I. Wzajemna uczciwość jest sprawą najwyższej wagi
Uczciwość jest niezbędna w postępowaniu, chociaż zasada ta nie jest powszechnie przestrzegana. Niektóre osoby, kierowane ambicją lub chciwością, całkowicie ją lekceważą. Weźmy pod uwagę liczne obietnice wyborcze składane przez amerykańskich prezydentów, które po objęciu urzędu stają się pustą retoryką – co stanowi wyraźne naruszenie zaufania.Jeśli chodzi o zwykłych ludzi, nie jest zaskakujące, że wielu z nich całkowicie odrzuca uczciwość. Kierowani własnym interesem, ludzie mogą zrobić wszystko, poświęcając zaufanie dla osobistych korzyści. Chociaż jest to godne ubolewania, pozostaje zrozumiałe. Jednak w małżeństwie uczciwość musi być traktowana z najwyższym szacunkiem.Słowa, zwłaszcza złożone obietnice – i to obietnice, które nie są trudne do dotrzymania – powinny być honorowane w najwyższym stopniu, z wyjątkiem wyjątkowych trudności. Jeśli nie można ufać nawet małżonkom, to komu można ufać? Sporadyczne uchybienia można wybaczyć, ale powtarzające się zdradzanie zaufania nie tylko rozczarowuje drugą osobę, ale także niszczy więź małżeńską. Nie należy składać obietnic pochopnie; to, co zostało obiecane, musi zostać spełnione.
II. Wzajemna wierność jest fundamentem miłości
Wierność jest niezbędna, gdy między małżonkami istnieje miłość. Jednak nawet bez miłości wierność pozostaje fundamentalnym elementem małżeństwa. Niektórzy mogą twierdzić, że jest to sprzeczne z naturą ludzką, ale co naprawdę jest z nią zgodne?Czy niewierność i zdrada są naprawdę ludzkie? Lojalność między małżonkami jest bezwarunkowa. Jeśli nie kochasz już swojego partnera, rozwód jest właściwym rozwiązaniem – nikt nie trzyma cię w niewoli. Utrzymywanie pozorów wierności w domu, podczas gdy pod pozorem „miłości” i „ludzkiej natury” prowadzisz romanse pozamałżeńskie, jest całkowicie godne pogardy. Bez lojalności wszelkie rozmowy o pielęgnowaniu związku są puste.
III. Wzajemny szacunek jest podstawą harmonii
Szacunek jest niezbędny do funkcjonowania każdej relacji międzyludzkiej; bez niego komunikacja i współistnienie stają się niemożliwe. Dotyczy to w szczególności małżonków. Mężczyzna, który żywi głęboko zakorzeniony szowinizm i patrzy z góry na swoją żonę, nigdy nie zdobędzie jej serca.Niektóre kobiety patrzą z góry na swoich wiejskich teściów lub gardzą ubogimi krewnymi swoich mężów, co pośrednio oznacza brak szacunku dla współmałżonka. Mężczyźni, którzy bez skrupułów biją lub krytykują swoje żony, również wykazują brak szacunku. Godność człowieka jest najważniejsza – kto może znieść brak szacunku? Chociaż brak szacunku ze strony osób postronnych można tolerować, to gdy własny współmałżonek okazuje taką pogardę, zadana rana znacznie przewyższa tę zadaną przez nieznajomych.Niezależnie od tego, jak bardzo zapewnisz jej bezpieczeństwo materialne, jeśli w głębi serca nie traktujesz jej na równi, ten brak szacunku nieuchronnie przejawia się w twoich działaniach. Brak szacunku ze strony współmałżonka rani najgłębiej. Szacunek nie może być powierzchowny; musi płynąć z serca i duszy.