Podczas zabiegania o kobiety niektórzy mężczyźni mogą przesadzać lub kłamać, aby wywrzeć wrażenie. Jak więc można wykryć fałsz mężczyzny? W rzeczywistości, niezależnie od odporności psychicznej, mimika często zdradza oszustwo. Jakie są charakterystyczne oznaki kłamstwa mężczyzny? Przyjrzyjmy się im poniżej.
I. Podstawowe cechy twarzy osób, które mają zwyczaj przesadzać:
1. Krzywe usta
Osoby z krzywymi ustami mają tendencję do mówienia nieprawdy, niezależnie od tego, czy usta są naturalnie skrzywione, czy też wykrzywiają się podczas rozmowy. Wyjątkiem są przypadki spowodowane chorobą. Kiedy się uśmiechają, osoby te mogą nieumyślnie mówić nieostrożnie, jednak nasilenie tego zjawiska jest mniejsze niż u osób urodzonych z krzywymi ustami lub wystającymi oczami.
2. Rozstawione przednie zęby
Osoby takie często mówią bez ograniczeń. Jeśli cały łuk zębowy jest rozstawiony lub nierówny, są one jeszcze bardziej skłonne do przesady, brakuje im taktu w mowie i nie zdają sobie sprawy, kiedy obrażają innych.
3. Wypukłe oczy i okrągła twarz
Osoby o okrągłych twarzach mają skłonność do nieprzemyślanych wypowiedzi, udając wiedzę, gdy są nieświadome, choć ostatecznie ich blef zostaje zdemaskowany. Błędy te wynikają raczej z nieświadomości niż ze złej woli. Wyjątkiem są osoby o dziecięcych twarzach. Wypukłe oczy często towarzyszą nieustannym, a nawet gadatliwym wypowiedziom, jednak osoby takie są z natury nieostrożne, a nie celowo krzywdzące. Nie dotyczy to przypadków wypukłości gałek ocznych spowodowanych krótkowzrocznością.
II. Cechy twarzy osób skłonnych do przechwalania się:
Jeśli ktoś posiada cechy twarzy wskazujące na skłonność do przesady w połączeniu z którąkolwiek z poniższych cech, prawdopodobnie ma skłonność do przechwalania się.
1. Perłowy wyrostek na wardze
Wyraźny, perłowy, mięsisty wyrostek zwisający ze środka górnej wargi wskazuje na gadatliwość. Osoby takie rzadko powstrzymują się od mówienia, kierowane duchem rywalizacji. Im większy wyrostek, tym większa skłonność do mówienia.
2. Ostro zakończone zęby
Opisuje to przysłowiową osobę „ostrojęzyczną”. Szczerbate zęby oznaczają skłonność do mówienia bez ograniczeń, natomiast długie, ostro zakończone zęby oznaczają zamiłowanie do rozmów.
3. Wystające zęby z odsłoniętymi dziąsłami
Osoby wykazujące obie cechy są gadatliwe, skłonne do przesady i generalnie niepopularne.
4. Uniesiona lub cienka górna warga
Wskazuje na osobę o łagodnym sposobie bycia; kobiety powinny zachować ostrożność w stosunku do takich mężczyzn.Dlatego też, gdy dziewczęta spotykają tego typu chłopców, powinny zachować czujność, rozróżniając, czy się przechwala, i odróżniając prawdę od fałszu.W obliczu kłamstw lub własnego oszustwa często przyjmujemy różne podejścia: demaskujemy je, unikamy lub po prostu nie zwracamy na nie uwagi, ponieważ sporadyczne kłamstwa są normą ludzką. Niektóre formy kłamstwa mogą odgrywać pozytywną rolę w rozwoju intelektualnym dzieci. Jeśli jednak zauważysz, że kłamiesz ciągle lub często, warto zwrócić na to uwagę, ponieważ nawykowe kłamstwo jest w rzeczywistości rodzajem zaburzenia psychicznego.
Zrozumienie, jak rozpoznać własne skłonności, jak reagować na kłamstwa innych i własne nawykowe oszustwa, wymaga głębszego wglądu w nasz stan psychiczny i wewnętrzne pragnienia.
Prawdziwa natura kłamstw
Musimy zbadać kłamstwa z dwóch perspektyw. W rzeczywistości kłamstwo może mieć pozytywne skutki.Niektórzy psychologowie twierdzą, że pierwsze udane kłamstwo dziecka stanowi ważny kamień milowy w rozwoju intelektualnym. Najnowsze badania wskazują, że dorośli w Stanach Zjednoczonych średnio 13 razy w tygodniu kłamią. Odnosząc się do tej powszechnej ludzkiej reakcji, psychologowie twierdzą: „Kłamstwo jest integralną częścią normalnego rozwoju człowieka i jest tak samo ważne jak mówienie prawdy. Zdolność do oszukiwania odróżnia ludzi od innych zwierząt jako kluczowa zdolność poznawcza”.
Ogólnie rzecz biorąc, kłamstwa można podzielić na trzy rodzaje. Pierwszy to „kłamstwo pozytywne” – fałsz, który może mieć korzystny wpływ na życie danej osoby. Psychologowie uważają to za instynktowną reakcję niezbędną do przetrwania w społeczeństwie. Psycholog społeczny Feldman twierdzi, że „umiejętność rozpoznania, kiedy należy skłamać lub odpowiednio zniekształcić prawdę, jest umiejętnością niezbędną w kontaktach z innymi”.
Druga kategoria obejmuje „kłamstwa neutralne”, często nieświadome lub instynktowne mechanizmy obronne, które nie wyrządzają szkody ani sobie, ani innym. Trzecia kategoria obejmuje „kłamstwa negatywne”, które wyrządzają szkodę sobie lub innym. Psychologiczna przyczyna takich kłamstw często leży w poszukiwaniu aprobaty innych.Nasze wartości społeczne uczą nas, abyśmy byli lubiani i chwaleni, co prowadzi nas do przedkładania potrzeb innych nad własne w dążeniu do zdobycia podziwu. Ci, którzy otrzymują pochwały, upajają się kłamstwem, podczas gdy ci, którym ich odmawia się, odczuwają zwiększony niepokój.
Dlatego też szczere zmierzenie się z własnymi wewnętrznymi potrzebami ma kluczowe znaczenie dla zmiany nawyków związanych z kłamstwem. Spójrz sobie prosto w oczy, naucz się kochać siebie, swoje działania i swoje osądy. Tylko wtedy można uniknąć nieustannego dostosowywania się – a nawet oszukiwania – w dążeniu do zewnętrznej akceptacji i sympatii.
Należy jednak zauważyć, że jeśli kłamstwo utrzymuje się przez dłuższy czas lub występuje z nadmierną częstotliwością, staje się problematyczne. Obserwujemy bowiem osoby, które z trudem odróżniają prawdę od fałszu, iluzję od rzeczywistości. W tym kontekście najczęstszą formą oszustwa jest „przesadna przechwałka”. Niektóre osoby stają się niezwykle ożywione w obecności innych, czerpiąc radość z tworzenia wyszukanych, zmyślonych opowieści o swojej przeszłości.Ich przesadzone reakcje stają się patologicznym kłamstwem, charakteryzującym się absolutną szczerością w fałszu. Jednak gdy fakty zaprzeczają ich twierdzeniom, często wiernie poprawiają swoje wypowiedzi. Chociaż ich narracje są spójne i wiarygodne, nie da się ustalić, czy mówią prawdę. Większość takich kłamców ma słabą pamięć i nie potrafi ocenić prawdziwości własnych wypowiedzi. W rezultacie opowiadają swoje kłamstwa z takim samym przekonaniem, jak gdyby mówili prawdę.
Na uwagę zasługuje pięć kategorii kłamstw:
Kłamstwa służące własnym interesom: często spotykane u osób, których słowa i działania są całkowicie motywowane własnym interesem. Na przykład w biznesie głównym motywem kłamstwa jest zwiększenie zysków. Skupiając się wyłącznie na osobistych korzyściach i nie wykazując empatii wobec ofiar, często bez skrupułów oszukują klientów, nie odczuwając żadnej skruchy.
Kłamstwo dramatyczne: ten rodzaj kłamstwa często występuje u pacjentów histerycznych. Ich cechą charakterystyczną jest desperackie poszukiwanie uczucia, uciekanie się do kłamstw w celu uzyskania pocieszenia. Dla nich tylko wsparcie emocjonalne może naprawdę ukoić ich wewnętrzne rozterki.
Kłamstwa mające na celu wywyższenie siebie: Osoby te są zazwyczaj egocentryczne i lubują się w publicznym promowaniu siebie. Często udzielają innym nieproszonych rad, chcąc wywrzeć na nich głębokie wrażenie. W rezultacie mają zwyczaj wyolbrzymiania swoich umiejętności, uważają się za wyjątkowe i oczekują preferencyjnego traktowania. Jeśli ich cele pozostają niespełnione, chętnie uciekają się do zmyśleń.
Niejasne kłamstwa: Często spotykane u osób z „emocjonalną niezdecydowaniem”, które często znajdują się w trudnej sytuacji z powodu problemów osobistych. Aby uniknąć odpowiedzialności, mogą uciekać się do kłamstw bez względu na konsekwencje.
Kompulsywne kłamstwa: Często spotykane u osób pod ścisłą kontrolą, takich jak uczniowie lub dzieci. W obawie przed popełnieniem błędu często kłamią, aby uniknąć kary.
W odniesieniu do tych pięciu rodzajów kłamstw musimy skupić się bardziej na ich wewnętrznym świecie, współpracując z psychologami, a nawet podejmując leczenie patologiczne, aby zaradzić ich patologicznym reakcjom. Najlepiej unikać uproszczonych, surowych oskarżeń i wymuszonej korekty, ponieważ osoby te są już chore. W tej chwili najbardziej potrzebują pomocy, a nie obwiniania.