Często kobieta może grozić zerwaniem dziesięć razy, nie odchodząc faktycznie, podczas gdy mężczyzna może zakończyć związek zdecydowanie, wystarczy jedna deklaracja. Dzieje się tak, ponieważ kiedy kobieta mówi o rozstaniu, najczęściej chce, aby ją przekonano do pozostania, podczas gdy słowa mężczyzny oznaczają zdecydowaną determinację. Kiedy mężczyzna cię kocha, potrafi płynnie godzić pracę z romansem. Miłość może nawet napędzać jego motywację w pracy. Jednak kiedy nadchodzi rozstanie, może podać jako powód zakończenia związku zakłócenie kariery przez miłość.
1. Nie pasujemy do siebie. Początkowa iskra romansu z czasem gaśnie, pozostawiając jedynie zmęczenie i tę pustą wymówkę. To, co kiedyś wydawało się przeznaczeniem, staje się zwykłą rutyną. Wszystkie te chwile zrozumienia i więzi zostają zniszczone jednym lekceważącym zdaniem, wymazującym wszystkie cenne wspomnienia.
Mężczyźni używają tego jako uzasadnienia zerwania – pozornie sensownego, pozornie opartego na faktach. Kobiety, nie potrafiąc dostrzec prawdy, obwiniają się za to, że nie potrafiły się do niego dostosować. Po rozstaniu rozmyśla nad jego wymysłami, zmienia kryteria wyboru partnera, a pewnego dnia może nawet podziękować mu za wskazanie jej drogi.
II. Nie mamy przyszłości.Kiedy mężczyzna wypowiada takie słowa, oznacza to, że przestał dążyć do wspólnej przyszłości. Te pełne pasji przysięgi miłości były tylko iluzją. Posiadając znaczną zdolność przewidywania, przeanalizował trajektorię miłości pod niezliczonymi kątami i doszedł do wniosku, że jej nieuniknionym końcem jest rozstanie.
Kobieta kiwa głową w milczącej zgodzie z jego analizą, podziwiając nawet jego mądrość.Lepiej skrócić ból niż go przedłużać; lepiej wykorzystać dzień niż czekać na lepszy. Skoro nie ma tu przyszłości, najlepiej zakończyć to teraz. Po latach, znalazłszy własne szczęście, kobieta wspomina dalekowzroczność mężczyzny i nie może się nadziwić, jak słuszny był jej wybór. Trzy: Miłość przeszkadza mi w karierze Kiedy mężczyzna cię kocha, potrafi idealnie zrównoważyć pracę i romans. Miłość staje się nawet siłą napędową jego ambicji zawodowych.Jednak kiedy nadchodzi rozstanie, jako uzasadnienie dla zakończenia związku podaje on wpływ miłości na swoją karierę.
Kobieta oczywiście rozumie, że mężczyzna przedkłada pracę nad wszystko inne; ambicje prawdziwego mężczyzny sięgają daleko. Jeśli to możliwe, czekałaby, aż osiągnie sukces, zanim ponownie nawiązałaby z nim kontakt. Nie wiedziała jednak, że czas pozostaje największym wrogiem ludzkości. Po latach zarówno mężczyźni, jak i kobiety zbudowali nowe życie, a ta niegdyś przekonująca wymówka dla rozstania już dawno zniknęła z pamięci.
Po czwarte: masz zbyt wiele wad.
Wiele kobiet musiało uśmiechnąć się gorzko w duchu, słysząc tę wymówkę. Podczas zalotów kobieta jest bezbłędnym dziełem sztuki, najczystszą boginią w sercu mężczyzny. Jednak wraz z upływem czasu i zmianą pór roku dzieło sztuki traci swoją pierwotną wartość, a bogini nie zajmuje już tak czcigodnego miejsca w jego umyśle.
Mężczyźni niezmiennie wytykają kobietom drobne wady, wykorzystując je jako powód do rozstania. Niestety, niektóre kobiety nie potrafią dostrzec prawdziwych intencji mężczyzny i wolą obiecać mu, że poprawią swoje „wady”, zamiast zmierzyć się z rzeczywistością, że on już jej nie kocha. Dopiero po rozstaniu kobieta wyrzuca sobie swoje domniemane niedoskonałości.A „sfabrykowane oskarżenia” mężczyzny mogą stać się przyczyną kompleksów niższości u kobiety.
Piąta: Moi rodzice nie akceptują tego związku.
Kiedy są zakochani, świat należy tylko do nich dwojga; w ich oczach nie ma miejsca dla nikogo trzeciego. Zaniedbują przyjaciół i rodzinę. Mężczyzna może powiedzieć: „Kocham cię. Nawet jeśli cały świat jest przeciwko nam, nie zrezygnuję z naszej miłości”. Czy takie słowa nie wzruszyły cię wtedy do łez?
Pod presją rodziny mężczyzna może zacząć wątpić w swoją decyzję. Słowa rodziców szepczane mu do ucha wpływają na jego wybór. Ostatecznie jako powód zakończenia związku podaje ingerencję rodziców. Nieszczęśliwa kobieta może częściowo uwierzyć w tę wymówkę, a nawet mieć nadzieję, że wspólnie przekonają rodziców, aby pokonali rodzinne przeszkody. Jednak mężczyzna powtarza: „Oni nigdy nie wyrażą zgody”.
VI. Wyrządziłem ci krzywdę; utraciłem prawo do kochania cię
Obietnice mężczyzny nigdy nie są wiarygodne. Kiedyś przysiągł jej: „Nigdy w życiu nie zrobię nic, co mogłoby cię zranić”. Jednak zmienne uczucia i ingerencja osoby trzeciej mogą zmienić bieg miłości. Mężczyzna musi wybrać między dwiema kobietami.
Wyznał jej więc swoje przewinienie, ale pozostał z inną kobietą.Mimo że jego wyznanie wzbudziło współczucie i przebaczenie kobiety, która zamierzała dać mu kolejną szansę, on już podjął decyzję. Powołując się na swoją niegodność, odmówił przyjęcia jej przebaczenia.
Okazuje się, że miłość nie ma żadnej wartości.
Życie jest cenne, ale miłość jest bezcenna. Jednak w imię wolności można odrzucić jedno i drugie. Pewien mężczyzna powiedział kiedyś kobiecie: „Chętnie będę twoim niewolnikiem i będę ci służył przez całe życie”.Czas zmienił wszystko. Zaczął postrzegać miłość jako kajdany, a ją jako ciężar, czyniąc dążenie do wolności swoim nadrzędnym celem. Powiedział jej, jak cenna i pożądana jest wolność, a miłość stanowi największą przeszkodę w jej osiągnięciu. Widząc jego całkowitą obojętność wobec miłości, nie miała innego wyboru, jak tylko zaproponować rozstanie, oszczędzając mu w ten sposób wstydu bycia tym, który ją porzucił.
Osiem: Nie słuchasz już moich słów
Kobieta kiedyś oświadczyła: „Zrobię wszystko, co powiesz”. Ta słodka deklaracja lojalności stała się narzędziem, które wykorzystał przeciwko niej. Kiedy postanowił się rozstać, celowo postawił ją przed dylematem, żądając, aby postąpiła zgodnie z jego życzeniem. Kiedy mu się sprzeciwiła, wykorzystał jej nieposłuszeństwo jako dowód, że ich miłość dobiegła końca.
W obliczu pozornie uzasadnionych oskarżeń mężczyzny kobieta nie znajduje skutecznej obrony. Nawet gdy on proponuje rozstanie, ona nadal jest zajęta zarzutami, które on jej stawia. Kiedy zdaje sobie sprawę, że to wszystko była pułapka, jest już za późno.
Dziewiąta: Nie kocham cię już.
Chociaż opowiadamy się za polubownymi rozstaniami, taka opanowanie może czasami być strategią mężczyzny. Kiedy mężczyzna popełnił błąd i chce porzucić kobietę, może wyczerpać wszystkie możliwości, aby znaleźć odpowiednią wymówkę do zakończenia związku, ale nie znajduje żadnej.
W końcu dochodzi do wniosku, że skoro żadna wymówka nie zdoła jej oszukać, rozsądniej będzie być szczerym. Dlatego otwarcie deklaruje brak uczuć. Chociaż początkowo jest zaskoczona, uważa tę szczerość za raczej szarmancką i chętnie zgadza się na jego prośbę.