Yookers, kendinizi kandırmayı bırakın. Gerçek benliğinizi arayın ve yeni bir başlangıç yapın.
Önemli içgörü: Kariyerlerinin zirvesinde, önemli iş varlıkları olarak mütevazı bir başarı elde ettikten sonra, gönüllü olarak "emeklilik" talep ederler. Genç ve dinç olmalarına rağmen, isteyerek ofislerini terk edip evlerine dönerler ve yeni bir benlik arayışına çıkarlar...Birçok profesyonel "65 yaşında emeklilik" konusunu tartışırken ve yeni mezunlar "istikrarlı bir iş" bulma konusunda endişelenirken, bir grup "yooker" ayrıcalıklı kariyerlerini gönüllü olarak terk ederek erken emekliliği tercih ediyor. Bu fenomen kaçınılmaz olarak toplumun dikkatini çekiyor.
"Gençlikte sağlığımızı zenginlik için feda ederiz; yaşlandıkça zenginlikimizi sağlık için feda ederiz. Ancak zenginlik asla yeterli olmaz ve sağlık geri satın alınamaz."Bu zihniyetle, "yeni emeklilik" terimi birçok insanın hayatına girmiştir.
Bu yeni yaşam tarzı felsefesi, genellikle başarılı beyaz yakalı profesyonellerden oluşan ve hızlı kariyerlerini gönüllü olarak duraklatarak kendilerine daha fazla zaman ayırmak isteyen bir grup "yooker" tarafından savunulmaktadır. Uzun süreli molalar alırlar veya uzun zamandır hayal ettikleri yeni başlangıçlara yelken açarlar. Artık sadece iş makineleri değil, hayatın temposunu özerk bir şekilde kontrol etmeye çalışırlar.İstifa: Yeniden Başlamak İçin Kendini Yeniden Keşfetmek Otuz iki yaşındaki Zhou Yang, şu anda Avustralya'da çalışmamanın özgürlüğünün tadını çıkararak rahat bir hayat sürüyor. Kim tahmin edebilirdi ki, sadece birkaç ay önce, gece gündüz çalışmaktan gözlerinin altında mor halkalar oluşmuş, yığınla evrak işine gömülmüş biriydi?
Zhou Yang daha önce Hangzhou'da bir muhasebe firmasında çalışıyordu. Birçokları için, kıskanılacak bir beyaz yakalı profesyonel olarak istikrarlı ve yüksek maaşlı bir pozisyondaydı. Ancak şaşırtıcı bir şekilde, kariyerinin zirvesinde istifa etmeyi seçti — kendi deyimiyle erken "emeklilik".
Çocukluğundan ilkokula, lisansüstü eğitimine ve iş aramaya kadar Zhou Yang, ebeveynlerini nadiren endişelendiren örnek bir çocuktu.İş hayatına girdikten sonra Zhou kendini tüm kalbiyle kariyerine adadı ve her gün uzun saatler çalıştı. Birkaç yıl içinde şirketinde orta düzey yönetici pozisyonuna yükseldi.
Bu Şubat ayında Zhou aniden istifa etti, valizlerini topladı ve daha fazla eğitim almak için tek başına Avustralya'ya gitti. Bu kararı, ebeveynleri de dahil olmak üzere çevresindeki herkesi şaşırttı: "Günümüz toplumunda rekabet çok şiddetli. İyi bir iş bulmak kolay değil!"
Zhou Yang, başkalarının şaşkınlığını çok iyi biliyordu. "Bunca yıllık çabalarım boşa mı gitti?" "Benim yaşımda, birkaç yıl daha okuduktan sonra genç mezunlarla gerçekten rekabet edebilir miyim?" Bu tür düşünceler defalarca aklından geçmişti. Ancak, yüksek baskı altındaki işleri nedeniyle sağlıkları, aile yaşamları ve refahları zarar gören beyaz yakalı çalışanların çevrimiçi hesaplarını gördükten sonra kararını verdi.
"Geriye dönüp baktığımda, geçtiğimiz yıllar oldukça yorucu geçti" diyor Zhou Yang. İş hayatına ilk girdiğinde, profesyonel başarıya ulaşmak ve takdir görmek nihai hedefleri olduğuna inanarak son derece hırslıydı. Her gece ay ışığı altında eve yürür, şafak sökmeden işe gider ve sık sık hafta sonları da çalışırdı, kendine ayıracak çok az zamanı kalırdı.
Zhou Yang, 32 yaşında hala bekar olmasının ayrılmasında önemli bir faktör olduğunu açıkça itiraf etti. "Tüm enerjimi işe harcamak, hayatımın diğer birçok yönünü ihmal etmek anlamına geliyordu. Önceden fark etmemiştim, ama otuz yaşına girdikten sonra, çocukları olan akranlarımı görmek beni oldukça üzdü."
Zhou Yang, Avustralya'da birçok yeni arkadaş edindi. Derslere girmedikleri zamanlarda, birlikte arabayla ülkeyi keşfediyorlar.Gelecek planlarını tartışırken, Zhou Yang şu anki durumunu geçici bir ara olarak görüyor ve sonsuza kadar işsiz kalamayacağına inanıyor. "Bu dönemde, işten kaçınamayacağımızı, bunun yerine iş ve yaşam arasında denge kurmayı öğrenmemiz ve gerçeklik içinde kendi yolumuzu aramamız gerektiğini tam olarak anladım."
Kendini yansıtma: Sağlık ve aile bağları da önemlidir
"Emeklilik yaşla ilgisi yoktur; istediğiniz zaman emekli olun. Emeklilik kariyerle ilgisi yoktur; istediğiniz zaman çalışmaya devam edin.Emeklilik hayatın sonu değil, başka bir bölümün başlangıcıdır." Bu, Youke'nin mottosudur. Onlara göre, sağlık, aile bağları, dostluklar ve özgürlüğün değeri artık paranın değerini aşıyor.
Gündüzleri yüzmek, egzersiz yapmak ve kitap okumak; akşamları eşiyle televizyon izlemek ve oğluyla oyun oynamak – Yang Dong'un iş hayatından "emekli" olduktan sonraki günlük rutini budur.Kırk yaşına yaklaşan Yang Dong, eskiden bir yabancı şirkette insan kaynakları müdürüydü. On yıldan fazla süren yoğun çalışmanın ardından, artık maaşı veya geçimi konusunda endişelenmiyordu. Tek endişesi, her gün işe gömülmüş olarak, eşiyle ve çocuğuyla gerçekten vakit geçirmek ve kaliteli zaman geçirmek için nadiren zaman bulması ve istediği hayatı yaşamak için pek fırsatı olmamasıydı."Maaşım elbette oldukça iyiydi, ama bazen durmaksızın çalışan bir makine gibi hissediyordum, durup nefes almaya fırsatım yoktu."
"Emekli" olduktan sonra Yang Dong, kendini geliştirme ve tefekkürle dolu bir hayatı benimsedi. Gelecekle ilgili olarak, henüz pek düşünmediğini itiraf ediyor. "Şu anda hayatın tadını çıkarıyorum. Önceden işe o kadar odaklanmıştım ki sağlığımı ve ailemi ihmal ettim. Şimdi bunu telafi etmek hala mümkün."
Yoğun ve baskı dolu çalışma ortamlarıyla karşı karşıya kalan birçok beyaz yakalı çalışan, erken emekli olma isteği duymuştur. Büyük bir portal sitesinin yaptığı ankete göre, beyaz yakalı çalışanların %82'si erken emekliliği hem kıskanıyor hem de bu düşünceyi kafalarında kuruyor.
"Koşullar elverirse, ben de emekliliği tercih ederim. Sağlık ve mutluluk, para kazanmaktan daha önemlidir."Geçmişte, belirli bir yaşta emekli olmadan önce onlarca yıl çalışmaya alışkındık. Ancak hayat bizimdir ve birçok seçeneğimiz vardır. Gerekirse, yarı yolda bir mola vermek de söz konusu olabilir." "Uzun süreli yorgunluk ve büyük baskı, verimliliği veya yaratıcılığı artırmaz. Geri adım atıp kendini özgürleştirmek yeni bir yaklaşımdır."... Bu netizen yorumları, 'yooke' neslinin duygularını yansıtıyor.
İnternet kullanıcısı "Kindred Spirits", bugünün gençlerinin 60 yaşına geldiklerinde ebeveynlerinin sürekli iç çekmelerini benimsememeleri veya işverenleri tarafından işten çıkarılmanın aşağılanmasına katlanmamaları gerektiğini savunuyor. Bunun yerine, daha özerk ve proaktif yaşam seçimleri yapmalılar — işten kaçmak için değil, işi daha keyifli ve anlamlı hale getirmek için.
Erken emekliliği seçen beyaz yakalı çalışan "Drifting" adlı internet kullanıcısı, eski hayatını "sadece iş, hayat yok" olarak tanımlıyor. "Arkadaşlarım beni dışarı davet ettiğinde, ya iş seyahatindeydim ya da fazla mesai yapıyordum. Sonunda beni davet etmeyi tamamen bıraktılar, neredeyse tüm arkadaşlarımı kaybettim." "Emekliliği" seçtiğinden beri, ailesine, ev işlerine, sosyal toplantılara, dansa, spor yapmaya ve seyahat etmeye bolca zaman ayırıyor.
"İşsiz geçen bu günler harika bir şekilde kaygısız geçiyor. Ama bir süre sonra, gerçekten yerleşince, bir boşluk hissediyorsunuz ve ilk seçiminizin oldukça aceleci olduğunu fark ediyorsunuz..." diye düşünüyor "Drifting".
Hedef: Mutlu Çalışmanın Güzelliği
Hayatı tatmak için erken "emeklilik" ideal bir seçim gibi görünse de, bu mutlaka kişinin varlığını daha doyurucu hale getirmez.
Röportajlar sırasında, birçok kişinin bu yeni emeklilik anlayışını, sağlık, aile bağları, arkadaşlıklar ve kişisel özgürlüğün daha büyük önem taşıdığı değişen kentsel değerleri yansıttığı şeklinde gördüğü ortaya çıktı. Geçici bir mola, daha güçlü bir gelecek için hazırlık olarak görülüyor. Ancak birçok kişi, erken emekliliğin insan kaynaklarının israfı, toplumsal sorumsuzluk ve çoğu genç için gerçekçi olmayan bir beklenti olduğunu savunuyor.
Lin Yijing bir zamanlar bu erken emeklilik grubunun bir parçasıydı. O zamanlar, Şanghay'da bir yabancı şirkette idari sekreter olarak çalışıyordu ve patronu tarafından çok değer veriliyordu. Ancak yoğun iş baskısı onu erken "emeklilik" seçeneğini tercih etmeye itti.
"Başlangıçta, evde yaşamak harika ve rahattı. Ancak zamanla, bir dengesizlik hissi yavaş yavaş ortaya çıktı,""Lin Yijing anlattı. Kocası kariyerine devam etti ve arkadaşları da kendi iş hayatlarını sürdürdüler. Yavaş yavaş toplumdan kopuk hissetmeye başladı ve boşluk ve yalnızlık içinde günlerini boş boş geçirmeye başladı. Sonuç olarak, iş hayatına yeniden girmeyi düşündü. Ancak benzer bir pozisyon bulmak zor oldu. Aylarca uğraştıktan sonra, geçimini sağlamak için küçük bir şirkette mütevazı bir pozisyon buldu.
Şu anki Lin Yijing daha aklı başında görünüyor. "Erken emeklilik" olgusuna ilişkin olarak, bunun sadece iş yerinde yorgunluğu yansıttığını ve mutlaka gerçek emekliliği gerektirmediğini düşünüyor. Özellikle günümüzün rekabetçi ortamında, "erken emeklilik" akıllıca bir seçim değildir."İşten ayrılmak işsizlik demektir. Eski pozisyonuna geri dönmek çok zordur ve tamamen yeniden başlamak gerekir. Mali durum sıkıntılıysa, 'erken emeklilik' aileye ağır bir yük getireceği için daha da tavsiye edilmez." Yüksek baskı altında kaldığında, sözde "emeklilik" seçeneğini tercih etmek yerine, yıllık izin veya uzun resmi tatillerle zihinsel ve fiziksel olarak kendini ayarlayabileceğini öneriyor.