Yookers, houd jezelf niet voor de gek. Zoek je ware zelf en begin opnieuw.
Belangrijkste inzicht: op het hoogtepunt van hun carrière, nadat ze bescheiden succes hebben geboekt als belangrijke bedrijfsmiddelen, vragen ze vrijwillig om "pensioen". Hoewel ze jong en energiek zijn, verlaten ze vrijwillig het kantoor om naar huis terug te keren en op zoek te gaan naar een nieuw zelf...Terwijl veel professionals debatteren over de "pensioenleeftijd van 65 jaar" en pas afgestudeerden zich zorgen maken over het vinden van "stabiel werk", ziet een groep "yookers" vrijwillig af van een bevoorrechte carrière om vervroegd pensioen te nemen. Dit fenomeen trekt onvermijdelijk de aandacht van de samenleving. "In onze jeugd ruilen we onze gezondheid in voor rijkdom; op oudere leeftijd ruilen we rijkdom in voor gezondheid. Maar rijkdom is nooit volledig te verwerven en gezondheid kan niet worden teruggekocht."Met deze mentaliteit is de term 'nieuw pensionisme' in het leven van veel mensen gekomen. Deze nieuwe levensfilosofie wordt verdedigd door een groep 'yookers' – vaak succesvolle kantoormedewerkers die vrijwillig hun snelle carrière onderbreken om meer tijd voor zichzelf te creëren. Ze nemen een lange pauze of beginnen aan een langverwachte nieuwe start. Ze zijn niet langer louter werkpaarden, maar willen zelf het tempo van hun leven bepalen.Ontslag nemen: jezelf herontdekken om opnieuw te beginnen De 32-jarige Zhou Yang geniet nu van een ontspannen bestaan in Australië, waar ze de vrijheid van niet werken koestert. Wie had gedacht dat ze enkele maanden geleden nog begraven lag onder stapels papierwerk en donkere kringen onder haar ogen had van het dag en nacht werken?
Zhou Yang werkte voorheen bij een accountantskantoor in Hangzhou. Voor velen had ze een benijdenswaardige positie als kantoormedewerkster met een stabiele, goedbetaalde baan. Toch koos ze er verrassend genoeg voor om op het hoogtepunt van haar carrière ontslag te nemen – wat zij een vervroegde "pensioen" noemt.
Van haar kindertijd tot de basisschool, haar postdoctorale studie en het zoeken naar een baan was Zhou Yang het modelkind dat haar ouders zelden zorgen baarde.Nadat ze was gaan werken, stortte Zhou zich volledig op haar carrière en maakte ze dag in dag uit lange dagen. Binnen een paar jaar was ze opgeklommen tot middenkader bij haar bedrijf.
In februari van dit jaar nam Zhou plotseling ontslag, pakte haar koffers en reisde alleen naar Australië om verder te studeren. Deze beslissing verbaasde haar omgeving, inclusief haar ouders: "De concurrentie is moordend in de huidige maatschappij. Het is niet eenvoudig om een goede baan te vinden!"
Zhou Yang was zich terdege bewust van de verbijstering van anderen. "Zijn al die jaren van hard werken voor niets geweest?" "Ik word er niet jonger op – als ik nog een paar jaar studeer, kan ik dan bij mijn terugkeer echt concurreren met jongere afgestudeerden?" Dergelijke gedachten waren herhaaldelijk bij haar opgekomen. Pas nadat ze online verhalen had gelezen over kantoormedewerkers wier gezondheid, gezinsleven en algehele welzijn te lijden hadden onder hun veeleisende baan, nam ze haar besluit.
"Terugkijkend waren de afgelopen jaren behoorlijk slopend", blikt Zhou Yang terug. Toen ze voor het eerst aan het werk ging, was ze enorm gedreven en geloofde ze dat professioneel succes en erkenning haar ultieme doelen waren. Ze liep elke avond in het maanlicht naar huis, vertrok voor zonsopgang naar haar werk en werkte vaak in het weekend, waardoor ze weinig tijd voor zichzelf overhield.
Zhou Yang gaf eerlijk toe dat het feit dat ze op haar 32e nog steeds single was, een andere belangrijke factor was in haar vertrek. "Door al mijn energie in mijn werk te steken, verwaarloosde ik veel andere aspecten van het leven. Ik had het eerder niet in de gaten, maar toen ik dertig werd en zag dat mijn leeftijdsgenoten kinderen hadden, voelde ik me nogal ontmoedigd."
In Australië heeft Zhou Yang veel nieuwe vrienden gemaakt. Als ze geen lessen volgen, verkennen ze samen het land met de auto.Als het over toekomstplannen gaat, vindt Zhou Yang dat ze niet voor onbepaalde tijd werkloos kan blijven en beschouwt ze haar huidige situatie als een tijdelijke onderbreking. "In deze periode ben ik me er volledig van bewust geworden dat je werk niet kunt ontlopen, maar dat je moet leren een balans te vinden tussen werk en privé, en je eigen weg moet zoeken in de realiteit."
Zelfreflectie: gezondheid en familiebanden zijn ook belangrijk
"Pensioen heeft niets te maken met leeftijd; ga met pensioen wanneer je dat wilt. Pensioen heeft niets te maken met carrière; ga werken wanneer je dat wilt.Pensioen is niet het einde van het leven, maar het begin van een nieuw hoofdstuk." Dat is het motto van Youke. Voor hen zijn gezondheid, familiebanden, vriendschappen en vrijheid nu belangrijker dan geld. Overdag zwemmen, sporten en lezen; 's avonds televisie kijken met zijn vrouw en spelletjes spelen met zijn zoon – dat is de dagelijkse routine van Yang Dong sinds hij met "pensioen" is gegaan.Yang Dong, bijna veertig, was voorheen HR-manager bij een buitenlandse onderneming. Na meer dan tien jaar hard werken maakte hij zich geen zorgen meer over zijn salaris of levensonderhoud. Zijn enige zorg was dat hij, begraven onder het werk, zelden tijd vond om echt tot rust te komen en quality time door te brengen met zijn vrouw en kind, en ook niet veel kansen had om het leven te leiden dat hij wenste."Het salaris was zeker aanzienlijk, maar soms voelde ik me als een machine die non-stop draaide, zonder kans om even te pauzeren en op adem te komen."
Sinds zijn "pensioen" heeft Yang Dong een leven van zelfontplooiing en contemplatie omarmd. Over de toekomst geeft hij toe dat hij er nog niet veel over nagedacht heeft. "Ik geniet nu met volle teugen van het leven. Vroeger was ik zo gefocust op mijn werk dat ik mijn gezondheid en mijn gezin verwaarloosde. Het is nog niet te laat om dat goed te maken."
Geconfronteerd met een intensieve, stressvolle werkomgeving hebben veel kantoormedewerkers wel eens nagedacht over vervroegde uittreding. Uit een enquête van een grote portaalsite bleek dat 82% van de kantoormedewerkers jaloers is op vervroegde uittreding en dit ook overweegt.
"Als de omstandigheden het toelaten, zou ik ook voor vervroegde uittreding kiezen – gezondheid en geluk zijn belangrijker dan geld verdienen."Vroeger waren we gewend om tientallen jaren te werken voordat we op een bepaalde leeftijd met pensioen gingen. Maar het leven is van ons en we hebben meerdere keuzes. Indien nodig is het niet ondenkbaar om halverwege een pauze in te lassen." "Langdurige uitputting en enorme werkdruk bevorderen de efficiëntie of creativiteit niet. Ervoor kiezen om een stap terug te doen en jezelf te bevrijden is een nieuwe benadering."... Deze opmerkingen van internetgebruikers weerspiegelen de gevoelens van de 'yooke'-generatie.
Netizen "Kindred Spirits" stelt dat de jongeren van vandaag niet het eeuwige gezucht van hun ouders bij het bereiken van de leeftijd van 60 jaar moeten overnemen, noch de vernedering moeten verdragen om door werkgevers te worden ontslagen. In plaats daarvan moeten ze meer autonome en proactieve levenskeuzes nastreven – niet om werk te ontlopen, maar om het leuker en zinvoller te maken.
Netizen "Drifting", een kantoormedewerkster die voor vervroegd pensioen koos, beschreef haar vroegere leven als "alleen maar werken en geen leven". "Als vrienden me uitnodigden, was ik ofwel op zakenreis ofwel aan het overwerken. Uiteindelijk nodigden ze me helemaal niet meer uit – ik raakte bijna al mijn vrienden kwijt." Sinds ze voor "pensioen" heeft gekozen, besteedt ze veel tijd aan haar gezin, huishoudelijke taken, sociale bijeenkomsten, dansen, fitness en reizen.
"Op het eerste gezicht lijken deze dagen zonder werk heerlijk zorgeloos. Maar na een tijdje, als je echt tot rust komt, voel je een leegte en besef je dat je eerste keuze nogal overhaast was...", mijmert "Drifting".
Aspiratie: de schoonheid van plezierig werk
Hoewel vervroegd "pensioen" om van het leven te genieten een ideale keuze lijkt, maakt het je bestaan niet per se meer bevredigend.
Tijdens interviews werd duidelijk dat velen deze nieuwe pensioenfilosofie zien als een weerspiegeling van veranderende stedelijke waarden, waarbij gezondheid, familiebanden, vriendschappen en persoonlijke vrijheid een grotere betekenis hebben. Tijdelijke rust wordt gezien als een voorbereiding op een sterkere toekomstige terugkeer. Toch zijn er tal van stemmen die tegenwerpen dat vervroegd pensioen verspild menselijk kapitaal is, maatschappelijk onverantwoord en voor de meeste jonge mensen een onrealistische keuze.
Lin Yijing maakte ooit deel uit van deze groep vroegtijdige gepensioneerden. Destijds werkte ze als administratief secretaresse bij een buitenlandse onderneming in Shanghai, waar ze zeer gewaardeerd werd door haar baas. Maar door de enorme werkdruk koos ze voor vervroegd 'pensioen'.
"In het begin voelde het leven thuis heerlijk comfortabel. Maar na verloop van tijd sloop er geleidelijk een gevoel van onbalans in","Vertelde Lin Yijing. Haar man ging door met zijn carrière en haar vrienden waren druk bezig met hun eigen werk. Geleidelijk aan voelde ze zich losgekoppeld van de samenleving en bracht ze haar dagen doelloos door, verteerd door leegte en eenzaamheid. Daarom begon ze na te denken over een terugkeer naar de arbeidsmarkt. Het bleek echter een uitdaging om een functie te vinden die vergelijkbaar was met haar vorige baan. Na maanden van zoeken vond ze uiteindelijk een bescheiden functie bij een klein bedrijf.
De huidige Lin Yijing lijkt meer nuchter. Wat betreft het fenomeen 'vroegtijdige pensionering' is zij van mening dat dit slechts een weerspiegeling is van vermoeidheid op het werk en niet noodzakelijkerwijs leidt tot daadwerkelijke pensionering. Vooral in de huidige sterk concurrerende omgeving is 'vroegtijdige pensionering' geen verstandige keuze."Vertrekken betekent werkloosheid. Terugkeren naar je vroegere functie is een grote uitdaging, omdat je dan helemaal opnieuw moet beginnen. Als de financiële situatie krap is, is 'vroegtijdig pensioen' nog minder aan te raden, omdat dit een zware last voor het gezin betekent." Ze stelt voor dat men bij hoge druk kan bijtanken door middel van jaarlijks verlof of verlengde feestdagen, in plaats van te kiezen voor zogenaamd "pensioen".