Fizyolojik veya psikolojik faktörler erkeklerde yalnızlık hissine yol açabilir. Toplumsal etkilerle birleştiğinde, bu durum erkeklerin bu yalnızlık hissini hafifletmek için evliliği bir çare olarak görmelerine neden olabilir. Fizyolojik nedenler Erkekler kadınların rahimlerinden doğar ve onlar tarafından büyütülür.Kadınların arkadaşlığı, hayatlarına derin bir bağ kazandırır, bu nedenle aşk olmasa bile evlilik ve aile kurmayı arzularlar. Ancak kadınlara çok yakınlaştıklarında, erkeksi haysiyetlerinin ve güçlerinin kadınsı hassasiyet tarafından yok edilebileceğinden korkarlar.Yakınlık arzularken, olgunlaşmamışlıklarının bir başkasının sevgisi tarafından ezileceğinden korkarlar, bu yüzden çekingen, temkinli ve nicelikten çok niteliği tercih ederler. Erkekler büyük ağaçlar gibi derin, heybetli ve güçlü olabilirler, ancak tek bir ağacı ormana dönüştüremezler. Ağaçlar doğaları gereği yalnızdır; ruhları diğerlerinden yeterli mesafeye ihtiyaç duyar.
Sosyolojik nedenler
Çocukluktan itibaren "erkekler güçlü olmalıdır" inancını içselleştirirler ve "kendi zayıflıklarından korkma" gölgesi hayatları boyunca onları takip eder. Kadınlarla karşılaştırıldığında, kendi güçlerini hala algılayabilirler; ancak yalnız kaldıklarında, bu "gücü" sağlamlaştırmak için gereken özgüvene sahip değildirler, bu nedenle endişeli, hatta korkulu hissederler.
Bir erkek, kendisine yaklaşan bir kadına karşı ihtiyatlılığını veya nefretini kaybettiğinde, bu, yalnızlığını hafifletmek için umutlarını fiziksel veya psikolojik bir yakın ilişkiye bağladığını gösterir.
Bu nedenle, barış zamanlarında, erkekler ve kadınlar savaştığında, ev en önemli savaş alanı haline gelir. Taktikleri yumruklar değil, irade gücüdür; iki taraf da birbirine boyun eğmez ve bu da cinsiyet ilişkilerinin ilginç dinamiklerini yaratır.