Czynniki fizjologiczne lub psychologiczne mogą wywoływać u mężczyzn poczucie samotności. W połączeniu z wpływami społecznymi często prowadzi to do poszukiwania małżeństwa jako sposobu na złagodzenie tego poczucia izolacji.
Przyczyny fizjologiczne
Mężczyźni pochodzą z łona kobiet i są przez nie wychowywani.Towarzystwo kobiet nadaje ich życiu głębokie znaczenie, więc nawet bez miłości pragną małżeństwa i rodziny. Jednak gdy zbliżają się zbytnio do kobiet, pojawia się w nich obawa, że ich męska godność i siła mogą zostać zniweczone przez kobiecą delikatność.Pragną intymności, ale boją się, że ich niedojrzałość zostanie przytłoczona uczuciami drugiej osoby, stąd ich powściągliwość, ostrożność i preferowanie jakości nad ilością. Mężczyźni mogą być głębocy, wysocy i potężni jak wielkie drzewa, ale nie są w stanie przekształcić pojedynczego drzewa w las. Drzewa są z natury samotne; ich duch wymaga wystarczającej odległości od innych.
Przyczyny socjologiczne
Od dzieciństwa internalizują przekonanie, że „mężczyźni muszą być silni”, a cień „strachu przed własną słabością” towarzyszy im przez całe życie. W porównaniu z kobietami nadal dostrzegają swoją siłę, ale samotni nie mają pewności siebie, aby ją umocnić, dlatego odczuwają niepokój, a nawet strach.
Kiedy mężczyzna traci ostrożność lub niechęć wobec zbliżającej się kobiety, oznacza to, że pokłada nadzieję na złagodzenie samotności w intymnej relacji – fizycznej lub psychicznej.
Tak więc w czasach pokoju, kiedy mężczyźni i kobiety toczą wojnę, dom staje się głównym polem bitwy. Ich taktyka nie polega na użyciu pięści, ale siły woli; żadna ze stron nie ustępuje drugiej, tworząc intrygującą dynamikę relacji między płciami.