Fysiologische of psychologische factoren kunnen bij mannen een gevoel van eenzaamheid veroorzaken. In combinatie met maatschappelijke invloeden leidt dit er vaak toe dat ze het huwelijk zoeken als een middel om dit gevoel van isolatie te verlichten.
Fysiologische oorzaken
Mannen komen voort uit de baarmoeder van vrouwen en worden door hen opgevoed.Het gezelschap van vrouwen geeft hun leven een diepe verbondenheid, dus zelfs zonder liefde verlangen ze naar een huwelijk en een gezin. Maar wanneer ze te dicht bij vrouwen komen, ontwikkelen ze de angst dat hun mannelijke waardigheid en kracht zullen verdwijnen door vrouwelijke tederheid.Ze verlangen naar intimiteit, maar zijn bang dat hun onvolwassenheid overweldigd zal worden door de genegenheid van een ander, vandaar hun terughoudendheid, voorzichtigheid en voorkeur voor kwaliteit boven kwantiteit. Mannen kunnen diepzinnig, torenhoog en krachtig zijn als grote bomen, maar ze kunnen één boom niet in een bos veranderen. Bomen zijn van nature solitair; hun geest vereist voldoende afstand tot anderen.
Sociologische redenen
Van kinds af aan internaliseren ze de overtuiging dat "mannen sterk moeten zijn", en de schaduw van "angst voor hun eigen zwakheid" volgt hen hun hele leven. In tegenstelling tot vrouwen kunnen ze nog steeds hun eigen kracht waarnemen, maar alleen missen ze het vertrouwen om deze "kracht" te versterken, waardoor ze zich angstig en zelfs bang voelen.
Wanneer een man zijn wantrouwen of afkeer ten opzichte van een vrouw die dichterbij komt verliest, betekent dit dat hij zijn hoop op het verlichten van zijn eenzaamheid heeft gevestigd op een intieme relatie, of die nu fysiek of psychologisch is.
In tijden van vrede, wanneer mannen en vrouwen oorlog voeren, wordt het huis dus het belangrijkste slagveld. Hun tactieken hebben niets te maken met vuisten, maar met wilskracht; geen van beide partijen geeft toe aan de ander, wat een intrigerende dynamiek in de relaties tussen de geslachten creëert.