Mannen zijn vaak jaloers op de haremlevensstijl van keizers uit de oudheid. Rijke mannen uit vroeger tijden hadden talloze vrouwen en concubines, terwijl moderne mannen beperkt zijn tot één echtgenote. Waarom koesteren mannen zulke verlangens? Laten we deze mentaliteit eens analyseren.
Ten eerste, het streven naar nieuwigheid en opwinding.
Als je constant met één vrouw te maken hebt, zelfs als ze mooi is, verliest dat na verloop van tijd zijn nieuwigheid. Zoals het gezegde luidt: je eigen kind is het beste, maar de vrouw van een ander is altijd beter. De betekenis kan niet duidelijker zijn: als ze volledig vertrouwd zijn geraakt met één smaak, verlangen ze naar verandering. Hoe kunnen ze veranderen? Door het oude weg te gooien – het past niet meer – en zo te verlangen naar polygamie.Bovendien is de buitenwereld oogverblindend. Met de stijgende levensstandaard lijken er plotseling meer mooie vrouwen te zijn, waardoor mannen verblind raken. Ze verlangen ernaar elke schoonheid te omarmen. Omdat ze geen afstand willen doen van de ene, maar ook de andere niet kunnen loslaten, is er geen betere oplossing dan polygamie. Zo bevredigen ze hun verlangens en behouden ze tegelijkertijd een respectabele reputatie – echt twee vliegen in één klap!
Ten tweede: het opzettelijk ontlopen van huishoudelijke taken.
In het moderne monogame huwelijk worden huishoudelijke taken gelijk verdeeld. Mannen moeten hun trots opzij zetten om groenten te wassen, af te wassen, de vloer te vegen en zelfs de was te doen. Erger nog, ze worden vaak door hun vrouw gedwongen om huishoudelijke taken te doen net als hun favoriete basketbalprogramma begint – een situatie waar ze diep verontwaardigd over zijn.Hoe kan dit worden opgelost? Direct eisen dat je vrouw alles alleen doet, is geen plausibele rechtvaardiging. De optimale oplossing blijft het nemen van meerdere vrouwen. Zo kunnen ze de huishoudelijke taken delen, waardoor je vrij bent om televisie te kijken, op internet te surfen, te zwemmen of te basketballen. Zelfs als je niet meer kunt doen, kun je je volledig terugtrekken als elke vrouw een beetje minder doet. Waar anders zou je zo'n gunstige regeling kunnen vinden? Ten derde, de mentale fastfood van het gesprek na het eten.
Bepaalde dingen worden juist aantrekkelijker omdat ze onbereikbaar blijven. Neem bijvoorbeeld de maan aan de hemel – niets meer dan een koude steen. Toch wakkert haar hemelse plaatsing een grenzeloze verbeelding aan: verhalen over kassieboom, zachtaardige witte konijnen... om nog maar te zwijgen van het meest betoverende van alles – de etherische schoonheid Chang'e, onaangetast door aardse zorgen! Mannen geven zich in hun vrije tijd steevast over aan fantasieën over het onbereikbare.Monogamie is nu zo diep geworteld dat het onmogelijk is om dit te veranderen. Wat dan? Alleen fantasie kan troost bieden. Hoewel mannen al door hun vrouwen worden vertroeteld tot ze roze wangen hebben en tevreden zijn, hunkeren ze nog steeds naar af en toe wat 'mentale fastfood' om de leegte in hun hoofd te vullen en hun eenzame ziel te kalmeren.
Ten vierde, het verlichten van financiële spanningen.
Moderne vrouwen zijn niet langer beperkt tot huishoudelijke taken en kinderzorg. Ook zij werken om het gezinsinkomen aan te vullen. Met meer geld binnen handbereik, waarom zou je dan bang zijn dat het door je vingers glipt? Polygamie biedt dus echt een haalbare oplossing om de financiële lasten te verlichten.Bars bezoeken, koffie drinken of zelfs losbandig leven en jonge vrouwen achterna zitten – is dat allemaal goedkoop? Waar komt het geld vandaan? Als je eigen middelen tekortschieten, waarom zou je dan niet putten uit die van je vrouw? De wet bepaalt immers dat inkomsten uit het huwelijk gemeenschappelijk vermogen vormen. Aangezien het gedeeld wordt, is er alle reden om ervan te genieten.
Ten vijfde: het verschuiven van conflicten en de focus van oorlogvoering.
Zelfs in monogame huwelijken zijn wrijvingen onvermijdelijk. Wanneer er geschillen ontstaan, komt alle druk natuurlijk op de man terecht. Bij polygamie neemt de kans dat vrouwen met hun man in conflict komen af, waardoor conflicten in plaats daarvan naar de vrouwen zelf verschuiven. Als je ziet hoe ze openlijk en heimelijk met elkaar wedijveren, kun je jezelf erbij betrappen dat je stilletjes grinnikt terwijl je toeschouwer blijft.Of ze nu ruziën tot de hemel ervan trilt of tot een handgemeen komen, het cruciale punt is dat ze hem niet langer lastigvallen – en daar is hij de Heer dankbaar voor.
Het verlangen van mannen naar een harem komt natuurlijk voort uit eigenbelang en persoonlijk gewin. Tegen degenen met zulke fantasierijke ideeën moet gezegd worden: liefde en huwelijk vereisen trouw.