Wat zijn de zes redenen waarom mannen van in de dertig ongetrouwd blijven? Dit is een vraag waar velen zich het hoofd over breken. De gemiddelde huwelijksleeftijd voor mannen stijgt inderdaad gestaag. In tal van steden lijkt het nu volkomen normaal dat mannen op hun dertigste trouwen – een idee dat vroeger volstrekt ondenkbaar was. Hieronder onderzoeken we waarom mannen het huwelijk zo lang uitstellen.
Zes redenen waarom mannen op hun dertigste nog steeds ongetrouwd zijn
Reden één: geen behoefte om met leeftijdsgenoten uit te gaan
—Voor mannen van in de dertig zijn vrouwen van dezelfde leeftijd ofwel al getrouwd, ofwel bekenden die ze door en door kennen. Wat er moest gebeuren, is gebeurd, en alle jeugdige dwaasheden liggen al lang achter hen.
Als je met iemand van je eigen leeftijd uitgaat, weet zij de waarheid achter je opschepperij, heeft ze je grappen al duizend keer gehoord, kent ze je favoriete restaurants beter dan jijzelf en geeft ze er alleen om of je nieuwe auto een spiegel heeft om haar make-up bij te werken. En die kleine prestaties waar je zo over opschept? Ze zal alleen maar door haar neus snuiven om aan te geven dat ze het "wel begrijpt".Niemand zal je oprechte complimenten geven zoals een jong meisje dat zou doen: "Wauw! Dat is geweldig!" of "O, wat indrukwekkend!" De vrouw aan je zijde heeft veel stormen doorstaan; ze blijft onverstoorbaar door gebeurtenissen. Wie zou er nu nog voor je juichen?
Het huwelijk is echt een geval van "meer op je nemen dan je aankunt".Jonge mannen en vrouwen worden verliefd, vinden geluk en trouwen om deze of gene reden, waarbij ze elkaars hele leven op zich nemen – inclusief alle onvoorspelbare wendingen van het lot. Je accepteert alle ervaringen van één persoon volledig. Zo bekeken is het huwelijk geen romantisch gebaar, maar een daad van grote moed.
Zelfs nadat je de markt hebt afgestruind, vind je misschien eindelijk een geschikte vrouw van jouw leeftijd. Maar omdat zij ouder is, benadert ze de relatie misschien met bijzondere ernst: een relatie met haar moet ergens toe leiden. Na twee weken zal ze vragen wanneer je haar aan je familie voorstelt. Als je vindt dat de timing niet goed is en excuses verzint, nou! Dan zal ze denken dat je met haar hart speelt en woedend weglopen.Je kunt ook een volwassen vrouw tegenkomen met een kleurrijk verleden. Als je met haar uitgaat, word je voortdurend vergeleken met haar 'dynastie' van ex-vriendjes, van wie je sommige misschien zelfs kent, wat een enorme druk met zich meebrengt. Eerlijk gezegd, het idee om een vrouw van mijn eigen leeftijd te versieren is... laten we zeggen dat ik dat liever niet doe.
Reden twee: jongere vrouwen zijn moeilijk te vinden
—Mannen boven de dertig spelen geen Counter-Strike, kennen Jay Chou niet en hebben geen idee wat "corn" of "liangfen" betekent. Toch blijven ze plechtig praten en maken ze willekeurige opmerkingen als meisjes grappen vertellen die ze duidelijk niet snappen. Volgens de huidige normen zouden de jonge meisjes om hem heen hem "oom" noemen – denk je dat hij zich daar goed bij voelt?
Garandeert het hebben van een huis en een auto dat vrouwen van je houden?Nauwelijks. Voor jonge vrouwen zijn de klassieke liefdesballades van een volwassen man gewoon oubollige oude deuntjes: op het moment dat hij 'Song of Mortals' uit volle borst zingt in de karaoke, heeft het jonge meisje zijn nummer al onder 'Gewone mensen' in haar telefoon opgeslagen; terwijl hij hartstochtelijk 'Love Like Tidal Waves' zingt, spoelt zij zijn visitekaartje door het toilet, waardoor zijn liefde echt 'als vloedgolven' wordt...Goeie genade! Tenzij hij Jay Chou's 'Double Drums' feilloos in één adem kan zingen – verward en onduidelijk – zullen die jonge, mooie, onschuldige, gemakkelijk te beïnvloeden en onervaren meisjes misschien wel bewonderend applaudisseren.Een oude man die niet eens de moed heeft om een disco binnen te stappen – hoe kan hij dan enige interesse wekken?
Reden drie: vermoeidheid, uitputting, het te vaak zien
—Na zoveel jaren in de wereld, hoeveel kansen zijn er geweest om lief te hebben en bemind te worden? Maar met onvervulde carrières kunnen de meesten alleen maar hun hart beroeren en hun verlangens bedwingen, of zich inlaten met vluchtige affaires.Tegen de tijd dat ze klaar zijn om zich te settelen, zijn ze vergeten dat ze niet langer de roekeloze jongeren zijn die ze ooit waren. Zelfs het mooiste landschap voelt afgezaagd en vertrouwd, niets bijzonders.
Voor mannen boven de dertig was de passie al lang geleden uitgeput in die eerste liefde op hun achttiende – die duizelingwekkende, levensbelangrijke verliefdheid.Het was niet zo dat de liefde toen niet had kunnen bloeien, maar omdat hij niets had, verbraken de ouders van het meisje alle banden in naam van haar toekomstperspectieven. Je kunt het hen moeilijk kwalijk nemen dat ze zo meedogenloos waren – wat kon hij, net afgestudeerd, zijn geliefde bieden? Dus bracht hij jaren door met onvermoeibaar streven en werken om zijn eigen koninkrijk op te bouwen. Maar tegen de tijd dat hij het huis en de auto had verworven, besefte hij dat hij nauwelijks nog een meisje kon vinden dat zijn hart echt beroerde.
Als het alleen maar een kwestie van onverschilligheid was, zou dat nog te verdragen zijn. Maar de aanhankelijkheid bleef. Ondanks herhaalde introducties door kennissen en aanhoudende herinneringen van mijn ouders, bleven zelfs die uitzonderlijk gekozen vrouwen niet langer dan twee of drie maanden aan mijn zijde.Het blijkt dat mijn liefde een houdbaarheidsdatum heeft. Als die tijd voorbij is, merk ik dat ik onvermijdelijk "vreemdga" in de relatie. De reden voor het uitmaken? De meest eerlijke drie woorden: geen vonk.
Reden vier: blind dates zijn een beproeving geworden
De heer Zhang, 31, ongehuwd
Mensen zeggen dat ik te kieskeurig ben, maar eerlijk gezegd kom ik tijdens mijn dagelijkse rit met de metro honderden vrouwen tegen die aan mijn criteria voldoen. Maar ik kan toch niet iedereen die ik zie aanspreken?Ik kan alleen maar met mijn ogen smullen. Vreemd genoeg zijn de meisjes die op blind dates verschijnen de een nog saaier dan de ander. Ofwel zien ze er niet goed uit, ofwel hebben ze een stijve en verstikkende persoonlijkheid, waardoor ze een 'restjes'-gevoel geven. Als man kun je niet zomaar weglopen. Je moet een gesprek voeren, beleefd glimlachen, met ze eten en ze zelfs naar huis brengen om de koppelaarster niet in verlegenheid te brengen. Het is ontzettend vermoeiend.Uiteindelijk kon ik, hoe "lief en charmant" de koppelaarster ze ook beschreef, of hoezeer mijn ouders me ook dagelijks lastig vielen, gewoon geen interesse opbrengen.
Wat betreft groepsdating of speeddaten, daar heb ik wel van gehoord. Het is zeker efficiënt, maar als het niveau van de vrouwen niet beter is dan bij gewone afspraakjes, leidt dat alleen maar tot grotere teleurstelling. Eerlijk gezegd, als wij mannen geen vonk voelen, heeft het geen zin om het te forceren. Neem mij bijvoorbeeld: ik volg een MBA om mijn vaardigheden te verbeteren. Als mijn salaris eenmaal stijgt, zal ik dan echt moeite hebben om een vrouw te vinden?
Reden vijf:Ouders zijn veel te berekenend
Stanley, 27, ongehuwd, "teruggekeerd uit het buitenland"
In Australië was het moeilijk om een Chinese vriendin te vinden, dus ik was van plan om me na mijn terugkeer te settelen. Maar nu merk ik dat de meisjes in Shanghai zo snobistisch zijn geworden dat ze onherkenbaar zijn. Niet alleen de meisjes zelf zijn pragmatisch, hun ouders zijn nog extremer. Het vinden van een echtgenoot is als het kopen van vlees op de markt: elke gram wordt met brute precisie gewogen en berekend!
Toen een kennis me aan een meisje koppelde, verliep de eerste date zo goed dat we contactgegevens uitwisselden. Maar de volgende dag, tijdens ons telefoongesprek, waren er nog maar een paar woorden gevallen of ik hoorde haar moeder haar onophoudelijk vragen: "Wat deed hij precies in het buitenland? Hoe zit het met zijn familieomstandigheden?" "Hebben ze onroerend goed?" "Wat is zijn maandelijks inkomen?" Ze deden niet eens moeite om het voor mij te verbergen. Dit soort "ouders" die hun dochter uithuwelijken, is net alsof ze haar verkopen. Als ik geen huis of goede vooruitzichten had, zou ik uit de running zijn. Eerlijk gezegd is rijkdom niet permanent. Als het later slecht met me zou gaan, zou zo'n vrouw vroeg of laat van me scheiden. Na alles afgewogen te hebben, besloot ik dat het het niet waard was.
Tegenwoordig hoor ik dat de "markt" trend vrouwen bevoordeelt ten opzichte van mannen. Maar komt dat niet gewoon doordat vrouwen zulke hoge eisen stellen? Ze willen allemaal een man die rijk is, onroerend goed bezit, een auto rijdt, smaak, verfijning en opleiding heeft – en bovendien lang, knap, geestig en attent is...Bedenk eens hoeveel jonge mannen met slechts een paar jaar werkervaring aan al deze criteria zouden kunnen voldoen? En zelfs degenen onder ons met enige financiële stabiliteit zien er tegenop om alleen maar om ons geld achterna gezeten te worden. Ons zuurverdiende geld is immers niet gemakkelijk verdiend – het idee dat het in de zakken van iemand anders verdwijnt, is ronduit beangstigend.
Reden zes: overweldigende druk in het leven
In de moderne samenleving komt de belangrijkste druk niet alleen van het werk, maar ook van het dagelijks leven. Het aangaan van een huwelijk is veel meer dan alleen maar vrienden maken; het vereist het oplossen van een reeks praktische kwesties, zoals huisvesting en vervoer. Deze druk kan voor een man voldoende zijn om helemaal af te zien van het huwelijk.
Natuurlijk hebben veel mensen tegenwoordig een meer open houding, wat verklaart waarom mannen in tal van steden pas dichter bij de veertig trouwen. Maar wie het huwelijk uitstelt, moet wel bedenken dat een later huwelijk weliswaar meer financiële zekerheid biedt, maar dat uitstel van het vaderschap niet bevorderlijk is voor de kwaliteit van het sperma.