Onlangs heeft mevrouw Cha, een inwoner van Xi'an die lijdt aan problemen met haar lumbale wervelkolom, een nieuw trainingsprogramma ontwikkeld: kruipen.
Mevrouw Cha legde uit dat ze ondanks het ijverig uitvoeren van door de arts aanbevolen rekoefeningen voor de wervelkolom last bleef houden van aanhoudende pijn in haar onderrug. Daarom bedacht ze een op dieren geïnspireerde kruiproutine voor thuis.
Verrassend genoeg bleek deze aanpak effectief. Na drie maanden kruipen merkte mevrouw Cha een aanzienlijke vermindering van haar rugpijn. Tot nu toe heeft ze meer dan een dozijn op dieren geïnspireerde kruiphoudingen voor haar routine ontwikkeld en is haar kruipgroep gegroeid van alleen haarzelf tot meer dan dertig deelnemers.
Veel internetgebruikers vragen zich af: is deze trainingsmethode echt heilzaam?
I. Is kruipen echt goed voor de onderrug?
Directeur Tong Peijian van de afdeling Orthopedie van het Zhejiang Provincial Hospital legt uit dat de kruipoefeningen van mevrouw Cha eigenlijk afkomstig zijn van Hua Tuo's "Vijf dierlijke oefeningen" – een methode om gezond te blijven waarbij ledemaatbewegingen worden gecombineerd met ademhalingstechnieken om de conditie te verbeteren, ziekte te voorkomen en de levensduur te verlengen.[1] Deze aanpak is echter niet voor iedereen geschikt, omdat de conditie van de onderrug per persoon verschilt.
Voor mensen met een hernia kan deze kruipende houding de onderrug en wervelkolom ontspannen, wat mogelijk het herstel bevordert. Voor mensen met hypertensie of andere hart- en vaatziekten is kruipen echter niet aan te raden.
Tijdens het kruipen stijgt de bloeddruk, wat de bloeddrukstabiliteit ondermijnt en de belasting van het hart- en vaatstelsel en het hoofd verhoogt.Bovendien is het gewicht dat tijdens het kruipen op de schouders rust veel groter dan bij een rechtopstaande houding, waardoor botsingen waarschijnlijker worden en mogelijk schade aan gewrichten en zachte weefsels kan ontstaan. Dit is met name schadelijk voor de schoudergewrichten. II. Deze 'vreemde oefeningen' doen je koud zweeten Naast kruipoefeningen zien we op sociale mediaplatforms vaak andere vreemde activiteiten die populair zijn bij mensen van middelbare en oudere leeftijd.
1. Oefening waarbij men tegen bomen botst
Als de temperatuur daalt, proberen ouderen zich vaak op te warmen door te bewegen. Sommige mensen van middelbare leeftijd en ouderen botsten met hun lichaam tegen boomstammen langs de weg. Zij geloven dat naarmate zij ouder worden, hun rug en taille achteruitgaan en dat het slaan tegen bomen acupunctuurpunten en meridianen stimuleert.
Afbeeldingsbron: internet
Deskundigen waarschuwen echter dat elk acupunctuurpunt een precieze locatie heeft. Wanneer ouderen met hun rug tegen bomen stoten, maken ze alleen contact met het hele oppervlak, waardoor gerichte stimulatie onmogelijk is. Bovendien brengt het stoten tegen bomen aanzienlijke risico's met zich mee. Overmatige kracht kan spieren en de cervicale wervelkolom beschadigen, met name bij mensen met osteoporose of lumbale spierverrekking, die deze praktijk absoluut moeten vermijden.
2. Het hoofd laten hangen en het lichaam heen en weer zwaaien
Sommige mensen van middelbare leeftijd en ouderen proberen cervicale spondylose te behandelen door hun hoofd te laten hangen en hun lichaam krachtig heen en weer te zwaaien. Hierdoor wordt de kwetsbare nek in verschillende verwrongen posities gedwongen, wat er voor omstanders alarmerend uitziet.
Bron afbeelding: internet
Li Zhiyuan, adjunct-directeur van de afdeling Traditionele Chinese Orthopedie van het China Medical University Aviation General Hospital, benadrukt dat deze oefening zeer ongeschikt is voor ouderen. Cervicale spondylose bij ouderen gaat meestal gepaard met ernstige degeneratieve veranderingen, vaak in combinatie met aanzienlijke osteoporose en spierzwakte. Dergelijke tractiebewegingen brengen een groot risico met zich mee op secundaire schade aan de cervicale wervelkolom.[2]
3. Schouderzwaai-oefeningen
Veel ouderen met pijn in het schoudergewricht en beperkte bewegingsvrijheid denken ten onrechte dat ze het frozen shoulder-syndroom hebben. Zonder de juiste medische behandeling te zoeken, nemen ze hun toevlucht tot zelf toegepaste schouderzwaai-oefeningen, die hun symptomen vaak verergeren.
Pijn in het schoudergewricht en beperkte bewegingsvrijheid kunnen het gevolg zijn van een scheur in de rotator cuff, een aandoening die vooral voorkomt bij vrouwen boven de 50.Onjuiste schoudergewrichtsoefeningen kunnen de schade aan de rotator cuff verergeren, waardoor uiteindelijk ziekenhuisopname en chirurgische ingrepen noodzakelijk worden. [3]
III. Belangrijkste principes voor lichaamsbeweging bij ouderen: geleidelijke progressie en matiging
Welke oefeningen zijn echt geschikt voor ouderen? Aangezien de fysieke conditie en de cardiopulmonale functie met de leeftijd afnemen, brengt intensieve lichaamsbeweging een hoog risico op blessures met zich mee.Daarom zijn activiteiten met een lage impact, zoals tai chi of square dancing, zeer geschikt. Wandelen na de maaltijd is ook goed voor de gezondheid, omdat het de spieren en gewrichten traint en tegelijkertijd de spijsvertering en de opname van voedingsstoffen bevordert. Bij het sporten moeten ouderen eerst hun gezondheidstoestand vaststellen. Mensen met onderliggende aandoeningen moeten onder medisch toezicht sporten. Ten tweede moeten de hoeveelheid en de duur van de training worden gecontroleerd; bij enig ongemak moet onmiddellijk worden gestopt.
Naarmate het lichaam ouder en zwakker wordt, voelen ouderen zich vaak minder lenig, waardoor ze op zoek gaan naar verschillende "gezondheidsbehoudende" oefeningen. Zonder dat ze het beseffen, kunnen dergelijke activiteiten onbedoeld schadelijk zijn voor hun lichaam. Daarom moeten ouderen bij het sporten wetenschappelijk verantwoorde en geschikte methoden hanteren.