Czym właściwie jest „ryba obrana”? Wielu z nas nigdy o niej nie słyszało. Dlaczego nazywa się ją „rybą obraną”? Jakie są jej wartości odżywcze i jak się ją przygotowuje? Mając na uwadze te pytania, przyjrzyjmy się wartościom odżywczym ryby obranej.
Analiza wartości odżywczych ryby „skórzastej”
Oficjalna nazwa ryby „skórzastej” to rozdymka zielonopłetwa (rodzina Tetraodontidae). Znana jest również pod innymi nazwami, takimi jak rozdymka konia, ryba słonia, ryba zizi, nóż kaletnika, ryba chlebowa, ryba owcza, ryba spalona i ryba szczurza.
Ryba skórzasta ma spłaszczone bocznie, wydłużone owalne ciało przypominające twarz konia, mierzące zazwyczaj 10–20 centymetrów długości i ważące około 400 gramów. Ma krótką głowę, małe usta i szczęki przypominające zęby. Oczy są niewielkie, umiejscowione wysoko w pobliżu grzbietowej krawędzi. Otwory skrzelowe są małe i znajdują się poniżej oczu. Łuski są drobne i aksamitne. Ciało ma niebieskawo-szary odcień i nie ma linii bocznej.Pierwsza płetwa grzbietowa ma dwa kolce, z których główny jest mocny i ma trzy rzędy skierowanych do tyłu zadziorów. Płetwy brzuszne są zredukowane do krótkiego kolca przymocowanego nieruchomo do końcowego końca kości pasa. Płetwa odbytowa przypomina kształtem drugą płetwę grzbietową i znajduje się w pobliżu tylnej części odbytu. Ogon jest wydłużony, a płetwa ogonowa jest ścięta i ma ciemnozielone promienie.Druga płetwa grzbietowa, płetwy piersiowe i płetwa odbytowa są zielone, stąd nazwa gatunku.
Oprócz wyraźnego kolca kostnego wystającego z grzbietu, najbardziej charakterystyczną cechą tej ryby bez skóry jest jej szorstka, przypominająca papier ścierny skóra. Wymaga to usunięcia skóry przed gotowaniem, co przyniosło jej potoczną nazwę „ryba bez skóry”.
Ryba ta jest gatunkiem bardzo pożywnym, szczególnie bogatym w białko, którego zawartość wynosi 1,92 grama na 100 gramów mięsa. Inne składniki odżywcze to śladowe ilości tłuszczu, wapnia, fosforu i żelaza.
Jej mięso ma właściwości lecznicze, stosowane w leczeniu zaburzeń żołądkowych, zapalenia sutka i krwawień z przewodu pokarmowego. Skóra jest przetwarzana na żelatynę.
Pod względem kulinarnym tradycyjna medycyna chińska szczególnie ceni delikatną konsystencję tej ryby i brak rybiego zapachu. Ze względu na łagodny smak najlepiej jest ją dusić z fermentowaną czarną fasolą, sosem sojowym, startym imbirem i mielonym czosnkiem.Pokrojona i gotowana w bulionie z dodatkiem kolendry i startego imbiru, podobno przewyższa smakiem sashimi. Podobnie, pokrojona w zupie z makaronem jest wyjątkowo smaczna – warto spróbować. To kończy nasz przegląd wartości odżywczych pasiastych głowaczy. Mamy nadzieję, że teraz rozumiesz to lepiej. Życzymy Ci zdrowia i szczęścia.