Wat is een "geschilde vis" precies? Velen van ons hebben er nog nooit van gehoord. Waarom wordt het "geschilde vis" genoemd? Wat zijn de voedingsvoordelen en hoe wordt het bereid? Met deze vragen in gedachten gaan we dieper in op de voedingswaarde van geschilde vis.
Voedingsanalyse van de huidafstrijkende vis
De officiële naam voor "huidafstrijkende vis" is de groene kogelvis (familie Tetraodontidae). Hij heeft ook andere namen, zoals paardenkopkogelvis, olifantenhuidvis, zizi-vis, leerbewerkersmes, broodvis, schapenvis, verschroeide vis en ratvis.
De leervis heeft een zijdelings samengedrukt, langwerpig ovaal lichaam dat lijkt op een paardenhoofd, meestal 10-20 centimeter lang en ongeveer 400 gram zwaar. Hij heeft een korte kop, een kleine mond en snijtandachtige tanden. De ogen zijn klein en staan hoog bij de rugrand. De kieuwopeningen zijn klein en bevinden zich onder de ogen. De schubben zijn minuscuul en fluweelachtig. Het lichaam heeft een blauwgrijze tint en heeft geen zijlijn.De eerste rugvin heeft twee stekels, waarvan de primaire stekel robuust is en drie rijen naar achteren gerichte weerhaken heeft. De buikvinnen zijn gereduceerd tot een korte stekel die onbeweegbaar aan het uiteinde van het gordelbeen vastzit. De anaalvin lijkt qua vorm op de tweede rugvin en begint bij het achterste deel van de anus. De staartsteel is langwerpig en de staartvin is afgeknot met donkergroene vinstralen.De tweede rugvin, borstvinnen en anaalvin zijn groen, vandaar de naam.
Naast de opvallende benige stekel die uit zijn rug steekt, is het meest opvallende kenmerk van deze huidloze vis zijn ruwe, schuurpapierachtige huid. Hierdoor moet de huid vóór het koken worden verwijderd, waardoor hij in de volksmond de naam "huidloze vis" heeft gekregen.
De schilvis is een zeer voedzame vissoort, die bijzonder rijk is aan eiwitten, met 1,92 gram per 100 gram vlees. Andere voedingsstoffen zijn onder meer sporen van vet, calcium, fosfor en ijzer.
Het vlees heeft een medicinale waarde en wordt gebruikt voor de behandeling van maagklachten, mastitis en gastro-intestinale bloedingen. De huid wordt verwerkt tot gelatine.
Op culinair gebied wordt in de traditionele Chinese geneeskunde vooral de delicate textuur en het ontbreken van een visgeur van deze vis gewaardeerd. Gezien de milde smaak kan hij het beste worden gestoofd met gefermenteerde zwarte bonen, sojasaus, geraspte gember en gehakte knoflook.In plakjes gesneden en gestoofd in bouillon met een vleugje koriander en geraspte gember zou hij qua smaak zelfs sashimi overtreffen. Ook in noedelsoep is hij bijzonder smakelijk – zeker het proberen waard. Hierboven wordt de voedingswaarde van de gestreepte slangenkopvis beschreven. We vertrouwen erop dat u nu een duidelijker beeld heeft. We wensen u een goede gezondheid en veel geluk.