W Korei Południowej wiele celebrytek preferuje techniki makijażu pozwalające uzyskać worki pod oczami. Dlaczego gwiazdy tak bardzo lubią ten wygląd? Z punktu widzenia fizjonomii osoby z wyraźnymi workami pod oczami cieszą się płynną karierą i romantyczną ścieżką życia. Ponadto emanują one przystępną aurą, co znacznie zwiększa ich osobisty urok.
Oprócz technik kosmetycznych, zabiegi chirurgiczne również mogą stworzyć te atrakcyjne kontury dolnej powieki. Istnieją trzy podstawowe metody: sztuczne powiększanie dolnej powieki, autologiczne powiększanie dolnej powieki oraz autologiczny przeszczep tłuszczu w celu poprawy wyglądu dolnej powieki.
Zabieg powiększania dolnej powieki za pomocą sztucznego wypełniacza skórnego
Zabieg rozpoczyna się od odsunięcia dolnej powieki. Znieczulenie miejscowe podaje się poprzez wstrzyknięcie do powierzchni spojówki dolnej powieki. Następnie wykonuje się 2-3-milimetrowe cięcie poprzeczne wzdłuż brzegu powieki, a następnie przeprowadza się warstwowe rozcięcie.Na koniec do miejsca nacięcia wszczepia się odpowiednio ukształtowaną sztuczną tkankę skórną, a następnie przeprowadza się hemostazę i zszywa ranę.
Autologiczne powiększanie dolnej powieki za pomocą skóry
Zabieg ten również rozpoczyna się od znieczulenia. Odpowiednią tkankę skórną wycina się z dyskretnego obszaru ciała pacjenta, nadaje jej odpowiedni kształt i przygotowuje do użycia. Następnie wykonuje się 2-3-milimetrowe poprzeczne nacięcie spojówki wzdłuż krawędzi dolnej powieki, a następnie przeprowadza się warstwowe rozcięcie. Przygotowany przeszczep skóry jest następnie przeszczepiany.
Wstrzyknięcie autologicznych cząstek tłuszczu w celu powiększenia dolnej powieki
Zabieg ten rozpoczyna się od liposukcji. Pobrane cząstki tłuszczu poddaje się oczyszczeniu w celu wyodrębnienia cząstek odpowiednich do wstrzyknięcia. Po miejscowym znieczuleniu nasiękowym oczyszczone cząstki tłuszczu wstrzykuje się do podskórnej warstwy tłuszczowej brzegu oczodołu. Po zabiegu można zastosować masaż w celu nadania kształtu oraz odpowiedni bandaż uciskowy.
Biorąc pod uwagę stosunkowo niską przeżywalność autologicznych przeszczepów tłuszczu, w przypadku niezadowalających wyników po trzech miesiącach można wykonać drugie wstrzyknięcie w celu powiększenia.