Ebeveynler, çocuklarının mantıksız taleplerine nasıl uygun şekilde yanıt vermelidir? Öncelikle, çocuğun neden böyle taleplerde bulunduğunu anlamaya çalışın. Bir çocuğun mantıksız talepleri, ebeveynlerin sınırlarını test eder. Çocuklar, ebeveynlerini mantıksız veya haksız taleplerini yerine getirmeleri için baskı yapabileceklerini keşfettiklerinde, bu durum alışkanlık haline gelen suçluluk ve sinirlilik duygularını besler.Bunun yanlış olduğunu ve ebeveynlerine daha fazla saygı göstermeleri gerektiğini hissederler, ancak sınırlara ihtiyaç duyarlar (tıpkı hepimizin sınırlara ihtiyaç duyması gibi).
Yetişkinler sınırları anlar, ancak çocuklar doğaları gereği annelerine karşı sınırları yoktur. Sınırlar öğretilmelidir. Sınırlar olmadan çocuklar kendilerini kaybolmuş hisseder, neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilemez ve bilinçaltında ebeveynlerinin sınırlarını ortaya çıkarmak umuduyla daha fazla baskı yapmaya başlarlar.
Ebeveynlik temelde çocuklarla psikolojik iletişim sürecidir – psikolojik bir savaştır. Bu nedenle stratejik bir yaklaşım gerektirir. Bu amaçla, çocuğun kişilik özelliklerini ve psikolojik özelliklerini inceleyerek ona özel stratejiler geliştirmek gerekir.
Bu bağlamda, Howard Gardner'ın The Art of Changing Minds (Zihinleri Değiştirme Sanatı) kitabında özetlenen çocuklara "hayır" deme yöntemlerinden ilham alalım!
1. "Hayır"ı "Yapabilirsin" ile değiştirin
Psikolog Dr. Gléran, bazı çocukların basit bir "Hayır" ile karşılaştıklarında ebeveynlerinin reddini anlamakta zorlandıklarını belirtiyor. Ayrıca, Satir Pratik Psikoloji'den Lin Wencai, çocuğun eksikliklerini koşulsuz olarak kabul etmenin önemini vurguluyor: kusurlarını kucaklayın, sık sık yaşadıkları hayal kırıklıklarını tolere edin ve sizin mükemmellik anlayışınıza asla ulaşamayabileceklerini kabul edin.Çocuğunuzun davranışını ele alırken, ebeveyn olarak birincil rolünüz hemen eleştirmek değil, kabul etmektir.
Örneğin, bir çocuk şeker isterse ve ebeveyn "Akşam yemeğinden önce şeker yok" derse, bu sadece öfkeye neden olur. Bunun yerine, "Evet, akşam yemeğinden sonra şeker yiyebilirsin. Şimdi bir elma yiyelim" demek, kabul edilme olasılığı çok daha yüksektir.
2. Duygularınızı sabırla açıklayın
Northwestern Üniversitesi'nde uyuşmazlık uzmanı olan Profesör Ray Thompson, çocuklara davranışlarının neden rahatsız edici olduğunu sabırla açıklamayı tavsiye ediyor. Örneğin, bir çocuk yemek masasına tekrar tekrar vuruyorsa, ebeveyn şöyle diyebilir: "Böyle vurmak masayı zarar verecek ve beni üzüyor."Lütfen vurmayı bırakır mısın?
Küçük çocuklarla mantık yürütmek boşuna gibi görünebilir, ancak bu, çocukların eylemlerinin başkalarını etkilediğini ve başkalarının duygularını dikkate almayı öğrenmeleri gerektiğini anlamalarına gerçekten yardımcı olur.
3. Çocuklara iki seçenek sunun
Ünlü bir Amerikan kar amacı gütmeyen kuruluşun Ebeveynlik Kaynakları Direktörü Lerner, çocuklara seçenekler sunmanın onlara durumu kontrol etme "gücü" olduğunu hissettirdiğini belirtiyor.
1-3 yaş arası çocukları basit seçimler yapmaya teşvik etmek bağımsızlıklarını geliştirir. Ancak, çok fazla seçenek sunarak onları bunaltmayın; iki seçenek, yürümeye başlayan çocuklar ve okul öncesi çağındaki çocuklar için yeterlidir. Örneğin: "Topu içeride yuvarlayabilirsin, ama dışarıda atabilirsin."Siz hangisini seçerdiniz?
4. Kişisel olarak gösterin ve açıklayın
No Spanking, No Spoiling kitabının yazarı ve ebeveynlik uzmanı Clarie, bazı çocukların alternatif davranışların farkında olmadıkları için sürekli olarak sinir bozucu davranışlarda bulunduklarını belirtiyor.
Bu gibi durumlarda, ebeveynler alternatif davranışları göstermeli ve açıklamalıdır. Örneğin, iki yaşındaki Henry sürekli olarak küçük kız kardeşini dürtüyorsa, ebeveynler ona "Kız kardeşine bir öpücük ver" veya benzeri bir rehberlik yapabilir. Bir dahaki sefere, küçük Henry nasıl uygun şekilde tepki vereceğini anlayacaktır.