Onlangs vloog een man van middelbare leeftijd uit Harbin naar Fuzhou en zat hij toevallig naast een mooie vrouw uit zijn geboortestad. Ze raakten in een levendig gesprek verwikkeld. Later moest de man naar het toilet, maar omdat hij zich bewust was van zijn gewicht en het ongemak van bewegen, was hij bang om gezichtsverlies te lijden en hield hij zes uur lang zijn behoefte op. Bij het uitstappen viel hij flauw en werd hij met spoed naar het ziekenhuis gebracht, waar hij werd gediagnosticeerd met het "economy class-syndroom".
In het dagelijks leven hebben velen wel eens hun urine opgehouden, of dat nu vanwege werkvergaderingen was of uit pure luiheid. Wat de reden ook is, voorzichtigheid is geboden. Urine is een afvalproduct dat giftige stoffen bevat; langdurig ophouden ervan brengt aanzienlijke gezondheidsrisico's met zich mee.
1. Urineretentie kan leiden tot blaaskanker
Het ophouden van urine heeft aanzienlijke nadelen. Langdurige opslag in de blaas zorgt ervoor dat bacteriën zich kunnen vermenigvuldigen, waardoor de kans op blaasontsteking en urethritis toeneemt en het risico op steenvorming stijgt. Langdurige retentie kan ook urine-reflux veroorzaken, wat kan leiden tot pyelonefritis en, in ernstige gevallen, tot een verminderde nierfunctie.
Het kan ook mictie-syncope veroorzaken of bijdragen aan hart- en vaatziekten en cerebrovasculaire aandoeningen. Chronische retentie kan de sluitspieren verzwakken, wat kan leiden tot urine-incontinentie. Onderzoek wijst uit dat mensen die de gewoonte hebben om urine op te houden, een grotere kans hebben op het ontwikkelen van blaaskanker dan de algemene bevolking.
2. Urineretentie belemmert het plassen
Langdurige urineretentie veroorzaakt spasmen van de urethrale sluitspier of zwakte van de detrusorspier (vergelijkbaar met een slecht functionerende reservoirklep of onvoldoende pompkracht), wat de belangrijkste oorzaak is van moeilijkheden bij het plassen of het onvermogen om te plassen na langdurige retentie.
Dit komt vooral voor bij mensen met goedaardige prostaathyperplasie (BPH). Door de vergroting van de prostaat blijft er na elke plasbeurt resturine achter. Chronische urineretentie in combinatie met verdere urineretentie kan de zenuwen die de blaas aansturen beschadigen, wat kan leiden tot een neurogene blaas. Dit resulteert in het verlies van het gevoel van blaasuitrekking of een verminderde contractiele functie van de detrusorspier, wat eveneens urinewegstoornissen veroorzaakt.
3. Urineretentie ondermijnt het seksuele welzijn
1. Het onderste deel van de mannelijke urinebuis bevat doorgaans bacteriën. Door te plassen worden deze weggespoeld. Frequente urineretentie verzwakt dit reinigende effect, waardoor bacteriën zich kunnen vermenigvuldigen en retrograde migratie naar de achterste urinebuis mogelijk wordt, wat prostatitis kan veroorzaken.
2. Mannen met voortijdige ejaculatie moeten het ophouden van urine vermijden. Hoewel sommigen suggereren dat het ophouden van urine het seksuele genot verhoogt door opwinding te veroorzaken en de kwaliteit van de erectie te verbeteren, is deze methode niet effectief bij voortijdige ejaculatie en kan deze de aandoening zelfs verergeren.
Deskundigen merken op dat voortijdige ejaculatie zelf het gevolg is van overgevoeligheid. De extra irritatie door urine kan deze gevoeligheid versterken. Bovendien dwingt de drang om te plassen mannen om hun aandacht af te leiden om lekkage te voorkomen, wat de seksuele bevrediging vermindert. Langdurige onderdrukking kan zelfs leiden tot erectiestoornissen.