Connie Carle (rechts), de eerste ontvanger van een gezichtstransplantatie in Amerika, met haar dochter en kleindochter
Connie Carle onderging in 2008 een gezichtstransplantatie en werd daarmee de eerste ontvanger van een gezichtstransplantatie in Amerika. Drie jaar later heeft ze zich geleidelijk aangepast aan haar nieuwe uiterlijk, haar moed teruggevonden en afscheid genomen van haar verleden.
Een nieuw begin
Het tekenen van haar lipcontouren met lippenstift was een mijlpaal voor Karp. Vóór de transplantatie was het aanbrengen van make-up een onmogelijke taak.
Uit contrasterende foto's die op 26 februari door de Britse Daily Mail werden gepubliceerd, blijkt dat haar gezicht nu enigszins vierkant en gezwollen is en dat de huid wat verslapt is, maar toch aanzienlijk normaler dan vóór de ingreep.Vóór de ingreep had ze een oog, haar neus en bovenkaak verloren, waardoor haar gezicht vervormd was tot angstaanjagende plooien.
Door haar slechte gezichtsvermogen waren veel dagelijkse taken een uitdaging voor Karp, maar toch bleef ze zich dagelijks opmaken om "haar hoofd omhoog te houden" wanneer ze naar buiten ging.
"Het is niet mijn gezicht, maar ik ben dankbaar dat ik een gezicht heb", verklaarde ze.
Karp, nu 48 jaar oud en woonachtig in United Harbor, Ohio, liep de verwondingen op in september 2004 toen haar toenmalige echtgenoot, Tom Karp, haar met een jachtgeweer in het gezicht schoot. Door de aanval verloor ze een oog, haar neus en haar bovenkaak, waardoor ze niet meer normaal kon ademen of eten.
In december 2008 voerde de Cleveland Clinic in Ohio een gezichtstransplantatie uit bij Karp met het gezicht van een overleden vrouwelijke hartpatiënt. De operatie duurde 22 uur. Chirurgen waren ongeveer negen uur bezig om het grootste deel van het gezicht van de donor te verwijderen – inclusief de onderste oogleden, neus, wangen en kaak – voordat ze het op Karp transplanteerden.
Aanpassing
Tom werd na het incident in 2004 veroordeeld voor mishandeling en kwam vorige week vrij uit de gevangenis.
Karpp woont nu met haar twee kinderen en is in mei van dit jaar officieel van Tom gescheiden. Over haar ex-man zei Karpp: "Ik hou nog steeds van hem, en misschien omdat hij de vader van mijn kinderen is, zal ik dat altijd blijven doen. Maar ik kan niet bij hem blijven."
Vandaag de dag herstellen Karps gezichtsfuncties geleidelijk, waardoor ze zelfstandig kan leven. Hoewel haar herstel na de operatie opmerkelijk vlot is verlopen, moet ze haar hele leven medicijnen tegen afstoting slikken, met het risico op levensbedreigende complicaties.
"De kinderen noemen me 'de duivel' als ze me zien. Het zijn maar kinderen, maar hun woorden maken me verdrietig", zei ze. "Om dat te overwinnen, zoek ik altijd naar het positieve in het leven."