U młodszych osób odległość od dolnej krawędzi brwi do źrenicy wynosi 2–2,5 centymetra, natomiast odległość od górnej krawędzi brwi do linii włosów wynosi 5 centymetrów, a ogon brwi znajduje się na górnej krawędzi kości brwiowej. Wraz z wiekiem skóra na czole traci swoją pierwotną elastyczność. W połączeniu z działaniem grawitacji, zwiotczała skóra nieuchronnie przesuwa się w dół, powodując opadanie brwi.Odległość między dolną krawędzią brwi a środkiem źrenicy (odległość między brwią a okiem) ulega skróceniu, a zewnętrzny koniec brwi opada poniżej kości brwiowej. Istnieją trzy metody chirurgicznego leczenia opadania brwi:
Lifting górnej części brwi (lifting brwi): Bezpośrednie wycięcie skóry wzdłuż górnej krawędzi zewnętrznej części brwi powoduje uniesienie tego obszaru, korygując opadanie brwi. Jednak ta metoda pozostawia bliznę wzdłuż górnej krawędzi zewnętrznej części brwi.
Tradycyjny lifting czoła z liftingiem brwi: Nacięcie wykonuje się w obrębie linii włosów pacjenta lub wzdłuż linii włosów, rozciągając się od przedniej części prawego ucha przez czubek głowy do przedniej części lewego ucha, zazwyczaj o długości 20–30 centymetrów. Następnie cała skóra czoła jest oddzielana od leżącej pod nią kości czołowej w celu podniesienia.Chociaż zabieg ten daje bardzo widoczne rezultaty, wiąże się on z długim nacięciem, znacznym urazem tkanki, znacznym dyskomfortem pooperacyjnym, wolniejszym powrotem czucia skóry głowy oraz powstaniem widocznej, rozległej blizny.
Endoskopowy lifting brwi: Technika ta polega na wykonaniu niewielkiego nacięcia, którego blizna jest ukryta w linii włosów. Jednak w przypadku zmarszczek na czole, zmarszczek między brwiami lub kurzych łapek, lifting czoła lub endoskopowy lifting czoła jest niezbędny, aby kompleksowo rozwiązać problem opadających brwi i zmarszczek związanych ze starzeniem się skóry.