Bij jongere personen bedraagt de afstand tussen de onderrand van de wenkbrauw en de pupil 2 tot 2,5 centimeter, terwijl de afstand tussen de bovenrand van de wenkbrauw en de haarlijn 5 centimeter bedraagt, waarbij de staart van de wenkbrauw zich op de bovenrand van het wenkbrauwbot bevindt. Naarmate we ouder worden, verliest de huid op het voorhoofd haar oorspronkelijke elasticiteit. In combinatie met de effecten van de zwaartekracht verschuift de verslapte huid onvermijdelijk naar beneden, wat resulteert in hangende wenkbrauwen.De afstand tussen de onderrand van de wenkbrauw en het middelpunt van de pupil (de wenkbrauw-oogafstand) wordt korter en het uiteinde van de wenkbrauw zakt onder het wenkbrauwbot. Er zijn drie chirurgische methoden om wenkbrauwptosis te behandelen:
Superieure wenkbrauwlift (wenkbrauwlift): Door de huid langs de bovenrand van de buitenste wenkbrauw direct weg te snijden, wordt dit gebied gelift en wordt ptosis gecorrigeerd. Deze aanpak laat echter een litteken achter langs de bovenrand van de buitenste wenkbrauw.
Traditionele voorhoofdslift met wenkbrauwlift: Er wordt een incisie gemaakt binnen of langs de haarlijn, die zich uitstrekt van de voorkant van het rechteroor over de bovenkant van het hoofd tot aan de voorkant van het linkeroor, en die doorgaans 20-30 centimeter lang is. Vervolgens wordt de gehele voorhoofdshuid losgemaakt van het onderliggende voorhoofdsbeen om deze te liften.Hoewel deze ingreep zeer zichtbare resultaten oplevert, gaat deze gepaard met een lange incisie, aanzienlijk weefseltrauma, aanzienlijk postoperatief ongemak, een trager herstel van het gevoel in de hoofdhuid en de vorming van een prominent, lang litteken.
Endoscopische wenkbrauwlift: Bij deze techniek wordt een kleine incisie gemaakt waarvan het litteken verborgen blijft in de haarlijn. Wanneer er echter sprake is van voorhoofdrimpels, fronsrimpels of kraaienpootjes, is een voorhoofdslift of endoscopische voorhoofdslift essentieel om hangende wenkbrauwen en huidverouderingsrimpels volledig aan te pakken.