Na otwartej przestrzeni parku stał starzec Wang z rękami swobodnie opuszczonymi wzdłuż ciała, sprawiając wrażenie, jakby bezczynnie marzył na jawie. Jednak jego postawa była wyprostowana, a zachowanie opanowane, co odróżniało go od zwykłych przechodniów.
Wiele ciekawskich osób podchodziło pod różnymi pretekstami, aby zapytać: „Stary Wang, jaką sztukę walki uprawiasz?”.„Stoję w pozycji stojącej! Ćwiczę tę metodę sumiennie od dziesięciu lat i jest ona niezwykle skuteczna”. Mimo że dziadek Wang ma ponad sześćdziesiąt lat, pozostaje niezwykle silny. Jego niezmienna codzienna poranna praktyka pozwala mu utrzymać doskonałą kondycję fizyczną. Jak mówi przysłowie: „Wszystkie dolegliwości wynikają z zimna, a zimno pochodzi ze stóp”. Stopy są często nazywane „drugim sercem”.Po czterdziestce mięśnie pośladkowe często zaczynają zanikać i opadać, co prowadzi do stopniowego osłabienia dolnej części ciała. Jednak stojąca pozycja mocno zakotwicza człowieka poprzez stopy, łącząc niebo i ziemię, jednocześnie regulując energię życiową. Praktyka ta oczyszcza yin i wzmacnia yang przy minimalnym wysiłku fizycznym, co czyni ją szczególnie ważną dla osób o słabej konstytucji i niedoborze qi nerek.
Stojąca pozycja jest najprostszą metodą zachowania zdrowia dla współczesnych ludzi.
Praktyka stojącej pozycji ma długą historię, będąc najwcześniejszą odnotowaną techniką zachowania zdrowia.
Już ponad dwa tysiące lat temu w „Wewnętrznym kanonie Żółtego Cesarza” zapisano: „Podnieś niebo i ziemię, uchwyć yin i yang, wdychaj energię życiową, stój samotnie strzegąc ducha, mięśnie jako jedno”.
„Stań jak sosna, siedź jak dzwon” to podsumowanie metody dbania o zdrowie propagowanej przez starożytnych chińskich praktyków. W porównaniu z siedzeniem, podczas stania w pozycji wyprostowanej zmniejsza się obciążenie krążków lędźwiowych. Krążenie krwi jest o 30% szybsze podczas stania niż podczas siedzenia, co skuteczniej ożywia ducha.
Praktyka pokazuje, że pozycje stojące regulują oddychanie, wspomagają krążenie qi i krwi, rozluźniają ścięgna i więzadła, rozgrzewają i odżywiają mięśnie oraz odblokowują meridiany. Pozwala to układowi nerwowemu na pełny odpoczynek i ćwiczenia, poprawiając w ten sposób procesy metaboliczne w całym organizmie. Wzmacnia i zwiększa elastyczność nóg, poprawia funkcjonowanie narządów wewnętrznych, a ostatecznie pozwala osiągnąć cele związane z zachowaniem zdrowia, zapobieganiem chorobom, wzmocnieniem fizycznym i ostrością umysłu.
W codziennych ćwiczeniach ludzie często nawykowo angażują się w „wysiłek fizyczny”. Mistrz tradycyjnej medycyny chińskiej Lü Jingshan radzi: po prostu uspokój umysł, przyjmij prawidłową postawę i pozostań nieruchomy i cichy.Ćwiczenia należy wykonywać z umiarem; umiar wzmacnia organizm, ale nadmiar może zaburzyć równowagę yin-yang i zaszkodzić zdrowiu. Chociaż pozycje stojące mogą wydawać się statyczne, wiążą się one z ciągłym ruchem – spokojnym umysłem z ruchomą energią, gdzie twardość i miękkość odpowiadają sobie, zapewniając płynny przepływ qi i krwi oraz spokojnego ducha.
Kluczowe punkty prawidłowych pozycji stojących:
1.Relaksacja
Podstawą praktyki pozycji stojących jest osiągnięcie całkowitego relaksu zarówno ducha, jak i ciała. Przede wszystkim wymaga to relaksacji umysłowej i świadomościowej: podczas praktyki należy porzucić wszelkie aktywne myśli i odrzucić rozpraszające pojęcia. Po drugie, niezbędna jest relaksacja fizyczna – od stóp do głów, obejmująca narządy, kości, mięśnie, skórę, włosy i całą powierzchnię ciała. Każda część ciała powinna być całkowicie rozluźniona.
2. Spokój
Wybierz stosunkowo ciche miejsce do wykonywania pozycji stojących. Zachowaj jasność umysłu i ciała, skupiając się wyłącznie na bieżącej czynności. Unikaj błądzących myśli, zewnętrznych bodźców wzrokowych lub słuchowych.
Postawa ma ogromne znaczenie w medytacji stojącej dla zachowania zdrowia
Wang Jun, profesor nadzwyczajny fizjologii wysiłku fizycznego na Uniwersytecie Sportowym w Pekinie, wyjaśnia, że medytacja stojąca utrzymuje napięcie mięśni i ścięgien. Skutecznie ćwiczy mięśnie pośladkowe i udowe, poprawia równowagę i zapobiega upadkom. Ponadto jest bardzo odpowiednia dla osób bez wcześniejszego doświadczenia w ćwiczeniach fizycznych i jest odpowiednia dla wszystkich grup wiekowych.Najczęstsza pozycja polega na rozstawieniu stóp na szerokość barków z lekko ugiętymi kolanami. Ręce są ułożone na brzuchu lub klatce piersiowej, palce splecione, dłonie skierowane do siebie, w odległości około 10 centymetrów od siebie.
Należy wyregulować postawę, wyrównując głowę, lekko rozluźniając szczękę i upewniając się, że ramiona i biodra są wypoziomowane. Angażowanie palców stóp i przedniej części stopy stanowi skuteczne ćwiczenie dla nóg i kolan, wzmacniając mięśnie dolnej części ciała.
Podczas pozycji stojących ramiona powinny pozostać jak najbardziej rozluźnione, z uczuciem wydłużenia, uzupełnionym opuszczeniem łokci.Podczas ćwiczeń należy zachować skupienie, uwalniając umysł od rozpraszających myśli, jednocześnie rozluźniając całe ciało i oddychając naturalnie.
Przed rozpoczęciem ćwiczeń w pozycji stojącej należy odpowiednio się rozgrzać. Każda sesja powinna trwać od 10 do 20 minut, zazwyczaj nie przekraczając jednej godziny. Osoby początkujące mogą odczuwać ciepło lub wibracje w stawach kolanowych po 3–5 minutach; jeśli stanie się to niekomfortowe, należy zrobić krótką przerwę przed wznowieniem ćwiczeń.
Należy unikać ćwiczeń na pusty żołądek lub bezpośrednio po obfitym posiłku. Ponieważ pozycje stojące wymagają utrzymania prawidłowego ułożenia ciała przez dłuższy czas, nieprawidłowa postawa może powodować obciążenie szkieletu. W przypadku nieprawidłowej postawy należy natychmiast ją skorygować. Jeśli podczas ćwiczeń pojawi się dyskomfort, należy natychmiast przerwać ćwiczenia i nie kontynuować ich.
Pozycji stojących nie da się opanować z dnia na dzień; wymagają one cierpliwości. Najważniejsze zasady można streścić w czterech słowach: relaksacja i wytrwałość. Tylko dzięki takiemu podejściu można naprawdę doświadczyć korzyści płynących z pozycji stojących.