Wiele osób boi się słowa „rak”, przez co wyleczenie wydaje się pustą obietnicą. W rzeczywistości leczenie raka nie musi być takie trudne. Dzięki zdrowym nawykom żywieniowym i odpowiednim ćwiczeniom fizycznym pacjenci mogą stopniowo wracać do zdrowia.
1. Tai chi istnieje w Chinach od wieków, a jego niezmienna popularność wynika z tego, że jest odpowiednie dla osób w każdym wieku, o każdej budowie ciała i każdej płci. Wzmacnia osoby słabe, łagodzi przewlekłe dolegliwości i zwiększa odporność na choroby pacjentów z nowotworami, pomagając im w powrocie do zdrowia.
Tai chi chuan łączy esencję, energię i ducha ze sztuką walki. Charakteryzuje się okrężnymi, płynnymi ruchami, które łączą bezruch w ruchu i ruch w bezruchu, harmonizuje twardość i miękkość, łączy siły wewnętrzne i zewnętrzne oraz łączy yin i yang w niekończącym się cyklu. Praktyka ta ułatwia płynny przepływ energii wzdłuż meridianów, rozluźnia ścięgna i aktywuje krążenie krwi, wzmacnia ciało i równoważy yin i yang.
Praktykowanie tai chi wymaga pewności siebie i wytrwałości. Najbardziej odpowiednią porą jest świt, kiedy pozostaje chłodna rosa, a miejscem – przestrzenie na świeżym powietrzu, takie jak góry, pola, brzegi rzek, ogrody lub dziedzińce. Pacjenci z rakiem żołądka w trakcie rekonwalescencji mogą odczuwać lekkie zmęczenie po zakończeniu serii ćwiczeń, ale ich puls wraca do normy w ciągu 3–5 minut, a zmęczenie ustępuje.W przypadku odczuwania znacznego zmęczenia, które utrzymuje się przez dłuższy czas, należy zmniejszyć intensywność ćwiczeń. Ćwicz raz lub dwa razy dziennie, dążąc do osiągnięcia stanu delikatnego ciepła i lekkiego pocenia się. Tai chi kładzie nacisk na wzajemne oddziaływanie yin i yang, integrację ruchu i bezruchu oraz utrzymanie lekkości górnej części ciała przy ugruntowanej dolnej części ciała. Wymaga to rozluźnionej postawy i płynnych, elastycznych ruchów przypominających płynące chmury i wodę.„Relaksacja” podkreślana w praktyce tai chi odnosi się do relaksacji zarówno ciała, jak i umysłu; „bezruch” oznacza spokój, z skupioną myślą niezakłóconą przez bodźce zewnętrzne. Podczas praktyki należy osiągnąć stan prawdziwej pogodnej pustki, pozwalając prawdziwej energii płynąć, osiągając stan, w którym zapomina się o sobie i przedmiotach. Daje to uczucie „zniknięcia wszystkich zmartwień, lekkości jak piórko”, a całe ciało porusza się w skoordynowanej harmonii – „gdzie intencja się porusza, a ciało podąża za nią, nie mogąc się zatrzymać”.W ten sposób w sposób niezauważalny osiąga się wyeliminowanie choroby i przywrócenie zdrowia. 2. Chodzenie dla zdrowia oferuje swobodę formy, nie wymaga żadnego sprzętu ani specjalistycznego miejsca i nie jest ograniczone porą roku, pogodą ani czasem. Ćwiczy wszystkie mięśnie i stawy, wzmacnia mięśnie dolnej części ciała, poprawia funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego, pobudza metabolizm tlenowy i poprawia funkcjonowanie wielu układów organizmu.Dla pacjentów z rakiem żołądka w okresie rekonwalescencji, którzy są słabi fizycznie lub w podeszłym wieku, chodzenie może służyć jako podstawowy program ćwiczeń. Chodzenie jest od tysięcy lat gorąco polecane przez pokolenia lekarzy, uznane za środek wzmacniający organizm, zapobiegający chorobom, opóźniający starzenie się i przedłużający życie. Należy wybierać miejsca z czystym powietrzem, bez ścisłych ograniczeń dotyczących tempa, czasu trwania lub odległości – wygodą należy kierować się przede wszystkim. Postępy powinny być stopniowe, a czas i odległość chodzenia należy stopniowo zwiększać po przyzwyczajeniu się.Po okresie zwiększonej wytrzymałości należy przejść do marszu celowego. Należy zacząć od 15-minutowych sesji, wydłużając je do 60 minut w szóstym tygodniu. Należy utrzymywać tempo jednego kroku na sekundę, co odpowiada 60–80 metrom na minutę. Należy dążyć do 40 minut dziennie, cztery razy w tygodniu. Po 20 tygodniach siła fizyczna ulegnie znacznej poprawie.Podczas chodzenia należy utrzymywać pełne rozluźnienie ciała, przyjmując naturalną wyprostowaną postawę, z rozluźnionymi i opuszczonymi ramionami oraz swobodnie kołyszącymi się rękami. Należy patrzeć przed siebie, stawiać lekkie i energiczne kroki, utrzymywać stałe tempo i skupiać umysł.
Chodzenie nie tylko wzmacnia organizm, ale także stanowi doskonały środek uspokajający umysł i stabilizujący ducha. Pacjenci z rakiem żołądka, często obciążeni stresem psychicznym lub innymi czynnikami, często doświadczają niestabilności emocjonalnej, bezsenności z intensywnymi snami i słabego apetytu. W przypadku tych objawów chodzenie okazuje się idealnym „środkiem terapeutycznym”. Spacer przed snem, a następnie ciepła kąpiel stóp często ułatwia spokojny sen.
Chodzenie ma wiele zalet. Spacerowanie nad brzegiem jeziora, rzeki, w parku lub w cieniu wierzby o świcie lub zmierzchu pozwala podziwiać piękno natury, oddychać świeżym powietrzem i odżywić narządy wewnętrzne. Może to podnieść na duchu, odpędzić choroby i zmartwienia w najdalsze zakątki nieba, rozpuścić wszystkie troski i wywołać prawdziwie eteryczne doznania.
Pogląd, że ćwiczenia fizyczne zapobiegają lub zwalczają raka, nie ma podstaw naukowych. Podczas aktywności fizycznej zwiększona produkcja ciepła przez mięśnie powoduje tymczasowy wzrost temperatury ciała. Ponieważ komórki nowotworowe gorzej tolerują ciepło niż komórki zdrowe, stają się bardziej podatne na zniszczenie.
Po drugie, ćwiczenia zwiększają pobór tlenu i przyspieszają tempo oddychania. Poprzez wymianę gazową usuwają one niektóre substancje rakotwórcze z organizmu, zmniejszając częstość występowania nowotworów. Jednocześnie intensywna aktywność fizyczna powoduje obfite pocenie się. W połączeniu z przyspieszonym krążeniem krwi i poceniem się powoduje to usuwanie dodatkowych substancji rakotwórczych, znacznie obniżając ryzyko zachorowania na raka.
Po trzecie, ćwiczenia fizyczne zwiększają liczbę komórek odpornościowych w organizmie oraz poziom i aktywność immunoglobulin, wzmacniając ogólną odporność. Przyspieszają również produkcję białych krwinek w szpiku kostnym, zwiększając potencjał komórkowy i pomagając w eliminacji komórek nowotworowych.
Jogging jest preferowaną formą ćwiczeń przeciwnowotworowych
Jogging jest preferowaną formą ćwiczeń przeciwnowotworowych, szczególnie w profilaktyce raka płuc.Jogging poprawia funkcjonowanie układu oddechowego, zwiększając pojemność płuc i poprawiając wentylację oraz wydajność wymiany gazowej. Podczas joggingu organizm wdycha od kilku do kilkudziesięciu razy więcej tlenu niż zwykle, co pozwala układowi oddechowemu funkcjonować bardziej efektywnie. Z drugiej strony, długotrwały brak aktywności fizycznej powoduje niedotlenienie organizmu, w wyniku czego komórki nowotworowe stają się bardzo aktywne, co może potencjalnie wywołać raka.
Ponadto jogging wzmacnia i pogrubia mięsień sercowy, służąc do trenowania serca i poprawy funkcji układu sercowo-naczyniowego. Jego działanie zapobiegające nowotworom jest szczególnie wyraźne w przypadku kobiet: jogging spala nadmiar tkanki tłuszczowej, zapobiegając otyłości lub nadwadze. Nadmiar tłuszczu u kobiet może zaburzać poziom estrogenu, zwiększając ryzyko raka piersi, raka endometrium i innych nowotworów.
Godzina joggingu dziennie
W październiku 2007 r. Światowy Fundusz Badań nad Rakiem (World Cancer Research Fund) oraz brytyjska organizacja Cancer Research UK wspólnie zaleciły 30 minut umiarkowanej lub intensywnej aktywności fizycznej dziennie. Intensywna aktywność, odpowiednia dla nastolatków, powinna wywoływać pocenie się. Umiarkowana aktywność, taka jak jogging, pogłębia oddech i nieznacznie zwiększa tętno.W przypadku osób starszych z problemami z poruszaniem się dopuszczalny jest szybki marsz, pod warunkiem, że czas jego trwania jest odpowiednio wydłużony.
Podczas joggingu należy dążyć do pocenia się; odpowiedni jest również szybki marsz. Treningi najlepiej planować między 15:00 a 21:00. Optymalny efekt osiąga się poprzez godzinę joggingu dziennie.
Joga reguluje energię wewnętrzną
Joga reguluje autonomiczny układ nerwowy, płyny ustrojowe i funkcje endokrynologiczne, wywołując relaksację. W połączeniu z kontrolą oddechu poprawia krążenie krwi, łagodząc zmęczenie i inne dolegliwości.Rozległe skłony do przodu, skłony do tyłu i ruchy kończyn w jodze regulują funkcjonowanie układu pokarmowego, łagodząc zaparcia, wzdęcia i utratę apetytu. Podczas jogi ciało odpoczywa, a głębokie oddychanie sprzyja jasności umysłu, rozluźnieniu mięśni i poprawie aktywności narządów wewnętrznych, osiągając całkowite odprężenie fizyczne i psychiczne.
Badania wskazują, że joga może pomóc w zapobieganiu rakowi piersi. Niektóre pozycje, takie jak deska, wzmacniają mięśnie klatki piersiowej, wspierając w ten sposób zdrowie piersi. Joga łagodzi ból i zmęczenie, wzmacnia pewność siebie, sprzyja relaksacji i sprzyja poczuciu akceptacji siebie. Pozwala to pacjentkom we wczesnym stadium raka piersi zachować pozytywne nastawienie, wykorzystując „uważność” do radzenia sobie z objawami związanymi z rakiem.
Ćwiczenia fizyczne w profilaktyce i kontroli raka
Życie opiera się na ruchu, a aktywność fizyczna ma ogromne znaczenie dla każdego człowieka. Nieustannie jesteśmy w ruchu; bez niego egzystencja traci sens. Kinezjolodzy potwierdzają, że regularne ćwiczenia fizyczne mogą zapobiegać rakowi.
Niemieccy naukowcy odkryli, że ćwiczenia fizyczne nie tylko „zapobiegają nowotworom”, ale także „zwalczają nowotwory”. Dla pacjentów chorych na nowotwory ćwiczenia fizyczne mogą stanowić opłacalne i skuteczne podejście terapeutyczne.
W przeddzień międzynarodowego sympozjum „Ćwiczenia fizyczne a nowotwory”, zorganizowanego przez szpital Isar Right Bank Hospital i szpital Czerwonego Krzyża w Monachium, wyniki wielu badań na dużą skalę wykazały, że pacjenci chorzy na nowotwory, którzy regularnie ćwiczą, mają znacznie lepsze rokowania niż pacjenci o niższym poziomie aktywności fizycznej.
Wyniki badań wskazują, że ćwiczenia fizyczne mogą poprawić rokowania u pacjentów z rakiem jelita grubego o 14% do 47% oraz poprawić wyniki leczenia u pacjentów z rakiem piersi o 40%. Rokowanie odnosi się do przewidywania prawdopodobnego przebiegu i wyniku choroby.
Według obu szpitali żadna terapia farmakologiczna nie osiągnęła dotychczas tak korzystnych wyników.Leki przeciwnowotworowe są nie tylko niezwykle drogie, ale także znacznie obniżają jakość życia; natomiast ćwiczenia fizyczne stanowią wysoce skuteczne podejście terapeutyczne, które jest ogólnie opłacalne i łatwe do osiągnięcia. Podsumowanie: Regularna aktywność fizyczna może uwolnić niezwykły potencjał przeciwnowotworowy naszego organizmu. Dlatego ustalenie planu ćwiczeń jest kluczowe dla osób w każdym wieku. Jednak umiar jest kluczowy — należy unikać nadmiernych lub nieodpowiednich treningów.