Tijdens de zwangerschap hebben moeders vaak last van buikpijn, hoewel dit symptoom niet universeel is – veel moeders voelen helemaal geen ongemak. Weeën duwen de baby continu naar het laagste punt van het bekken, wat betekent dat ze een essentieel doel dienen. Betekenen weeën dat de baby komt? In eerste instantie hoeven deze sensaties niet noodzakelijkerwijs te duiden op weeën; er zijn tal van tekenen die kunnen wijzen op de naderende komst van de baby.De slijmprop die de baarmoederhals afsluit, komt meestal ongeveer drie dagen voor de bevalling los, soms vergezeld van bloed – ook wel 'bloody show' genoemd. Dit is een duidelijk teken dat de bevalling op komst is. Echte weeën zijn over het algemeen onmiskenbaar; hoe ze zich ook manifesteren, ze maken het moeilijk om je te concentreren, zelfs op eenvoudige, niet-inspannende taken zoals strijken of telefoneren.Een ander duidelijk teken van het begin van de bevalling (dat één op de tien aanstaande moeders ervaart) is het breken van de vruchtzak. In tegenstelling tot gecontroleerd plassen kan het vrijkomen van vruchtwater plaatsvinden als een plotselinge stroom of een druppeltje, die beide niet te controleren zijn. Soms kan diarree of braken voorafgaan aan de bevalling, hoewel dit zelden verband houdt met een maag-darminfectie. Het is eerder een proces waarbij het lichaam opgehoopte afvalstoffen verwijdert, zodat u zich volledig kunt concentreren op de voorbereiding op de bevalling.
Ervaren alle moeders weeën op dezelfde manier?
Dat is absoluut niet het geval. Weeën kunnen onvoorspelbaar optreden en zich verplaatsen tussen verschillende plaatsen, zoals het heiligbeen, de onderbuik of diep in de vagina.Ook de sensatie varieert: sommigen omschrijven het als een brandend gevoel, anderen als een stekende pijn. Tijdens de bevalling verplaatst de pijn zich van de rug naar het schaambeen. Zodra de pijn een bepaalde intensiteit bereikt, reageert het lichaam door hormonen af te geven om de sensatie te verminderen. Dit betekent dat de pijn later minder hevig en draaglijker wordt.
Waar komt de pijn meestal vandaan?
Weeën volgen, net als ademhalen, een natuurlijk, ritmisch patroon dat niet kan worden veranderd of gecontroleerd.De moderne geneeskunde kan niet met zekerheid zeggen welke factoren de bevalling bepalen. Het is echter wel bekend dat weeën een interactie zijn tussen de baby en de moeder naarmate de geboorte nadert. Hoe verder het hoofdje van de baby daalt, hoe groter de druk op de baarmoederhals, waardoor de pijn van de moeder toeneemt. De hypofyse ontvangt dit signaal en geeft meer pijnveroorzakende hormonen af. Zodra deze hormonen zijn geactiveerd, kunnen de weeën niet meer worden gestopt, hoewel de intensiteit ervan kan worden gematigd.
Hoe lang duren weeën?
Bij een normale bevalling is aanzienlijk ongemak onvermijdelijk. Deze pijn veroorzaakt vaak veel angst bij moeders. De intensiteit en duur van weeën worden echter bepaald door de fysieke conditie en mentale toestand van elke moeder, wat betekent dat er geen vast tijdsbestek is voor de pijn.
Tijdens de bevalling moet de baby ongeveer 10 centimeter door de baarmoeder van de moeder afleggen. Elke millimeter van deze reis veroorzaakt aanzienlijke pijn bij de moeder. Deze korte passage van 10 centimeter kan weeën veroorzaken die ongeveer 13 uur duren. Bij volgende bevallingen is de duur van de weeën doorgaans aanzienlijk korter. Ongeacht de gebruikte bevallingsmethode verloopt het proces over het algemeen als volgt:De ontsluitingsfase duurt doorgaans ongeveer tien uur. Als de bevalling goed verloopt, ontsluit de baarmoederhals zich tot 10 centimeter, waardoor er voldoende diameter ontstaat voor het hoofdje van de baby om naar buiten te komen. Op dit punt daalt de foetus af naar de bekkenbodem en komt hij, geholpen door druk, in de juiste positie in het geboortekanaal terecht. De duur van deze fase is afhankelijk van het aantal eerdere bevallingen en de individuele toestand van de moeder, en duurt over het algemeen ongeveer twee uur.
Na de geboorte van de baby verdwijnt het ongemak van de moeder niet onmiddellijk. Ongeveer 20 minuten later moet ze de placenta uitdrijven. Tijdens de postnatale kraamtijd nemen de samentrekkingen van de baarmoeder geleidelijk af, waardoor de moeder daarna haar figuur terugkrijgt.