Trypofobie is een veelvoorkomende psychische aandoening die wordt gekenmerkt door een irrationele angst voor dicht opeengepakte objecten. De verschijningsvormen lopen sterk uiteen: sommige patiënten hebben een hekel aan netjes geordende potloodhouders, terwijl anderen angstig worden van ordelijke rijen. Blootstelling aan gevreesde patronen kan duizeligheid of zelfs shock veroorzaken.Het is duidelijk dat trypofobie het normale dagelijkse functioneren aanzienlijk belemmert. Hoe deze aandoening te behandelen is een kwestie van groot algemeen belang. Hieronder volgen veelvoorkomende therapeutische benaderingen voor trypofobie:
1. Blootstellingstherapie.Bij blootstellingstherapie wordt de patiënt opzettelijk blootgesteld aan het object van zijn angst. Door de patiënt plotseling te confronteren met zijn fobie, wordt hij blootgesteld aan intense psychologische stimulatie. Als dit proces succesvol is, helpt het de patiënt een nieuw begrip van zijn angst te ontwikkelen en te beseffen dat de angst onnodig is.Het fundamentele principe van Morita-therapie is "meegaan met de stroom". Dit houdt in dat men de objectieve wetten die de wereld beheersen accepteert en zich eraan onderwerpt, om uiteindelijk de vicieuze cirkel van mentale interactie bij neurotische patiënten te doorbreken. Om dit te bereiken moet de patiënt...
3. Systematische desensibilisatie. Personen met trypofobie kunnen zichzelf behandelen door middel van systematische desensibilisatie. Het doel is om de geconditioneerde associatie tussen de gevreesde prikkel en de angstreactie te elimineren en tegelijkertijd vermijdingsgedrag tegen te gaan.
4. Isolatiemethode. Agorafobie is in wezen een psychologische suggestie. Het overwinnen ervan is eenvoudig: analyseer de samengestelde lagen van agorafobische beelden, maak de echte elementen waaruit de agorafobische scène bestaat los van elkaar, isoleer ze afzonderlijk en gebruik vervolgens sterkere psychologische suggestie om jezelf te overtuigen van hun onschadelijkheid.