„Smok podnosi głowę drugiego dnia drugiego miesiąca księżycowego” Z punktu widzenia starożytnej chińskiej astronomii, dwadzieścia osiem księżycowych rezydencji służyło do mapowania pozycji ciał niebieskich na niebie i określania pór roku. „Smok” odnosi się do siedmiu gwiazd Niebieskiego Smoka we wschodniej konstelacji. Każdego roku, na początku drugiego miesiąca księżycowego (kiedy Wielki Wóz wskazuje kierunek wschodni), Gwiazda Rogu Smoka wznosi się nad wschodnim horyzontem, stąd nazwa „Smok podnosi głowę”.
Zwyczaje związane z podnoszeniem głowy smoka
Spożywanie potraw związanych z motywem smoka
Drugiego dnia drugiego miesiąca księżycowego tradycyjnie spożywa się potrawy symbolizujące smoka. Pierogi reprezentują uszy smoka, makaron – jego wąsy, a wiosenne naleśniki – łuski. Wszystkie te potrawy mają symboliczne znaczenie związane ze smokiem, uosabiając gorące pragnienia ludzi dotyczące błogosławieństw smoka.
Golenie głowy smoka
Drugiego dnia drugiego miesiąca księżycowego, znanego jako dzień, w którym smok podnosi głowę, zwyczajowo strzyże się włosy. Popularne przekonanie głosi, że strzyżenie włosów w tym dniu przynosi szczęście i błogosławieństwa, dlatego salony fryzjerskie odnotowują większy ruch niż zwykle.
Cześć dla bóstwa smoka
Drugiego dnia drugiego miesiąca księżycowego, kiedy smok podnosi głowę, mieszkańcy wsi rano niosą latarnie, aby zaczerpnąć wodę ze studni. Po powrocie do domu zapalają lampy, palą kadzidło i składają ofiary. Rytuał ten, znany jako „zaproszenie smoka polnego”, ma na celu zapewnienie obfitych zbiorów.
Dlaczego w Dzień Podnoszenia Smoka je się głowę wieprzową?
1. Świnie są zabijane w okresie Nowego Roku, a do czasu nadejścia Dnia Podnoszenia Smoka w drugim miesiącu księżycowym większość wieprzowiny została już spożyta, pozostawiając jedynie głowę. Dlatego głowa wieprzowa staje się tradycyjnym daniem.
2. W dniu Smoka Podnoszącego Głowę ludzie poszukują cech smoka w zwierzętach, zastępując głowę smoka głową świni. Rolnicy składają najlepsze ofiary Królowi Smoków i używają głowy świni jako ofiary dla uczczenia przodków, szukając pomyślnych znaków.