Solanine is verantwoordelijk voor voedselvergiftiging door gekiemde aardappelen. Hoewel gekiemde aardappelen, rauwe bruine bonen en verse daglelieknoppen allemaal voedselvergiftiging kunnen veroorzaken, verschillen de giftige bestanddelen: bruine bonen bevatten saponinen en lectines; verse daglelieknoppen bevatten colchicine-achtige verbindingen; terwijl gekiemde aardappelen solanine bevatten.Solanine is een toxine dat voorkomt in gekiemde, groenige of rotte aardappelen. Terwijl aardappelen van hoge kwaliteit slechts 10 milligram solanine per 100 gram bevatten, kunnen groenige, gekiemde of rotte aardappelen 50 keer meer solanine of zelfs nog hogere concentraties bevatten.Het consumeren van zeer kleine hoeveelheden solanine veroorzaakt misschien geen merkbare schade, maar het innemen van 200 milligram (ongeveer een halve ounce groene of gekiemde aardappelen) kan symptomen veroorzaken.De latente periode voor solanine in het menselijk lichaam varieert van tientallen minuten tot enkele uren. De belangrijkste symptomen zijn een jeukend, branderig gevoel in de keel en gastro-enteritis. In ernstige gevallen kan ook hemolytische geelzucht optreden. Daarom is het een fundamentele culinaire kennis dat gekiemde of rotte aardappelen nooit mogen worden geconsumeerd.
Het verwijderen van kiemen uit aardappelen brengt nog steeds gezondheidsrisico's met zich mee, hoewel deze minder ernstig zijn
Wanneer een aardappel kiemt, kiezen de meeste huishoudens ervoor om het gekiemde gedeelte weg te snijden en het resterende, onbeschadigde deel te consumeren. Het lijkt immers zonde om een hele aardappel weg te gooien vanwege één enkele kiem. Maar elimineert deze praktijk het risico op voedselvergiftiging volledig?Voedingsdeskundige Jiang Ying, een voedingsdeskundige van niveau 2, legde onze redacteur uit dat er vanuit voedingsoogpunt zelfs na het verwijderen van het gekiemde gedeelte nog een klein risico op voedselvergiftiging bestaat. Elk probleem moet echter in termen van hoeveelheid worden bekeken. Over het algemeen zou men niet genoeg van een gekiemde aardappel consumeren om voedselvergiftiging te veroorzaken. Als een grote aardappel een kleine spruit heeft, is het daarom onwaarschijnlijk dat het wegsnijden ervan en het eten van de rest problemen veroorzaakt.Ze legde verder uit dat mensen in het verleden vaak aardappelen opsloegen en, wanneer ze kiemen ontdekten, deze niet graag weggooiden. Het was gebruikelijk om de kiemen weg te snijden en de aardappel verder op te eten. Uit dagelijkse ervaring blijkt dat deze aanpak geen kwaad kan.Als een aardappel echter ernstige schimmelvorming of verkleuring vertoont, of als er meerdere spruiten uit één knol zijn gekomen, moet deze zonder aarzelen worden weggegooid. Zelfs na het verwijderen van de spruiten hebben dergelijke aardappelen weinig voedingswaarde of smaak, waardoor ze ongeschikt zijn voor consumptie.