Met de vooruitgang in de medische esthetiek kiezen veel mensen die een meer gedefinieerde neus willen voor een neuscorrectie. De technieken voor neuscorrectie lopen echter sterk uiteen en er zijn tal van materialen beschikbaar. Wat is dan het beste materiaal voor een neuscorrectie? Hoe moeten patiënten hun keuze maken? Hieronder volgt een kort overzicht.
Veelgebruikte materialen voor neuscorrecties zijn: siliconen, geëxpandeerd polytetrafluorethyleen (ePTFE), autoloog kraakbeen, hyaluronzuur en autoloog vet.
Siliconen
Siliconen zijn gemakkelijk te modelleren en te vormen, zijn kosteneffectief en bieden een goede prijs-kwaliteitverhouding. Nadelen zijn onder meer mogelijke lichttransmissie na de operatie, zichtbare implantaten onder de huid en het risico op afstoting door het lichaam.
EPT (geëxpandeerd polytetrafluorethyleen)
Een nieuw hightech biomateriaal dat steeds vaker wordt gebruikt in medische toepassingen voor weefsel- en orgaanvervanging. Het vertoont geen afstotingsreactie, integreert goed met menselijk weefsel en kan volledig versmelten. Het heeft echter een hoger infectierisico dan siliconen, vooral bij langdurig gebruik.Het moet echter uit het lichaam worden gehaald, waardoor een extra incisie nodig is. Er bestaat een risico op vervorming en in uiterst zeldzame gevallen kan het door het lichaam worden geabsorbeerd. Vanwege de stevigheid moeten patiënten na de operatie handelingen zoals het maken van een "varkensneus"-gebaar vermijden.
Hyaluronzuur
Er is geen chirurgische incisie nodig, het resultaat is onmiddellijk zichtbaar en er is geen speciale verzorging of herstelperiode nodig – patiënten kunnen direct na de behandeling vertrekken. Het nadeel is dat het effect niet permanent is en maximaal 6-12 maanden aanhoudt.