Czy materiały stosowane w plastyce nosa mogą powodować zmiany patologiczne? Jest to częste obawy potencjalnych pacjentów. Chirurdzy plastyczni nosa potwierdzają, że obecnie stosowane materiały to silikon polimerowy klasy medycznej, który doskonale nadaje się do budowy szkieletu grzbietu nosa.
Silikon jest stosowany jako materiał do plastyki nosa od ponad dwóch dekad. Szerokie zastosowanie kliniczne wykazuje jego stabilne właściwości, bez dowodów na rakotwórczość lub deformację podczas długotrwałego pozostawania w tkankach ludzkich. Wielu pacjentów, którzy przeszli plastykę nosa ponad dziesięć lat temu, nie wykazuje żadnych niepożądanych reakcji ani zmian strukturalnych po operacji.
Badania wskazują, że silikon posiada dwie kluczowe właściwości: hydrofobowość i lipofilowość. W ciągu 2–3 miesięcy po implantacji jego hydrofobowość całkowicie zanika, a lipofilowość nasila się. Powierzchnia implantu zaczyna się przebarwiać, a obszary pigmentowane stają się bardziej miękkie niż obszary nieprzebarwione. Z czasem pigmentacja pogłębia się do koloru żółtego i przenika do głębszych warstw.Zjawisko to wynika z właściwości lipofilowych i nie ma nic wspólnego ze starzeniem się i twardnieniem.
Niektórzy mogą się zastanawiać, ile lat zajmuje starzenie się i twardnienie silikonu w implantach. Materiał ten nie jest stosowany na szeroką skalę od dawna i do tej pory nie zaobserwowano żadnych znaczących zjawisk starzenia się. Zakładając, że żywotność implantu wynosi 30 lat, można go po prostu wymienić w tym momencie — jest to prosta i nieszkodliwa procedura. Dlatego osoby pragnące poprawić swój wygląd nie muszą się nadmiernie martwić.
Kluczowym czynnikiem pozwalającym implantom silikonowym zachować swój kształt po operacji plastycznej nosa jest nieprzywierająca natura gumy silikonowej do tkanki. Oznacza to, że guma silikonowa nigdy nie łączy się z tkanką ludzką. W ciągu 1–2 tygodni po operacji wokół implantu tworzy się cienka błona włóknista, która bezpiecznie go otacza. Po około miesiącu implant silikonowy staje się mocno osadzony w miejscu, odporny na przemieszczenie nawet przy zwykłych uderzeniach.
Jako implant, proteza utrzymuje zazwyczaj 100–200 mikrometrów odstępu między torebką tkankową a samym implantem. Przestrzeń ta jest wypełniona płynem tkankowym, zapewniającym ochronną amortyzację. Jednak powtarzające się intensywne oddziaływanie sił zewnętrznych może spowodować poszerzenie tej przestrzeni, a nawet stan zapalny i ropienie. W związku z tym operacja plastyczna nosa nie jest zazwyczaj zalecana dla osób podatnych na urazy, takich jak bokserzy.W przypadku przeciętnego pacjenta unikanie silnych uderzeń w nos w ciągu pierwszych dwóch tygodni po operacji pomoże osiągnąć pożądany efekt.