Neuscorrectie heeft een geschiedenis van meer dan een eeuw, waarbij massieve siliconen momenteel worden beschouwd als een ideaal vulmateriaal. Deskundigen merken op dat de toename van neuscorrectietechnieken hoop biedt aan veel mensen met een platte neus. Hoe kan een neuscorrectie veilig en effectief worden uitgevoerd voor verschillende neusafwijkingen?
Neuscorrectie behoort tot de meest uitgevoerde cosmetische chirurgische ingrepen en richt zich voornamelijk op zadelneusafwijkingen en licht lage neusbruggen. Een zadelneus manifesteert zich als een naar beneden ingestorte neusbrug die lijkt op een zadel, een omhoogstaande neuspunt en neusgaten die naar boven wijzen. Deze aandoening kan aangeboren of verworven zijn, als gevolg van syfilis, trauma of iatrogene oorzaken.
Over het algemeen worden zadelneusafwijkingen ingedeeld in eenvoudige of complexe afwijkingen, met een ernstgraad die wordt aangeduid als mild, matig of ernstig. Milde gevallen hebben een lage neusbrug met een normale neuspunt. Matige gevallen hebben zowel een lage neusbrug als een lage neuspunt, met een meer uitgesproken verdieping van de neusbrug. Ernstige gevallen vertonen een duidelijke verdieping van zowel de neusbrug als de neuspunt, vaak gepaard gaande met afwijkingen aan het neusbeen en het neustussenschot.Een eenvoudige zadelneus kan worden gecorrigeerd met medische siliconenimplantaten of kunstmatige bottransplantatietechnieken, terwijl een complexe zadelneus doorgaans een aangepaste complexe zadelneuscorrectie of transversale neusrugverlenging vereist voor een optimaal resultaat. Chirurgische technieken voor neuscorrectie 1. Markeren.Teken de neusmiddellijn met behulp van de neus-mondplooien en de mediale ooghoeken van beide ogen als referentiepunten. Het startpunt is het middelpunt tussen de mediale ooghoeken en de lijn die de wenkbrauwen verbindt.
(2) Vestibulaire incisie: Maak een licht mediale incisie op het bovenste derde deel van de columella, die zich uitstrekt tot het hoogste punt van de rand van één neusgat.
(3) Vlinderincisie: Maak een licht mediale incisie vanaf het hoogste punt van de rand van één neusvleugel, over de columella, tot het hoogste punt van de rand van de tegenoverliggende neusvleugel.
(4) Gecombineerde vestibulocollum-incisie: maak een incisie langs de overgang van huid en slijmvlies op het hoogste punt van één neusgat, die zich uitstrekt langs de rand van de columella en het neustussenschot tot aan de basis. Ga dwars verder over de overgang van de columella en de bovenlip en keer dan terug naar het hoogste punt van het tegenoverliggende neusgat. Eindig met een incisie aan beide zijden van de columella. Bij een neuscorrectie moeten we natuurlijk streven naar incisies die minimaal trauma veroorzaken en optimaal te verbergen zijn.
3. Preoperatieve voorbereiding. Knip de neushaar bij, markeer het startpunt van de middellijn met tape, desinfecteer de neusrug en de zijkanten van de neus en vul de neusholtes met watten.
4. Anesthesie. Injecteer met een 2% lidocaïneoplossing langs de raaklijn van de neuspunt naar het neusgat, waarbij de hoogte van de lijn zich uitstrekt van de neuspunt tot de neuswortel. Duw de naald naar voren terwijl u de verdoving injecteert. Trek vervolgens de naald terug en richt deze opnieuw vanaf de neuspunt naar de columella. Duw de naald naar voren terwijl u de verdoving injecteert, waarbij de naaldpunt het maxillaire alveolaire bot bereikt. Trek opnieuw terug naar de neuspunt en richt de naald opnieuw naar één kant van de neusvleugelbasis terwijl u deze naar voren duwt en injecteert.
5. Incisie. Maak een incisie in de huid of het periosteum tot in het onderhuidse weefsel langs de vooraf geselecteerde incisielijn. Snijd met een oogheelkundige schaar het weefsel van de neuspunt gelijkmatig open. Ga verder naar de middellijn van de contralaterale neusbrug, waarbij u tegelijkertijd voortgaat en dissecteert. Wanneer u de verbinding tussen het neuskraakbeen en het bot bereikt, tilt u het handvat van de schaar op en maakt u een dwarse incisie in de diepe fascia van de neusrug.Breng de schaar vervolgens 1 mm boven het gouden punt. Stabiliseer met de linkerhand het te ontleden gebied aan beide zijden van de neusrug. Haal de schaarpunten uit elkaar terwijl u terugtrekt in de richting van de neuspunt. Oefen tijdens het ontleden gelijkmatige kracht uit en zorg ervoor dat de tunnelbreedte matig is. Als u een L-vormige prothese implanteert, richt u de schaar na het bereiken van de neuspunt in de richting van de columella en ontleedt u verticaal naar beneden tot aan het alveolaire bot.
6. Inbrengen van het implantaat. Breng een 2 mm brede, 1 mm dikke roestvrijstalen geleider in de gedisseceerde tunnel in. Pak het gevormde implantaat vast met een hemostatische tang en schuif het langs de geleider naar voren. Verwijder de neusgeleider en gebruik vervolgens een hemostatische tang om het implantaat op de juiste plaats te positioneren. Pak het columellaire gedeelte van het neusmodel vast en breng het in de gedisseceerde columellaire tunnel in.
7. Esthetische beoordeling en compressie van de incisie. Aangezien het neuswortelweefsel relatief los zit, komt postoperatieve zwelling vaak voor, waardoor het esthetische resultaat wordt verdoezeld. Breng daarom gedurende 3-5 minuten bilaterale gaascompressie aan om hemostase te bereiken en zwelling te verminderen.Zodra het profiel bevredigend is, wordt de incisie gehecht met 5/0 of 6/0 cosmetische hechtingen. Met in zoutoplossing gedrenkte wattenbolletjes wordt het bloed uit de neusholte verwijderd, waarna wordt gecontroleerd op eventuele intranasale perforaties. Vervolgens wordt een kleine hoeveelheid chloortetracycline-zalf op de incisie aangebracht. Het implantaat wordt onder de diepe fascia van de neusrug geplaatst, waar het over het algemeen stabiel blijft zonder dat het hoeft te worden gefixeerd met spalken of plakband.