Czy nadal spożywasz orzechy betelowe? Eksperci wskazują, że 60% przypadków raka jamy ustnej jest związanych ze spożywaniem orzechów betelowych. Co więcej, już w 2003 roku Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem sklasyfikowała orzechy betelowe jako substancję rakotwórczą grupy 1, umieszczając je obok tytoniu, alkoholu i arsenu.
Czym dokładnie są orzechy betelowe? Obecnie na rynku dominują trzy rodzaje: zielone orzechy betelowe, wędzone orzechy betelowe i tajwańskie orzechy betelowe. Zielone orzechy betelowe są bardziej miękkie, mają słodki aromat, nie są wędzone i mają przyjemniejszy smak.Orzechy betelowe wędzone są suszone w procesie wędzenia i dominują na rynku w prowincji Hunan; Orzechy betelowe tajwańskie, wytwarzane ze świeżych, delikatnych nasion, są powszechne na rynkach tajwańskich, ale rzadko spotykane na kontynencie.Orzechy betelowe zawierające tytoń mogą powodować raka jamy ustnej, gardła i przełyku, natomiast orzechy betelowe bez tytoniu również prowadzą do raka jamy ustnej. Orzechy areca obecne w różnych produktach z orzechów betelowych wywołują stan przedrakowy jamy ustnej (zwłóknienie błony śluzowej jamy ustnej), który w dowolnym momencie może przekształcić się w raka.Substancje chemiczne zawarte w orzechach betelowych podczas żucia tworzą nitrozoaminy, które są potwierdzonymi związkami rakotwórczymi. Ponadto twarda konsystencja orzechów betelowych łatwo powoduje mechaniczne urazy błony śluzowej jamy ustnej podczas żucia.
Przyczyny rakotwórczości orzechów betelowych:
Uszkodzenia fizyczne: Tarcie włókien orzechów betelowych podczas żucia powoduje miejscowe urazy i uszkodzenia błony śluzowej jamy ustnej. Długotrwałe żucie prowadzi do trwałych, przewlekłych uszkodzeń, wywołując przewlekłe stany zapalne, zwiększony stres oksydacyjny i proliferację komórek.Badania wskazują na znacznie zwiększoną szybkość złuszczania się komórek błony śluzowej jamy ustnej u osób żujących orzechy betelowe. Biotoksyczność: Orzechy betelowe zawierają znaczne ilości polifenoli i różnych alkaloidów, z których głównym składnikiem jest arekolina, stanowiąca około 1% suchej masy netto.Arekolina wyraźnie sprzyja apoptozie komórek nabłonkowych i zakłóca procesy odkładania się i degradacji makrocząsteczek macierzy zewnątrzkomórkowej (kolagenu, elastyny itp.). Ponadto orzechy betelowe są często żute wraz z orzechami arekowymi i wapnem, które również posiadają pewne właściwości genotoksyczne.Wynika to przede wszystkim z łącznego działania nitrozoamin, polifenoli eugenolu i reaktywnych form tlenu. Synergiczne działanie rakotwórcze w połączeniu z tytoniem: Samo żucie orzechów betelowych znacznie zwiększa częstość występowania raka jamy ustnej, a osoby żujące orzechy betelowe, które dodatkowo palą tytoń, są narażone na jeszcze większe ryzyko. Palenie tytoniu samo w sobie stanowi niezależny czynnik ryzyka raka jamy ustnej.Badania wskazują, że żucie orzechów betelowych zawierających tytoń znacznie podnosi poziom substancji toksycznych w ślinie, powodując znaczne zakłócenia procesów komórkowych, takich jak synteza DNA.
Biorąc pod uwagę rakotwórcze właściwości orzechów betelowych, jakie inne niekorzystne skutki ma ich żucie?
1. Szkodliwe dla zębów: Długotrwałe żucie powoduje poważne ścieranie zębów.
2. Szkodliwe dla zdrowia przyzębia: mieszanka soku z orzechów betelowych i wapna łatwo tworzy kamień nazębny, co negatywnie wpływa zarówno na estetykę, jak i zdrowie przyzębia. Grube włókna mogą również przebijać dziąsła lub utkwić między zębami, powodując stan zapalny poprzez ucisk dziąseł.
3. Szkodliwe dla błony śluzowej jamy ustnej: łagodne przypadki mogą powodować zmiany w błonie śluzowej, natomiast ciężkie przypadki mogą prowadzić do raka jamy ustnej.
4. Szkodliwe dla stawu skroniowo-żuchwowego: długotrwałe żucie zwiększa obciążenie stawu, prowadząc do takich objawów, jak trzaski, ból, a w ciężkich przypadkach perforacja dysku stawowego.
5. Wpływ na układ pokarmowy: Niektóre składniki orzechów betelowych mogą uszkadzać nerwy smakowe i wydzielanie śliny, upośledzając funkcje trawienne. Ponadto pozostałości orzechów betelowych podrażniają błonę śluzową żołądka, potencjalnie powodując stan zapalny, a nawet perforację błony śluzowej żołądka.