Veel moeders zijn trots op de hechte band met hun zoons en slapen met hun kleintjes tot ze zeven of acht zijn, of zelfs tot in hun tienerjaren. De kinderen vinden het heerlijk om zich aan hun moeder vast te klampen en moeten soms de borst van hun moeder aanraken om in slaap te vallen.Hoewel moeders trots zijn op deze hechte band, zien ze misschien over het hoofd dat ze hiermee het oedipuscomplex van hun kind versterken. Deze gehechtheid aan de moeder (of vader) is een bijna universele ervaring in de ontwikkeling van kinderen. Hoewel de meeste kinderen deze fase met succes doorlopen, kan onbedoelde versterking door de moeder ervoor zorgen dat het complex tot in de volwassenheid blijft bestaan, wat schadelijke psychologische gevolgen kan hebben.
Het oedipuscomplex vertegenwoordigt de meest fundamentele interpersoonlijke relatie.
Het oedipus- of electracomplex vormt de meest basale en vroegste interpersoonlijke dynamiek, die alle latere relaties in verschillende mate diepgaand beïnvloedt. Latere interpersoonlijke relaties kunnen inderdaad worden gezien als variaties op dit fundamentele complex.Tussen de leeftijd van 3 en 6 jaar ontwikkelen kinderen het oedipuscomplex. Bij het bereiken van de adolescentie verschuift het object van dit complex van biologische ouders naar surrogaatfiguren, zoals vrienden van de ouders, leraren, beroemdheden of populaire sterren. Naarmate individuen volwassen worden, wordt het object van dit complex geleidelijk jonger en uiteindelijk vervangen door leeftijdsgenoten. Echte vriendschap en romantische liefde ontstaan.
Een overmatig 'Oedipuscomplex' bevordert onvolwassen persoonlijkheden
Volwassenen met een sterk Oedipuscomplex vertonen vaak zeer onvolwassen eigenschappen. Overmatige toegeeflijkheid van de moeder kan jongens kinderachtig, afhankelijk, teruggetrokken en sociaal onhandig maken, waardoor de interactie met leeftijdsgenoten wordt belemmerd en de mannelijke ontwikkeling wordt belemmerd. Dit uit zich onder meer in:
1.Het vermijden van verantwoordelijkheid, een gebrek aan initiatief en het ontbreken van gedrevenheid
Mannen met een moedercomplex, die bang zijn om de genegenheid van hun moeder te verliezen, peilen voortdurend haar reacties en streven ernaar haar bij elke gelegenheid tevreden te stellen, terwijl ze hun eigen verlangens onderdrukken. Hun overmatige afhankelijkheid van hun moeder leidt vaak tot gefeminiseerde denkpatronen en maniertjes. In de samenleving zijn het vaak timide individuen die zich niet kunnen doen gelden.
2. Moeite met het aangaan van stabiele romantische relaties
Op het gebied van de liefde vertonen mannen met dit complex doorgaans twee patronen: de ene conformeert zich rigide en zoekt partners die aan de normen van hun moeder voldoen; de andere neemt een 'playboy'-houding aan en is niet in staat zich voor langere tijd aan een vrouw te binden uit angst voor verantwoordelijkheid.
3. Moeite met het bereiken van harmonieuze huwelijksrelaties
Uiterlijk conventionele mannen ervaren vaak huwelijksproblemen na hun huwelijk. Ze geven vaak voorrang aan de mening van hun moeder boven de gevoelens van hun vrouw en worden intolerant ten opzichte van kritiek op haar. Dit leidt tot frequente ruzies, waardoor de kloof in de relatie groter wordt totdat deze onherstelbaar is.
4. Neiging tot het koesteren van egoïstische neigingen bij het kind
Mannen met een oedipuscomplex raken gewend aan eenzijdige verwennerij en missen het instinct om anderen proactief te dienen.Binnen het huwelijk is de rol van de vader vaak relatief kleiner, wat de perceptie van het kind van de genderdynamiek beïnvloedt. Wanneer hij op volwassen leeftijd een partner zoekt, kan hij onbewust aangetrokken worden tot dominante vrouwen die op zijn moeder lijken. Een dergelijke wilskrachtige vrouw kan echter de onvoorwaardelijke onderwerping van haar man aan zijn moeder niet tolereren, wat leidt tot intense conflicten tussen twee assertieve persoonlijkheden. Gevangen tussen deze twee vrouwen kan de man een onderdrukte houding ontwikkelen.
Vanuit een ander perspectief gezien komt het 'Oedipuscomplex' voort uit de overdreven genegenheid van een moeder voor haar zoon. Volgens de theorie van Freud is het het 'Electracomplex' van de moeder dat het 'Oedipuscomplex' van de zoon veroorzaakt. Het 'wederzijdse moeder-zooncomplex' vereist bijzondere voorzichtigheid. De gevolgen ervan zijn ernstig, met als extreem gevaar de tragedie van een abnormale moeder-zoonrelatie.