Toen de verslaggever tijdens het interview aan Xu Lei (pseudoniem) vroeg waarom zijn relatie met zijn zoon altijd gespannen was geweest, boog hij zijn hoofd en zei dat hij zijn zoon misschien te streng had opgevoed toen hij jong was, en dat de belangrijkste opvoedingsmethode gewelddadige afranselingen waren.In werkelijkheid leren kinderen van hun ouders of ze na hun geboorte een welwillende of kwaadaardige perceptie van de samenleving ontwikkelen. Wanneer ouders zorgzaam en liefdevol zijn, ervaren kinderen een positieve sociale omgeving; als ouders gewelddadig of onverschillig zijn, raakt het wereldbeeld van het kind verankerd in die negativiteit. Dit geldt met name voor jongens, wier genderidentiteit en begrip van mannelijkheid worden gevormd door hun vaders.Psychologisch gezien geldt dat hoe hechter de relatie is, hoe meer wrok iemand voelt wanneer hij door die persoon wordt geslagen of berispt. In dit geval leidde het veelvuldige gebruik van geweld door Xu Lei bij het disciplineren van zijn zoon ertoe dat de jongen de samenleving als inherent gewelddadig ging zien. Zo geanalyseerd dragen zowel vader als zoon verantwoordelijkheid voor het feit dat de situatie zo ver is gekomen.
Leraar An Ran adviseert dat ouderlijke liefde teder maar resoluut moet zijn. Kinderen moeten opgroeien in een zorgzame omgeving, maar er moeten duidelijke grenzen worden gesteld om verwennerij te voorkomen. Wanneer kinderen deze evenwichtige liefde van hun ouders ervaren, zullen ze die in de toekomst teruggeven aan hun ouders en anderen. Het is van cruciaal belang dat gewelddadige methoden ten koste van alles worden vermeden.