Waar komen deze exorbitant geprijsde injecties precies vandaan?Hoe worden ze aan consumenten verkocht?
Een verslaggever interviewde een "insider" met meer dan tien jaar ervaring in deze sector en onthulde wie er werkelijk profiteert van deze lucratieve keten achter de astronomische prijzen.
Door de onthullingen en begeleiding van Wang Yan (pseudoniem), een "insider", kwam geleidelijk een verborgen maar zeer onsmakelijke stedelijke winstketen aan het licht.
Hyaluronzuur (een stof die van nature in cellen aanwezig is, hydrateert en kan worden gebruikt voor borstvergroting of neuscorrectie), ook bekend als hyaluronzuur, is een vochtinbrengend middel. Afhankelijk van de kwaliteit kan het worden gebruikt in voedingsmiddelen, cosmetica en farmaceutische toepassingen. Sommige landen gebruiken hyaluronzuur inderdaad als cosmetische vulstof.
Maar juist de hyaluronzuurinjecties die zo begeerd zijn in de schoonheidsmarkt, zijn overwegend namaak.
Producten die £ 8 kosten, worden voor tienduizenden verkocht
Gewone schoonheidssalons beschikken niet over de benodigde kwalificaties om ingrijpende behandelingen zoals injecties uit te voeren. Om risico's te omzeilen, voeren ze zelf geen behandelingen uit, maar besteden ze deze uit aan externe behandelaars.Dit is al lang een ongeschreven regel in de hele sector, waarmee toezicht door de regelgevende instanties wordt omzeild en hardhandig optreden wordt ontweken. Als klanten na de injectie bijwerkingen ondervinden, kunnen salons deze regeling ook gebruiken om hun verantwoordelijkheid te ontlopen. Wang Yan vertelde onze verslaggever: "Meer dan 90 % van de zogenaamde 'hyaluronzuurproducten' die op de markt worden gebracht als bleek- of afslankinjecties, zijn namaak. De wereldwijde productie van hyaluronzuur is inherent beperkt en het binnenlandse gebruik ervan is onderworpen aan strenge regelgeving."
"Als je een willekeurige salon onderzoekt, zul je zien dat deze zogenaamd geïmporteerde cosmetische injecties niet de juiste naamgeving, verpakking, certificering of goedkeuringsnummers hebben. Wat de herkomst betreft, zijn zelfs de verkopers vaak onduidelijk en beweren ze ten onrechte dat de producten uit Japan, Korea, Duitsland, Italië of Taiwan komen om klanten te misleiden."
Wat betreft de samenstelling van deze injecties, onthulde Wang Yan: "De meeste producten die in schoonheidssalons worden verkocht, zijn voornamelijk vitamine C-preparaten of gewoon een zoutoplossing, die weinig tot geen daadwerkelijk voordeel bieden."
"Deze aanpak is nog relatief onschuldig. Sommige salons, die exorbitante winsten nastreven, voegen andere snelwerkende ingrediënten toe. Een afslankinjectie bevat bijvoorbeeld voornamelijk een medicijn dat spieratrofie bevordert. Wanneer dit in het lichaam wordt geïnjecteerd, veroorzaakt het direct spierverspilling in het behandelde gebied, wat resulteert in plaatselijk gewichtsverlies. Langdurig gebruik van dergelijke injecties kan echter leiden tot verlamming van de spierzenuwen, met in ernstige gevallen mogelijk gezichtsverlamming tot gevolg."
Het zijn juist dergelijke producten die momenteel een prominente "high-end positie" innemen in de uitgaven van schoonheidssalons en worden beschouwd als de "luxeartikelen" van cosmetische consumptie. Insiders uit de sector hebben aan onze verslaggever onthuld dat "consumenten die deze injecties gebruiken maandelijks meer dan 200.000 yuan kunnen uitgeven, waarbij sommigen zelfs 1 miljoen yuan bereiken, terwijl de kostprijs per flacon slechts ongeveer 8 yuan bedraagt."
Ondanks een productiekost van slechts 8 yuan per flacon, stijgt de fabrieksprijs tot enkele tientallen yuan. Tegen de tijd dat het bij de distributeurs aankomt, stijgt de prijs tot enkele honderden yuan, en downstream-dealers kunnen het voor twee- tot drieduizend yuan verkopen. Door deze gelaagde prijsverhoging stijgt de prijs die aan klanten van schoonheidssalons wordt aangerekend tot tienduizenden yuan, waarbij sommige gewetenloze exploitanten prijzen van tienduizenden yuan vaststellen.
Om de verkoop te maximaliseren, adviseren schoonheidssalons hun klanten vaak om één injectie in de nek en één in het gezicht te laten zetten. Een typische behandelingskuur bestaat uit 10 tot 20 injecties, en klanten kunnen meerdere opeenvolgende kuren ondergaan. Dit kan resulteren in maandelijkse uitgaven van honderdduizenden yuan per klant. "Ik heb een klant gezien die in één maand maar liefst 780.000 yuan heeft uitgegeven", onthulde Wang Yan.
Uiteraard aarzelen schoonheidssalons om dergelijke injecties lichtvaardig toe te dienen, aangezien de meeste schoonheidsspecialisten geen formele kwalificaties hebben en er geen toegangsbarrières zijn, waardoor ze doorgaans na een minimale opleiding aan de slag gaan. Injecteerbare behandelingen vallen onder medische esthetiek, een gereguleerde medische procedure.
Volgens de Chinese regelgeving inzake het beheer van medische esthetische diensten moeten beoefenaars die medische esthetische ingrepen uitvoeren, over geldige kwalificaties als arts beschikken. Personeel dat zich bezighoudt met medische esthetische verpleging moet ook geregistreerd zijn als verpleegkundige en gecertificeerd zijn door de verpleegkundige autoriteiten.
Bijgevolg beschikken standaard schoonheidssalons niet over de nodige kwalificaties om invasieve ingrepen zoals injecties uit te voeren. Om risico's te omzeilen, kiezen ze ervoor om de behandelingen niet zelf uit te voeren, maar externe beoefenaars in te schakelen. In de loop der tijd is dit een ongeschreven regel geworden in de hele sector: het voorkomt toezicht door de regelgevende instanties en ontwijkt hardhandig optreden, terwijl salons ook hun verantwoordelijkheid kunnen afwijzen als klanten na de injectie bijwerkingen ondervinden.
Salons schakelen doorgaans injectiespecialisten van productdistributeurs in om behandelingen ter plaatse uit te voeren. Voor een injectie van ¥ 10.000 houden distributeurs 40% van de vergoeding in, terwijl de salon 60% ontvangt, wat neerkomt op ¥ 6.000.
Premiumsalons kunnen hogere tarieven hanteren en luxe salons gebruiken duurdere producten.
Wang Yan erkent echter: "Sommige high-end salons, zoals Xuedan, bieden mogelijk een betere productkwaliteit. Bedrijven van deze omvang hebben doorgaans hun eigen artsen in dienst, kopen producten rechtstreeks bij fabrikanten in en dienen zelf injecties toe."
Momenteel hebben de meeste kleine schoonheidssalons in de branche slechts een paar behandelingsbedden, terwijl salons met meer dan een dozijn bedden als middelgroot worden beschouwd. Grote salons variëren van 200 vierkante meter tot enkele duizenden vierkante meters en vereisen investeringen van tientallen miljoenen yuan of meer. Maar dankzij de exorbitante winstmarges maken ze zich zelden zorgen over het terugverdienen van hun kosten.
Winst genereren via netwerken
De schoonheidssalonbranche wordt niet langer uitsluitend gedomineerd door deze personen. Steeds vaker mengen "investeerders" zich in de strijd: advocaten, universitair afgestudeerden, ingenieurs, artsen, verpleegkundigen en zakelijke professionals uit andere sectoren. Deze figuren weven een web van aanzienlijke winsten door hun slimheid en uitgebreide netwerken.
Wie zou dan zulke aankopen doen die tienduizenden, zelfs honderdduizenden yuan kosten? En wie zijn degenen die deze exorbitante winsten mogelijk maken?
"Je hoeft je geen zorgen te maken over een gebrek aan vraag bij dergelijke prijzen", vertelde Wang Yan aan onze verslaggever. "In deze wereld zijn veel mensen bereid alles op te offeren voor schoonheid – zelfs hun leven."
Hoewel Wang Yan formeel salonmanager is, is zij in feite de oprichtster van een schoonheidsketen. In een branche die wordt gedreven door lidmaatschapsprogramma's, bleek zij buitengewoon scherpzinnig. Voor deze verslaggever waren de meeste van haar leden persoonlijke kennissen geworden. Zich volledig bewust van de gevaren van injectables, vermeed haar salon het aanbieden van dergelijke behandelingen, maar dit nam de vraag onder haar klanten niet weg.
"Een lid, Ah Lian (pseudoniem), bleef erop aandringen dat we injecteerbare behandelingen zouden aanbieden. Uit oprechtheid heb ik haar echt afgeraden dit te doen en haar uitgelegd welke risico's hieraan verbonden zijn. Haar reactie was: 'Ik leef liever tien jaar minder om mijn jeugd te behouden.' Uiteindelijk heeft Ah Lian elders injectables gezocht", vertelde Wang Yan.
"Het geval van Ah Lian is niet extreem. Een nog extremer voorbeeld betrof een kolenmagnaat uit Shanxi. Helaas leed deze magnaat aan diabetes, dus probeerde de salon haar injecteerbare producten te verkopen voor enorme winsten, maar durfde ze deze niet daadwerkelijk toe te dienen. Uiteindelijk overtuigden ze haar ervan dat 'ons product minimale moleculen bevat en direct door de huid kan worden opgenomen. U kunt het mee naar huis nemen om uw voeten in te weken en hetzelfde witmakende effect te bereiken'."
"Het is belachelijk, maar deze steenkoolmagnaat geloofde deze uitleg en gaf meer dan drie miljoen yuan uit om een jaarvoorraad van het product aan te schaffen", vertelde Wang Yan aan de verslaggever. Ze legde uit dat haar kennis over dergelijke gevallen afkomstig was van voormalige collega's bij de schoonheidssalon die later zelf salonhouders waren geworden. Ze wisselden regelmatig informatie uit en veel klanten werden doorverwezen via wederzijdse connecties. Deze specifieke steenkoolmagnaat, een oprecht fatsoenlijk persoon, was ook een persoonlijke vriend van Wang Yan.
Naar verluidt hebben veel saloneigenaren die injecteerbare behandelingen aanbieden, aanzienlijke rijkdom vergaard. De salon van Wang Yan hield zich echter aan ethische normen. Door de hoge arbeidskosten en lage winstmarges gaf ze uiteindelijk op aandringen van haar familie het eigendom van de salon op.