We erkennen dat een cruciaal aspect van qigong-beoefening het bereiken van een staat van rust is, waarin het bewustzijn overgaat van gewone waakzaamheid naar een toestand die bijna volledige slaap benadert. We begrijpen verder dat de waakzaamheid en opwinding van de hersenen in stand worden gehouden door neurale impulsen die worden gegenereerd en doorgegeven via zintuigen als reactie op verschillende interne en externe prikkels. Om deze staat van qigong-rust te bereiken, zijn daarom maatregelen nodig om dergelijke prikkels te verminderen of te blokkeren, met andere woorden, om de zintuiglijke input naar de organen van het lichaam te minimaliseren.
De psychologie en fysiologie categoriseren sensaties in twee primaire soorten: interne en externe. Interne sensaties hebben betrekking op prikkels die hun oorsprong vinden in het lichaam en die de lichaamshouding, beweging en de toestand van de inwendige organen weerspiegelen. Voorbeelden hiervan zijn kinesthetische sensaties, vestibulaire sensaties en viscerale sensaties.In de diagnostische benadering van slapeloosheid in de traditionele Chinese geneeskunde beschrijft het gezegde "Als de maag van streek is, wordt de slaap verstoord" in wezen overmatige viscerale (maag)sensaties die voortdurend zenuwimpulsen naar de hersenen sturen. Dit houdt de hersenen in een staat van opwinding, wat leidt tot slapeloosheid.Bovendien vermindert het bewust ontspannen van spieren tijdens qigong-oefeningen, evenals het natuurlijke verslappen van spieren terwijl men in bed ligt, de zenuwimpulsen die vanuit de spieren (spierspoeltjes) naar de hersenen worden gestuurd. Dit vermindert de prikkelbaarheid van de hersenen, waardoor rust of slaap wordt bevorderd. Externe sensaties hebben betrekking op prikkels uit de externe omgeving, die de eigenschappen van externe objecten weerspiegelen via het gezichtsvermogen, het gehoor, de reuk, de smaak en de tastzin.Om rust of slaap te bereiken, moet men zowel interne als externe zintuiglijke prikkels verminderen. Een persoon met normale viscerale functies, die in een verduisterde kamer wordt geplaatst zonder geluid, geur of voedselprikkels (waardoor viscerale, motorische en evenwichtsgevoelens worden geblokkeerd), zal snel in een slaaptoestand komen. Omgekeerd, als alle andere omstandigheden ongewijzigd blijven, maar één enkel zintuig voldoende prikkels ontvangt – zoals prikkeling van de huid, verschillende geluiden of visuele beelden –dan blijft het onmogelijk om rust of slaap te bereiken. Inzicht in dit principe geeft het antwoord op de vraag of men met open of gesloten ogen moet oefenen. Het is van cruciaal belang om te benadrukken dat ongeveer 80% van de informatie die tijdens de interactie van de mens met de buitenwereld wordt ontvangen, via de visuele route naar de hersenen wordt doorgegeven. Daarom is het effectief blokkeren van deze zintuiglijke input door de ogen te sluiten van het grootste belang voor het bereiken van rust.
Het is natuurlijk zo dat het open of gesloten houden van de ogen tijdens de beoefening niet absoluut is en kan worden aangepast aan de praktische noodzaak. Een beginner die bijvoorbeeld specifieke bewegingen leert van een qigong-instructeur, moet zijn ogen openhouden, terwijl tijdens zelfstandige beoefening de ogen gesloten moeten zijn. Bij het alleen oefenen moeten beginners regelmatig hun ogen openen of een spiegel gebruiken om hun bewegingen voortdurend te corrigeren voor nauwkeurigheid.Zodra de bewegingen nauwkeurig en vaardig worden, kan men met gesloten ogen oefenen; wanneer de bewegingen met gemak worden beheerst, kan men de ogen naar behoefte openen of gedeeltelijk openen, geleid door het gevoel tijdens de oefening. Over het algemeen geldt dat wanneer men alleen oefent met de nadruk op interne cultivatie, men de ogen kan sluiten en de geest kan beheersen; wanneer men voor een publiek optreedt, waar externe presentatie van het grootste belang is, moeten de ogen open blijven.Bij stilstaande oefeningen of stationaire dynamische oefeningen is het normaal om de ogen te sluiten. Tijdens loopoefeningen verdient het de voorkeur om de ogen open te houden. Pas je uiteindelijk aan de omstandigheden aan zonder je strikt aan de regels te houden. Vermijd bovendien spanning wanneer je je ogen sluit; laat je oogleden gewoon zachtjes sluiten.