Podczas chodzenia do przodu postawa ciała i miednica przechylają się do przodu, powodując napięcie kręgosłupa szyjnego, lędźwiowego, mięśni lędźwiowych, kostek i kolan. Długotrwałe okresy mogą prowadzić do nawykowego przewlekłego napięcia.Natomiast podczas chodzenia do tyłu postawa ciała i nachylenie miednicy ulegają odwróceniu. Ruch ten skutecznie koryguje nieprawidłowe ułożenie odcinka lędźwiowego, zmniejsza przednie nachylenie miednicy i lordozę lędźwiową oraz pozwala na odpowiednie rozluźnienie i wyrównanie napięcia w szyi i dolnej części pleców. W rezultacie ułatwia to regenerację obszarów podatnych na obciążenia.
Chodzenie do tyłu poprawia również krążenie krwi w mięśniach kręgosłupa lędźwiowego, mięśniach i więzadłach otaczających stawy skokowe i kolanowe, mięśniach czworogłowych oraz kręgach szyjnych, promując w ten sposób elastyczność, ożywiając meridiany oraz wzmacniając ciało i kości.
Opanowanie prawidłowej techniki chodzenia do tyłu ma kluczowe znaczenie.Przed rozpoczęciem należy wykonać ćwiczenia przygotowawcze, takie jak delikatne obracanie kostek i kolan w miejscu, a następnie krążenia w talii i marsz w miejscu przez 1–2 minuty. Podczas chodzenia tyłem należy utrzymywać równomierne kroki, zatrzymując się w razie potrzeby. Aby utrzymać równowagę, należy swobodnie machać rękami. Podczas ruchu do tyłu nogi powinny być wyprostowane, a kolana zablokowane.