Bij voorwaarts lopen kantelen het lichaam en het bekken naar voren, waardoor de cervicale wervelkolom, de lumbale wervelkolom, de lumbale spieren, de enkels en de knieën in een gespannen toestand komen. Langdurige periodes kunnen leiden tot chronische overbelasting.Omgekeerd, wanneer men achteruit loopt, worden de lichaamshouding en de bekkenkanteling omgekeerd. Deze beweging corrigeert op effectieve wijze een onjuiste uitlijning van de lendenwervelkolom, vermindert de voorwaartse bekkenkanteling en lumbale lordose, en zorgt voor overeenkomstige ontspanning en aanpassing van de spanning in de nek en onderrug. Bijgevolg bevordert het herstel in gebieden die gevoelig zijn voor overbelasting.
Achteruit lopen verbetert ook de bloedcirculatie in de spieren van de lumbale wervelkolom, de spieren en ligamenten rond de enkel- en kniegewrichten, de quadriceps en de cervicale wervels, waardoor de flexibiliteit wordt bevorderd, de meridianen worden gestimuleerd en het lichaam en de botten worden versterkt.
Het is van cruciaal belang om de juiste techniek voor achteruit lopen onder de knie te krijgen.Voer voordat u begint voorbereidende oefeningen uit, zoals het zachtjes draaien van enkels en knieën op hun plaats, gevolgd door heupcirkelbewegingen en 1-2 minuten op de plaats marcheren. Houd tijdens het achteruit lopen een gelijkmatig tempo aan en pauzeer indien nodig. Zwaai vrij met uw armen om uw evenwicht te bewaren. Houd uw benen gestrekt en uw knieën gebogen tijdens de achterwaartse beweging.