Modern farmakolojik araştırmalar, Ganoderma lucidum'un zengin bir farmakolojik bileşen yelpazesine sahip olduğunu ve aktif bileşenlerinin Ganoderma polisakkaritleri, ganoderik asitler (triterpenoidler) ve amino asitler dahil olmak üzere on ana gruba ayrıldığını göstermektedir. Ganoderma, insan vücudu üzerinde iki yönlü düzenleyici etkiler gösterir ve kardiyovasküler, sindirim, endokrin ve diğer sistemlerdeki rahatsızlıkları giderir. Etkinliği özellikle karaciğer rahatsızlıklarının, uykusuzluğun ve yaşlanmanın önlenmesinde ve tedavisinde belirgindir.Ganoderma lucidum, çeşitli fizikokimyasal ve biyolojik faktörlerin neden olduğu karaciğer hasarına karşı koruma sağlar. Karaciğer hasarı meydana gelmeden önce veya sonra uygulandığında, karaciğeri korur ve hasarı azaltır. Karaciğerin ilaç ve toksin metabolizmasını destekler ve toksik hepatite karşı kesin bir etkinlik gösterir.Raporlar, Ganoderma preparatlarının (Ganoderma şurubu gibi) viral hepatit tedavisinde %73,1–97,0 oranında toplam etkinlik sağladığını ve vakaların %44,0–76,5'inde belirgin iyileşme gözlemlendiğini göstermektedir. Etkinliği, öncelikle yorgunluk, iştahsızlık, karın şişkinliği ve karaciğer ağrısı gibi öznel semptomları hafifletme veya ortadan kaldırmada kendini gösterir. Karaciğer ve dalak büyümesinde çeşitli derecelerde azalma görülürken, karaciğer fonksiyonlarında iyileşme gözlemlenir(örneğin, serum alanin aminotransferazın normale dönmesi veya çeşitli derecelerde azalma göstermesi). Bu nedenle, Ganoderma lucidum kronik zehirlenme, çeşitli akut ve kronik hepatit durumları, siroz ve karaciğer fonksiyon bozukluğunun tedavisinde kullanılabilir. Şu anda Çin'de 90'dan fazla yabani tıbbi Ganoderma lucidum türü bulunmaktadır ve bunlardan 20'den fazlası tıbbi amaçlarla yaygın olarak kullanılmaktadır. Başlıca çeşitleri arasında Ganoderma sinense (kırmızı reishi), Ganoderma lucidum (mor reishi), Ganoderma applanatum (ince başlıklı reishi), Ganoderma lucidum var. corrugatum (ağaç dili reishi) ve Ganoderma lucidum var. sinense (bulut reishi) bulunmaktadır.Son yıllarda, yabani Ganoderma'nın aşırı hasadı, toplanmasını giderek zorlaştırmıştır. Buna karşılık, kültür Ganoderma endüstrisi önemli bir büyüme kaydetmiştir. Öyleyse, kültür Ganoderma ile yabani Ganoderma arasındaki farklar nelerdir ve etkinlik profilleri nasıl karşılaştırılabilir? Bu soruları yanıtlamak için muhabirimiz, Çin Tıp Bilimleri Akademisi Yabani Ganoderma Bilim Müzesi Direktörü Profesör Chen Kanglin ile röportaj yaptı.
Profesör Chen, öncelikle morfoloji açısından önemli farklılıklar olduğunu vurguladı. Yetiştirilen Ganoderma örnekleri, tek tip boyutlara ve düzenli şekillere sahiptir. Ayrıca, yetiştiriciliğe uygun olan türler sınırlıdır ve şu anda Ganoderma lucidum ve Ganoderma sinense ile sınırlıdır. Yetiştirme döngüsü genellikle 1-3 ay sürer; bu kısa büyüme süresi, daha yumuşak yüzey dokuları ile sonuçlanır.
Doğal elementlere maruz kalan yabani Ganoderma, güneş ışığına ve yağmura maruz kalarak parlak bir görünüm kazanır. Birkaç yıldan bir asırdan fazla süren uzun büyüme süresi, daha fazla odunlaşmaya neden olur ve çeşitli boyut ve şekillerde olağanüstü sert örnekler ortaya çıkar. Ayrıca, yetiştirilen Ganoderma pestisitlerle işlenir ve nadiren böcek barındırırken, yabani örnekler genellikle düzensiz böcek delikleri içerir.
Aktif bileşenlerinde önemli farklılıklar vardır. Ganoderma lucidum'daki en değerli organik bileşikler olan organik germanyum ve organik selenyum, yetiştirilen türlerde hiç bulunmaz.Yabani Ganoderma lucidum'un her gramı 800-2000 mikrogram organik germanyum ve 1000-4000 mikrogram organik selenyum içerir. Bu, 20 yaşındaki yabani ginsengde bulunan organik selenyum içeriğinin 4-6 katıdır. Yabani Ganoderma lucidum ayrıca, yetiştirilen türlere kıyasla 3-6 kat daha fazla Ganoderma polisakkaritleri ve ganoderik asitler içerir.Dahası, yetiştirilen Ganoderma lucidum'daki toplam triterpenoid ve çok sayıda eser element seviyeleri, yabani muadillerinde bulunan seviyelerin önemli ölçüde altındadır.
Tam da bu nedenle, çok sayıda uzman uzun süredir araştırma çabalarını yabani Ganoderma lucidum'a odaklamıştır. Profesör Chen Kanglin'in bir zamanlar profesyonel toplama ekibini, ölümcül tehlikeye göğüs gererek, el değmemiş, nadiren ziyaret edilen ormanların derinliklerine götürdüğü ve yabani tıbbi mantarları topladığı bilinmektedir.Keşif gezileri güneyde Hainan'daki Wuzhishan tropikal yağmur ormanlarına, kuzeyde Heilongjiang'daki Mohe'ye ve batıda Tibet'teki Medog'a kadar uzanmıştır. Son on yılda, 300'den fazla yabani tıbbi mantar türü toplamışlar ve bunların gelişimine olağanüstü katkılar sağlamışlardır.