Modern farmacologisch onderzoek wijst uit dat Ganoderma lucidum een rijk scala aan farmacologische bestanddelen bevat, met actieve componenten die zijn onderverdeeld in tien hoofdgroepen, waaronder Ganoderma-polysacchariden, ganoderinezuren (triterpenoïden) en aminozuren. Ganoderma heeft een bidirectioneel regulerend effect op het menselijk lichaam en pakt aandoeningen aan in het cardiovasculaire, spijsverterings-, endocriene en andere systemen. De werkzaamheid ervan is vooral uitgesproken bij het voorkomen en behandelen van leveraandoeningen, slapeloosheid en veroudering.Ganoderma lucidum beschermt tegen leverschade veroorzaakt door verschillende fysisch-chemische en biologische factoren. Of het nu vóór of na het optreden van leverschade wordt toegediend, het beschermt de lever en vermindert de schade. Het bevordert het metabolisme van geneesmiddelen en toxines door de lever en heeft een duidelijke werkzaamheid tegen toxische hepatitis.Uit rapporten blijkt dat Ganoderma-preparaten (zoals Ganoderma-siroop) een totale effectiviteit van 73,1%–97,0% en een opvallende effectiviteit van 44,0%–76,5% hebben bij de behandeling van virale hepatitis. De werkzaamheid komt vooral tot uiting in de verlichting of verdwijning van subjectieve symptomen zoals vermoeidheid, verlies van eetlust, opgezette buik en leverpijn. Vergrote levers en milten vertonen in verschillende mate een vermindering en de leverfunctie verbetert(bijv. serumalanineaminotransferase keert terug naar normaal of vertoont in verschillende mate een vermindering). Ganoderma lucidum kan dus worden gebruikt bij de behandeling van chronische vergiftiging, verschillende acute en chronische hepatitis aandoeningen, cirrose en leverdisfunctie. Momenteel bestaan er in China meer dan 90 soorten wilde medicinale Ganoderma lucidum, waarvan er meer dan 20 vaak voor medicinale doeleinden worden gebruikt. De belangrijkste soorten zijn Ganoderma sinense (rode reishi), Ganoderma lucidum (paarse reishi), Ganoderma applanatum (dunne reishi), Ganoderma lucidum var. corrugatum (boomreishi) en Ganoderma lucidum var. sinense (wolkreishi).De laatste jaren is het door overmatige oogst van wilde Ganoderma steeds moeilijker geworden om deze te verzamelen. Daarentegen heeft de gekweekte Ganoderma-industrie een aanzienlijke groei doorgemaakt. Wat zijn dan de verschillen tussen gekweekte en wilde Ganoderma en hoe verhouden hun therapeutische effecten zich tot elkaar? Met deze vragen in gedachten interviewde onze correspondent professor Chen Kanglin, directeur van het Wild Ganoderma Science Museum van de Chinese Academie voor Chinese Medische Wetenschappen.
Professor Chen benadrukte aanzienlijke verschillen, voornamelijk in morfologie. Gekweekte Ganoderma-exemplaren hebben een uniforme grootte en regelmatige vormen. Bovendien zijn slechts een beperkt aantal soorten geschikt voor teelt, momenteel beperkt tot Ganoderma lucidum en Ganoderma sinense. De teeltcyclus duurt doorgaans 1-3 maanden; deze kortere groeiperiode resulteert in een zachtere oppervlaktestructuur.
Wilde Ganoderma, die wordt blootgesteld aan natuurlijke elementen, ontwikkelt een glanzende schittering door blootstelling aan zonlicht en regen. De langere groeiperiode – variërend van enkele jaren tot meer dan een eeuw – resulteert in een grotere verhoutering, wat uitzonderlijk harde exemplaren van verschillende groottes en vormen oplevert. Bovendien wordt gekweekte Ganoderma behandeld met pesticiden en wordt deze zelden door insecten aangetast, terwijl wilde exemplaren vaak onregelmatige gaten vertonen die door insecten zijn geboord.
Er bestaan aanzienlijke verschillen in hun actieve bestanddelen. De meest waardevolle organische verbindingen in Ganoderma lucidum – organisch germanium en organisch selenium – zijn volledig afwezig in gekweekte variëteiten.Elke gram wilde Ganoderma lucidum bevat 800-2000 microgram organisch germanium en 1000-4000 microgram organisch selenium. Dit is 4-6 keer zoveel als het gehalte aan organisch selenium in 20 jaar oude wilde ginseng. Wilde Ganoderma lucidum bevat ook 3-6 keer zoveel Ganoderma-polysacchariden en ganoderinezuren als gekweekte variëteiten.Bovendien liggen de niveaus van totale triterpenoïden en talrijke sporenelementen in gekweekte Ganoderma lucidum aanzienlijk lager dan die in zijn wilde tegenhanger. Juist om deze reden hebben talrijke deskundigen hun onderzoeksinspanningen lange tijd gericht op wilde Ganoderma lucidum. Naar verluidt heeft professor Chen Kanglin ooit zijn professionele verzamelteam diep in ongerepte, zelden bezochte bossen geleid, waarbij hij levensgevaar trotseerde om wilde medicinale paddenstoelen te verzamelen.Hun expedities strekten zich uit tot in het zuiden tot de tropische regenwouden van Wuzhishan in Hainan, in het noorden tot Mohe in Heilongjiang en in het westen tot Medog in Tibet. In het afgelopen decennium hebben ze meer dan 300 soorten wilde medicinale paddenstoelen verzameld, waarmee ze een uitstekende bijdrage hebben geleverd aan de ontwikkeling ervan.