Wstrzymywanie gazów, wypróżnień i moczu to doświadczenia, z którymi spotkało się wiele osób, zazwyczaj spowodowane konkretnymi okolicznościami lub środowiskiem. Ale gdzie ostatecznie trafiają te funkcje organizmu, gdy są tłumione? Mówiąc najprościej, powracają one tą samą drogą.
1. Pierdzenie: Zasadniczo są to gazy odpadowe wytwarzane w organizmie człowieka, zawierające szkodliwe składniki, takie jak azot, wodór i metan.Gdzie trafiają te powstrzymane gazy?
Istnieją dwa rodzaje powstrzymywania gazów: tymczasowe i długotrwałe.
Tymczasowo powstrzymane gazy zazwyczaj powracają tą samą drogą do jelita grubego, gdzie czekają na kolejne „uwolnienie”, wywierając minimalny wpływ na organizm.
Jednak długotrwałe powstrzymywanie powoduje, że organizm wchłania te gazy. Kiedy nadmierna ilość gazów gromadzi się w jelicie grubym i nie może przejść dalej w dół, organizm szuka alternatywnych dróg. Niektóre składniki gazów są następnie ponownie wchłaniane do krwiobiegu przez błonę śluzową jelita.
Długotrwałe powstrzymywanie uniemożliwia wydalenie tych szkodliwych substancji, co ma negatywny wpływ na zdrowie.
1. Zaparcia. Powtarzające się ponowne wchłanianie gazów przez wyściółkę jelitową może powodować objawy, takie jak ucisk w klatce piersiowej i wzdęcia brzucha. Nagromadzenie nieprzyjemnych zapachów w organizmie może prowadzić do bólu brzucha, upośledzenia wchłaniania pokarmów, a nawet utrudnienia wydalania stolca, co skutkuje zaparciami. Podczas zaparć w jelicie grubym gromadzi się więcej szkodliwych substancji, co powoduje wytwarzanie kolejnych gazów odpadowych i tworzy błędne koło.
2. Upośledzenie funkcji detoksykacyjnych wątroby. Długotrwałe zatrzymywanie gazów ma poważny wpływ na narządy wewnętrzne, szczególnie obciążając narządy detoksykacyjne, takie jak wątroba. Z czasem zmniejsza to zdolność detoksykacyjną wątroby.
II. Mocz jest kolejnym produktem przemiany materii wytwarzanym przez organizm ludzki, zawierającym różne toksyny. Długotrwałe zatrzymywanie tych toksyn w organizmie może powodować poważne szkody.
Mówiąc prościej: zatrzymanie moczu → rozdęcie pęcherza i dysfunkcja miednicy → mocznica i choroba nerek. Długotrwałe, powtarzające się zaburzenia wydalania moczu zakłócają funkcjonowanie narządów miednicy, obniżając ich odporność. Szczególnie u osób starszych częste zatrzymanie moczu może prowadzić do przerostu prostaty, co dodatkowo utrudnia oddawanie moczu.
Po trzecie, nie trzeba dodawać, że kał stanowi odpad. Brak szybkiego wydalania stolca powoduje, że woda jest wielokrotnie ponownie wchłaniana przez jelita, co prowadzi do twardego, suchego stolca, który jest trudny do wydalenia.
Częste powstrzymywanie wypróżnień może powodować szczeliny odbytu z powodu twardych stolców. Wynikający z tego ból podczas defekacji może zniechęcać do dalszych wypróżnień, stopniowo przekształcając się w przewlekłe zaparcia. Ponadto toksyny zawarte w odchodach gromadzące się w organizmie przez dłuższy czas mogą być wchłaniane przez jelita, prowadząc do takich objawów, jak letarg, zawroty głowy, zmęczenie i utrata apetytu.
Ponadto długotrwałe zaniedbywanie może zaburzyć równowagę mikrobiologiczną jelit, wywołując zaparcia, szczeliny odbytu, hemoroidy i inne zaburzenia jelita grubego. W ciężkich przypadkach może to nawet przyczynić się do raka jelita grubego.
Podsumowując, nigdy nie należy opóźniać oddawania gazów, wypróżniania się i oddawania moczu. Nawet w nieuniknionych okolicznościach nie zaleca się długotrwałego powstrzymywania.