Dat jaar stapte ik over naar een grotere apotheekketen. Mijn uitstekende prestaties leverden me de bewondering van de winkelmanager op, maar wat me dwarszat was de subtiele verandering in de houding van een aantal vrouwelijke collega's met wie ik voorheen goed kon opschieten. Ze werden afstandelijk en koel. Zonder harmonieuze relaties verliep het werk natuurlijk minder soepel. Ik probeerde deze breuken te herstellen, maar dat lukte niet echt. Uiteindelijk gaf ik het grotendeels op.
Deze rust bleek echter van korte duur. De manager die al lang op mij had vertrouwd, werd teruggeroepen naar het hoofdkantoor en vervangen door een nieuwe manager die van bovenaf was aangesteld. Een nieuwe bezem veegt schoon, en deze manager verspilde geen tijd met het invoeren van een reeks nieuwe regels en maatregelen. De verkoopcijfers daalden echter in plaats van te stijgen.Door de stagnerende omzet hadden de salarissen en bonussen van het personeel onvermijdelijk te lijden. Op een middag, terwijl ik wat aan het kletsen was met collega's, kwamen er onvermijdelijk klachten naar boven. Ik merkte op: "De nieuwe manager lijkt zijn hele carrière op het hoofdkantoor te hebben doorgebracht." Ik vergat die opmerking meteen weer, maar een paar dagen later hoorde ik dat iemand mij had aangegeven omdat ik achter zijn rug om kritiek had geuit op het gebrek aan verkoopinzicht van de nieuwe manager. Vervolgens merkte ik dat de blik van de nieuwe manager, telkens wanneer ik hem tegenkwam, zijn vroegere warmte had verloren.
Na lang wikken en wegen besloot ik het initiatief te nemen en zelf het gerucht uit de wereld te helpen.Ik ging naar het kantoor van de manager en zei: "Manager, er gaat een gerucht dat ik zou hebben gezegd dat u niets van verkoop begrijpt. Ik denk dat er sprake is van een misverstand." De nieuwe manager keek eerst verbaasd en daarna wezenloos, wat mij deed vermoeden dat het gerucht hem nog niet had bereikt. Na mijn uitleg te hebben aangehoord, zei hij kalm dat hij geruchten niet zomaar geloofde en adviseerde hij mij om met een gerust hart weer aan het werk te gaan.
Daarna was alles weer rustig. Maar deze ervaring heeft me geleerd dat het in werkelijkheid niet per se de luisteraars zijn die verstandig moeten zijn als het om geruchten gaat, maar de slachtoffers van de geruchten. Alleen door wijzer en vindingrijker te worden als je met geruchten wordt geconfronteerd, en door daadkrachtig op te treden om de verspreiding ervan tegen te gaan, kun je voorkomen dat je schade ondervindt.