Światowa Organizacja Zdrowia przewiduje, że niepłodność stanie się trzecią najczęściej występującą chorobą w XXI wieku, zaraz po nowotworach i chorobach układu krążenia. W Chinach obecnie jedna na osiem par w wieku rozrodczym doświadcza niepłodności, a wskaźnik zachorowalności oscyluje wokół 10% i nadal rośnie!
Dlaczego tak się dzieje?Wyróżniają się trzy szczególnie „modne” przyczyny: po pierwsze, nastolatki zachodzą w ciążę przed ślubem i poddają się wielokrotnym aborcjom, co prowadzi do niepłodności; po drugie, kobiety robiące karierę zawodową odkładają macierzyństwo z powodu napiętego harmonogramu pracy, a po 35. roku życia okazuje się, że nie są w stanie zajść w ciążę; po trzecie, powszechne są błędne przekonania, że zaawansowana technologia może w cudowny sposób umożliwić rodzicielstwo w późnym wieku.
Zabiegi aborcyjne często powodują niepłodność: powtarzające się aborcje wyczerpują „glebę” dla zdolnych do życia nasion.
Zjawiska:
1. Nieskuteczna antykoncepcja: Wiele osób polega na pobożnych życzeniach, zamiast stosować środki antykoncepcyjne. Nawet gdy próbuje się stosować antykoncepcję, dominują metody takie jak wycofanie lub obliczanie rytmu, lub pomijanie tabletek antykoncepcyjnych, co często kończy się niepowodzeniem i koniecznością aborcji jako środka zaradczego.
2. Nieplanowane ciąże wśród osób niezamężnych: Duże badanie przeprowadzone w 2008 r. wykazało, że nastolatki osiągają dojrzałość płciową wcześniej, a średni wiek pierwszego stosunku płciowego wynosi 19,7 lat. Wśród badanej populacji średnia liczba nieplanowanych ciąż w ciągu roku wynosiła 1,7.
W związku z tym główna grupa demograficzna korzystająca z usług aborcyjnych to zazwyczaj osoby w wieku od 17 do 22 lat, a najmłodszy odnotowany przypadek to 15 lat i trzy miesiące. Mniejszość stanowią uczennice szkół średnich lub studentki, natomiast większość to migrujące pracownice. Ogólnie rzecz biorąc, młode kobiety w wieku 15-24 lat stanowią około 45% wszystkich usług aborcyjnych.
Ryzyko: Wśród pacjentek z wtórną niepłodnością w Chinach 88,2% ma historię aborcji indukowanej.
Powtarzające się aborcje (cztery lub więcej) mogą prowadzić do niepłodności nawet w 92% przypadków. Dlaczego aborcja powoduje niepłodność u kobiet?
Po pierwsze, większość aborcji przeprowadza się metodą łyżeczkowania. Powtarzające się skrobanie macicy może spowodować ścieńczenie endometrium, uniemożliwiając zagnieżdżenie się zapłodnionej komórki jajowej i powodując niepłodność; nawet jeśli dojdzie do poczęcia, prawdopodobieństwo poronienia wzrasta.
Po drugie, w przeciwieństwie do konwencjonalnych zabiegów chirurgicznych, aborcja jest wykonywana bez bezpośredniej wizualizacji. Nawet przy wizualnym prowadzeniu zabieg różni się od bezpośredniej obserwacji. Endometrium składa się z warstwy podstawowej i warstwy funkcjonalnej. Uszkodzenie warstwy podstawowej podczas aborcji może prowadzić do ścieńczenia endometrium, powodując nieregularne miesiączki, brak miesiączki, a nawet zrosty wewnątrzmaciczne, skutkujące bezpłodnością.
Po trzecie, zabiegi aborcyjne mogą wywołać zapalenie narządów miednicy mniejszej, potencjalnie powodując niedrożność jajowodów. Często obserwuje się, że kobiety w wieku rozrodczym stają się bezpłodne po jednej aborcji; po zbadaniu sprawy okazuje się, że jest to nieodłącznie związane z takimi powikłaniami.
Po aborcji lub porodzie zazwyczaj wymagany jest okres odpoczynku trwający od dwóch tygodni do jednego miesiąca. Jednak niektóre osoby wracają do wymagającej pracy lub nauki już po trzech do pięciu dniach od aborcji w przypadku nieplanowanej ciąży. Ponieważ pozostają one w fazie rekonwalescencji poporodowej, ich odporność jest obniżona, co sprawia, że są podatne na różne zapalenia ginekologiczne, które mogą prowadzić do bezpłodności.
A co z aborcją medyczną? Jeśli kobieta ma słabą funkcję owulacyjną lub niewystarczającą funkcję ciałka żółtego, przerwanie ciąży za pomocą leków może zakłócić wydzielanie progesteronu i powiązanych substancji w organizmie. Może to łatwo spowodować zaburzenia endokrynologiczne u kobiet, prowadząc do bezpłodności.
Zalecenie: Kobiety nie powinny poddawać się więcej niż trzem aborcjom indukowanym w ciągu całego życia z powodu nieplanowanych ciąż. Wiele krajów zachodnich wprowadziło prawny zakaz zabiegów aborcji chirurgicznej.
Jeśli aborcja chirurgiczna jest nieunikniona, konieczne jest wybranie wykwalifikowanego i doświadczonego lekarza do wykonania zabiegu. Minimalizuje to ryzyko nadmiernego łyżeczkowania powodującego ścieńczenie endometrium, co może prowadzić do późniejszej bezpłodności.
Po zabiegu aborcji należy unikać stosunków seksualnych przez miesiąc. Uprawianie seksu lub nieprzestrzeganie zasad higieny przed upływem miesiąca może prowadzić do infekcji miednicy. W przypadku wystąpienia ostrego stanu zapalnego lub znacznego krwawienia po zabiegu należy natychmiast zgłosić się do najbliższego dobrze wyposażonego szpitala. Nie należy opóźniać leczenia z powodu obaw o prywatność, ponieważ może to spowodować przejście infekcji w przewlekłe zapalenie miednicy, a następnie bezpłodność.
Starzenie się jajników utrudniające poczęcie Przyczyny niepłodności: spadek płodności i słaba jakość płodu spowodowane zaawansowanym wiekiem matki.
Objawy:
Studium przypadku: kierownik wyższego szczebla w międzynarodowej korporacji stwierdziła: „W wieku 34 lat nie planuję jeszcze ciąży. Dzięki nowoczesnemu odżywianiu 35 lat nie jest uważane za zaawansowany wiek – nie ma się czym martwić. Po prostu poddam się badaniu ultrasonograficznemu, gdy nadejdzie odpowiedni moment”.
Studium przypadku: Po ślubie jedna z kobiet z niezmiennym zaangażowaniem kontynuowała karierę zawodową, zamierzając odejść z pracy w wieku 30 lat, aby założyć rodzinę. Jednak wraz z rozwojem firmy jej obowiązki wzrosły wykładniczo. Regularne nadgodziny w weekendy stały się rutyną, co spowodowało nieokreślone odłożenie planów dotyczących rodzicielstwa.
Badania wskazują, że ze względu na duże obciążenie pracą i wysoki poziom stresu kobiety aktywne zawodowo wielokrotnie odkładają małżeństwo i posiadanie dzieci. Aż 78,9% bezdzietnych kobiet planuje odłożyć te decyzje do czasu ukończenia 29 roku życia.Badanie przeprowadzone w Pekinie, Szanghaju i Kantonie wykazało, że kobiety z wyższym wykształceniem, zajmujące wyższe stanowiska i osiągające wyższe dochody częściej zawierają małżeństwa i rodzą dzieci w późniejszym wieku (małżeństwo po 30. roku życia, poród po 33. roku życia).
Ryzyko:
Po 30. roku życia starzenie się jajników utrudnia poczęcie dziecka
1. Komórki jajowe nie są wiecznie młode
Wraz z wiekiem zmienia się wydzielanie hormonów żeńskich, co objawia się przede wszystkim spadkiem poziomu estrogenu i odwrotnie proporcjonalnym wzrostem poziomu gonadotropin. Prowadzi to do zmniejszenia rezerwy jajnikowej, utrudniając rozwój pęcherzyków i powodując nieregularną owulację, a nawet jej ustanie.
Statystyki wskazują, że płodność kobiet zaczyna spadać po 30. roku życia, a wskaźnik ciąż zmniejsza się o 5% do 10% rocznie między 30. a 40. rokiem życia. W wieku 43 lat komórki jajowe ulegają starzeniu i stopniowemu wyczerpaniu. Komórki jajowe nie są więc „wiecznie młode”!
2. Wzrost odsetka poronień wraz z wiekiem
Statystyki pokazują, że odsetek poronień wśród kobiet w wieku od 25 do 30 lat wynosi około 15%, a wśród kobiet powyżej 40. roku życia wzrasta do 40%. Wynika to z faktu, że wraz z wiekiem dochodzi do niedostatecznego wydzielania progesteronu i osłabienia funkcji ciałka żółtego, co zaburza środowisko macicy. Utrudnia to zagnieżdżenie się zarodka, uniemożliwiając zajście w ciążę lub powodując poronienie po zapłodnieniu.
W jednym przypadku 37-letnia kobieta nie mogła zajść w ciążę przez sześć lat małżeństwa. Po tym, jak w końcu zaszła w ciążę, nieco ponad miesiąc później wystąpiło u niej krwawienie z pochwy. Jej rodzina, głęboko zaniepokojona, natychmiast zawiozła ją do szpitala. Ze względów bezpieczeństwa pozostała w szpitalu przez cały okres ciąży, aż do porodu. Obecnie hospitalizacja w celu utrzymania ciąży stała się niemal obowiązkowa dla kobiet w podeszłym wieku.
Zalecenie: Badania przeprowadzone przez Amerykańskie Narodowe Centrum Statystyki Zdrowia potwierdzają, że 35 lat to wiek, w którym płodność spada najszybciej. Przyjaciele powinni zwrócić uwagę na ten próg płodności.
Technologie wspomaganego rozrodu nie są panaceum na bezpłodność: nowoczesne techniki nie są jeszcze w stanie pokonać przedwczesnej niewydolności jajników i starzenia się komórek jajowych.
Zjawisko:
Od czasu narodzin pierwszego dziecka z probówki, Louise Brown, 28 lat temu, na całym świecie urodziło się dziesiątki tysięcy dzieci poczętych dzięki zapłodnieniu in vitro. Osiągnięcie to sprawiło, że 85% niepłodnych kobiet błędnie wierzy, że zapłodnienie in vitro może pokonać niepłodność związaną z wiekiem (po 35 roku życia) i umożliwić kobietom powyżej 40 roku życia poczęcie dziecka dzięki tej metodzie.
Przypadek 1: Tajwańska aktorka Lan Xinmei w wieku 43 lat podjęła próbę poczęcia dziecka poprzez sztuczne zapłodnienie. Jednak zaledwie kilka dni po radosnym ogłoszeniu sukcesu zabiegu nastąpiła tragedia — silny ból brzucha i nagłe krwawienie doprowadziły do utraty sześciotygodniowego płodu.
Przypadek 2: Przypadek ten został opisany przez amerykańskie media:Nancy Weil, 44-letnia Amerykanka, od dawna pragnęła mieć dziecko. Jednak w wieku dwudziestu i trzydziestu lat była całkowicie pochłonięta swoją pasjonującą karierą producentki telewizyjnej, pracując przez całą noc. Uznała, że może osiągnąć sukces zawodowy i odłożyć macierzyństwo, przekonana, że pomoże jej w tym „rewolucja w technologii płodności”. Jednak kiedy w wieku 42 lat postanowiła zajść w ciążę dzięki zapłodnieniu in vitro, wielokrotne próby okazały się nieskuteczne.
Zaawansowana technologia ma również wymagania wiekowe
Jeśli para jest bezpłodna, lekarze najpierw stosują proste metody oparte na przyczynie, aby pomóc pacjentom w naturalnym poczęciu. Jeśli to się nie powiedzie, lekarze mogą rozważyć sztuczne zapłodnienie. Tylko w przypadku niepowodzenia lekarze uciekają się do technologii IVF.