"Her seferinde kazanacağınıza inanırsanız, sadece hayal kırıklığına uğrarsınız. Dikkatli davranır ve yapılması gerekeni yaparsanız, beklenmedik şekilde olumlu sonuçlar elde edersiniz," diyor İngiltere'nin en ünlü at antrenörü Nat, ki kendisi karamsar bir bakış açısına sahiptir. The Wall Street Journal'da yayınlanan bir araştırma, Nat'in bakış açısıyla örtüşüyor, zira psikologlar iş yerinde bir dereceye kadar karamsarlık sergilemenin önemli faydalar sağladığını keşfettiler.
Aramızda, çeşitli derecelerde pesimizm besleyen birçok kişi vardır. Xiao Yin de bu kişilerden biridir. Özellikle, krizlerin yaklaşması durumunda üstlerinin "hiçbir şey olmamış gibi" davranmasından hoşlanmaz. "Koşullar ne olursa olsun, durumları asla aşırı iyimser bir bakış açısıyla değerlendirmiyorum. Her zaman belirli aşamalarda ortaya çıkabilecek potansiyel sorunları veya hedeflerin tutturulamama olasılığını öngörüyorum."" İş arkadaşları onu özel olarak "karamsar" olarak adlandırır.
Gerçekte, sözde karamsarlar genel olarak algılandığı kadar olumsuz değildir. Karamsar bakış açısı, iyimserlikten daha uyumlu olabilir. Psikolojik araştırmalar, kumar deneyleri gibi senaryolarda başarı olasılıklarını tahmin ederken, karamsarların tahminlerinin iyimserlerin tahminlerinden önemli ölçüde daha doğru olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, karamsarlar daha sağlam kararlar verme eğilimindedir.
Karamsarlık uyum sağlayıcıdır, çünkü bu tür kişiler baskı ve krizlere daha duyarlıdır ve genellikle en kötüsüne hazırlıklıdır. Doğada ve toplumda, en güçlü olanın hayatta kalması kuralının geçerli olduğu ortamlarda, kriz duygusu insan ve hayvanların hayatta kalması için psikolojik bir temel oluşturur. Fiziksel ve zihinsel enerjiyi harekete geçirmeye yardımcı olur ve daha yüksek performansa yol açar.
Aynı zamanda, karamsarlar aksilikleri önceden tahmin eder ve proaktif olarak tepki vermeye daha hazırlıklıdır.Buna karşılık, körü körüne iyimser olanlar krizler ortaya çıkmadan önce başarılarına güvenme eğilimindedir; zorluklar ortaya çıktığında, soğuk havada yaşayan kuşlar gibi, sadece "Soğuk beni öldürüyor, yarın yuvamı yapacağım" diye sızlanarak kalırlar. Kriz geçtikten sonra, bu tür kişiler deneyimlerinden ders çıkarmakta zorlanırlar. Tersine, kötümserler genellikle geçmişteki zorlukları daha derin bir şekilde hatırlarlar, bu da onların aksiliklerden ders çıkarma olasılıklarını artırır.
Ancak, karamsarlık da ölçülü olmalıdır. Aşırı karamsar kişiler geleceği tehlikeli, tek yönlü bir yol olarak görürler ve yargıları körlüğün tam tersi uç noktaya kayar. Her türlü eylemin boşuna olduğunu düşünürler ve bu da pasif bir teslimiyete yol açabilir. Dahası, sürekli karamsarlık çok fazla enerji tüketir. İş yerinde sürekli gergin olan kişiler, iş dışında tamamen rahatlayabilecekleri bir sığınak bulmalılar.