Jogging iki temel özelliğe sahiptir: kapsamlılık ve ritim. Yüz kasları minimum düzeyde çalışırken, neredeyse tüm vücut dokuları ve organları, özellikle solunum, dolaşım ve kas sistemleri, iç organlar da dahil olmak üzere bu sürece katılır.
Koşma sırasında dokular ve organlar fizyolojik koşullar altında egzersiz yapar, bu da onların telafi edici işlevlerine, onarımına ve güçlenmesine daha elverişlidir. Sürekli koşu, sistemik kan dolaşımını iyileştirme, lipit metabolizmasını geliştirme, serebral korteksin uyarılma-inhibisyon süreçlerini düzenleme, metabolizmayı hızlandırma ve hastalık direncini artırma gibi etkiler sağlayabilir.Araştırmalar, koşmanın osteoartrit, hipertansiyon, koroner kalp hastalığı, arteriyoskleroz, obezite, nevrasteni, kronik bronşit, peptik ülser, viseral pitozis ve hatta kanser gibi durumlar için terapötik ve önleyici bir önlem olarak işlev gördüğünü göstermektedir.
Joggingin kanseri önleyici etkileri ile ilgili olarak, tanınmış bir spor bilimci, 40-90 yaşları arasındaki 450 erkek uzun mesafe koşucusunu sekiz yıl boyunca takip eden bir çalışma yürütmüş ve bunları benzer koşullara sahip eşit sayıda koşmayan kişiyle karşılaştırmıştır. Bulgular, düzenli koşanlardan sadece dördünün kansere yakalandığını ve bunların hepsinin tedaviden sonra iyileştiğini ortaya koymuştur. Buna karşılık, koşmayanlardan 29'u kansere yakalanmış ve 17'si bu hastalıktan dolayı hayatını kaybetmiştir.