Bij lage snelheden verbrandt het lichaam vet, bij hoge snelheden verbrandt het koolhydraten. Te snel hardlopen zorgt er dus voor dat het lichaam uitsluitend op koolhydraten vertrouwt, waardoor gewichtsverlies wordt voorkomen. Omgekeerd zorgt te langzaam hardlopen voor een continue vetverbranding, maar in een beperkt tempo, wat betekent dat zelfs langdurige sessies minimale resultaten op het gebied van gewichtsverlies opleveren. We kunnen concluderen dat voor gewichtsverlies door middel van lichaamsbeweging matiging de sleutel is: overmatige intensiteit leidt doorgaans niet tot een effectieve vetverbranding.Tijdens intensieve lichaamsbeweging kom je al snel in een anaërobe toestand terecht. In anaërobe processen ondergaat spierglycogeen anaërobe glycolyse, waarbij melkzuur wordt geproduceerd. Tijdens anaërobe lichaamsbeweging wordt het meeste melkzuur in de lever afgebroken tot kooldioxide en water, wordt een deel omgezet in leverglycogeen en wordt een kleine hoeveelheid weer omgezet in vet. Dit verklaart waarom intensieve lichaamsbeweging soms paradoxaal genoeg de vetophoping in het lichaam kan vergroten.