Meer dan 60% van de patiënten met chronische gastritis heeft een Helicobacter pylori (HP)-infectie. Het progressietraject van HP-infectie → chronische oppervlakkige gastritis → atrofische gastritis → intestinale metaplasie of dysplasie → maagkanker is klinisch gevalideerd. HP-overdracht vindt voornamelijk plaats via contact van persoon tot persoon via orale-orale of fecale-orale routes. HP-infectie veroorzaakt altijd ontsteking van het maagslijmvlies en het lichaam heeft over het algemeen moeite om de infectie te bestrijden, wat leidt tot chronische dragerschap.
Etiologie
(1) Helicobacter pylori-infectie
Helicobacter pylori is de belangrijkste oorzaak van chronische gastritis. Het veroorzaakt celbeschadiging door de productie van ammoniak en de afscheiding van stoffen zoals vacuolerende toxine A (VacA). Het cytotoxine-geassocieerde gen (cagA)-eiwit veroorzaakt intense ontstekingsreacties, terwijl de bacteriële celwand dient als een antigeen dat immuunreacties opwekt.De langdurige aanwezigheid van deze factoren leidt tot chronische ontsteking van het maagslijmvlies.
Spontane klaring van Helicobacter pylori-infectie is zeldzaam, wat resulteert in het voortduren van chronische gastritis. Een minderheid van de gevallen van chronische niet-atrofische gastritis kan zich ontwikkelen tot chronische multifocale atrofische gastritis. In uiterst zeldzame gevallen kan chronische multifocale atrofische gastritis na langdurige progressie uitgroeien tot maagkanker.Epidemiologische studies tonen aan dat patiënten met chronische multifocale atrofische gastritis een aanzienlijk hoger risico op maagkanker hebben dan de algemene bevolking. Ongeveer 15-20% van de gevallen van gastritis veroorzaakt door een Helicobacter pylori-infectie ontwikkelt zich tot maagzweren. Chronische gastritis veroorzaakt door een Helicobacter pylori-infectie wordt ook wel eens in verband gebracht met het optreden van lymfoom van het maagslijmvlies-geassocieerde lymfoïde weefsel.De sterk uiteenlopende uitkomsten van Helicobacter pylori-infecties bij individuen in verschillende populaties worden beschouwd als een gevolg van de interactie tussen bacteriële, gastheer- en omgevingsfactoren. (2) Voedings- en omgevingsfactoren Wereldwijde vergelijkende studies tonen aan dat regionale verschillen in de incidentie van atrofie en intestinale metaplasie grotendeels parallel lopen met verschillen in maagkankerpercentages tussen regio's.Dit suggereert dat factoren buiten de Helicobacter pylori-infectie bijdragen aan de ontwikkeling en progressie van chronische atrofische gastritis. Epidemiologische studies wijzen erop dat een zoutrijk dieet en een dieet met weinig verse groenten en fruit nauw verband houden met maagslijmvliesatrofie, intestinale metaplasie en de ontwikkeling van maagkanker. (iii) Auto-immuniteit Auto-immune gastritis gaat voornamelijk gepaard met atrofie van het parietale celrijke corpusmucosa;Patiënten vertonen auto-antilichamen zoals pariëtale celantilichamen (PCA) in hun bloed; patiënten met pernicieuze anemie kunnen ook positief testen op intrinsieke factorantilichamen (IFA). Deze aandoening kan samen voorkomen met andere auto-immuunziekten zoals Hashimoto's thyroïditis of vitiligo. Deze verschijnselen wijzen erop dat de ziekte auto-immuun van aard is.Auto-antilichamen vallen pariëtale cellen aan, waardoor hun totale aantal afneemt en de maagzuursecretie vermindert of verdwijnt. Intrinsieke factor-antilichamen binden zich aan intrinsieke factor, waardoor de opname van vitamine B12 wordt belemmerd en bijgevolg pernicieuze anemie ontstaat. (IV) Andere factoren Wanneer de pylorussfincter niet goed functioneert, stroomt duodenale vloeistof met gal en pancreassap terug in de maag, waardoor de barrièrefunctie van het maagslijmvlies mogelijk wordt verzwakt.Andere externe factoren, zoals alcoholmisbruik, het gebruik van NSAID's (bijv. aspirine, snelwerkende verkoudheidscapsules) en bepaalde irriterende voedingsmiddelen, kunnen het maagslijmvlies herhaaldelijk beschadigen.
Ziektepreventie
Het voorkomen van chronische gastritis is belangrijker dan de behandeling ervan. De volgende principes moeten in acht worden genomen:
1. Blijf vrolijk.Depressie, overmatige spanning of vermoeidheid kunnen de functie van de pylorussfincter verstoren, wat kan leiden tot galreflux en chronische gastritis. 2. Onthoud u van roken en alcohol. Schadelijke bestanddelen in tabak verhogen de maagzuursecretie, waardoor het maagslijmvlies wordt geïrriteerd. Overmatig roken kan galreflux veroorzaken.Overmatig of langdurig gebruik van sterke drank kan congestie, oedeem en zelfs erosie van het maagslijmvlies veroorzaken, waardoor de kans op chronische gastritis aanzienlijk toeneemt. 3. Wees voorzichtig met en vermijd medicijnen die schadelijk zijn voor het maagslijmvlies. Langdurig misbruik van dergelijke medicijnen kan het maagslijmvlies beschadigen, wat kan leiden tot chronische gastritis en maagzweren.
4. Vermijd overmatig zure, gekruide of andere irriterende voedingsmiddelen, evenals rauwe, koude of onverteerbare producten. Eet langzaam en kauw het voedsel goed om ervoor te zorgen dat het voldoende met speeksel wordt vermengd, wat de spijsvertering bevordert en maagirritatie vermindert. Maaltijden moeten met regelmatige tussenpozen worden genuttigd in afgemeten porties, bestaande uit voedzame voedingsmiddelen die rijk zijn aan vitamine A, B en C. Vermijd het gebruik van stimulerende dranken zoals sterke thee of koffie.