Sezaryen doğumuna karar vermeden önce, zihinsel olarak hazırlanmak ve kendinize "cesaret vermek" çok önemlidir. Birçok saygın hastanede, doktorlar genellikle annelerle ameliyat öncesi görüşme yapar ve onlara doğal doğum ile sezaryen doğum arasında seçim yapma imkanı tanır. Gerçekte, doktorlar genellikle doğum risklerini en aza indirmeye öncelik verir ve bu nedenle çoğu durumda sezaryen doğumunu önerir.Bizim görüşümüze göre, doktorlar genellikle olası komplikasyonları önceden açıklar. Ancak, doğum odasında çeşitli beklenmedik durumların meydana gelme olasılığı oldukça düşüktür. Tabii ki bu, annelerin doğumdan önce kendi fiziksel durumlarını net bir şekilde anlamalarına bağlıdır. Doğal doğumun çeşitli dezavantajlarını önceden duymuş olan birçok anne, daha fazla huzur için sezaryen doğum tercih eder. Gerçekte, birçok sezaryen doğum gereksizdir.
Ameliyat Sonrası İlk Zorluk: Her Yarım Saatte Bir Karın Basıncı
Doğumdan sonra anneler ameliyat masasından hastane yatağına aktarılır. Nefeslerini toplayamadan, doktorlar ve hemşireler karınlarına baskı uygulamaya başlar.Bu karın kompresyonu, rahmin fundusunu hedef alır. Amacı, rahim kasılmalarını uyarmak ve lochia'nın atılmasını hızlandırmaktır. Sezaryen doğumlarda, rahim kasılmalarının zayıf olması ve rahim kanaması riski daha yüksektir, bu da kasılma etkinliğini bozabilir. Ciddi vakalarda, anneler önemli miktarda kan kaybı yaşayabilir. Fundusu sıkıştırmak, biriken kanın atılmasını ve kasılmaların izlenmesini sağlar, bu nedenle bu prosedür her sezaryen annesi için zorunludur.
Basınç, göbek deliğinin hemen üstüne veya altına uygulanırken, karın yarasından kanamayı en aza indirmek için kesik üzerine bir kum torbası yerleştirilir. Bazen, sağlık personeli basınç uygulamak için kum torbasını çıkarır. Birçok anne bu anı çok acı verici olarak tanımlar ve kum torbasının aniden çıkarılması nefes alamama hissi yaratır.Bazı anneler, her kompresyonda yüzlerini buruşturduklarını, yatak korkuluklarını sıkıca tuttuklarını, ancak işlem bittiğinde rahat bir nefes aldıklarını anlatmaktadır.
Ameliyat Sonrası İkinci Engeller: 24 Saat Sonra Kateter Çıkarıldıktan Sonra İlk İdrar Yapma
Sezaryen ameliyatından 24 saat sonra idrar kateteri çıkarılır. Kateter çıkarıldıktan sonra annelere bol sıvı içmeleri ve ideal olarak dört saat içinde kendiliğinden idrar yapmaları tavsiye edilir. Bu görünüşte basit eylem, sezaryen ameliyatından sonra iyileşen anneler için son derece zordur.İlk olarak, yataktan kalkmak için vücudunu hareket ettirmek, kesiği gererek ağrıya neden olur. Ona yardım edenler son derece dikkatli olmak zorundadır. Her küçük hareket inanılmaz derecede zor olur. Büyük çaba sarf ettikten sonra nihayet hedefine ulaşır, ancak başka bir garip durumla karşı karşıya kalır: Neredeyse yarım saat çömelmiş olmasına rağmen, hala idrarını yapamamıştır.Bu zorluğun nedeni açıktır: Karın yarasından kaynaklanan ağrı, kişinin ıkınmasını engeller ve idrar retansiyonuna yol açar.
Bazı anneler, kateter çıkarıldıktan sonra birkaç gün boyunca idrar sıkışması yaşadıklarını ve idrar yapma ihtiyacı duyduklarında üretra açıklığında batma hissi yaşadıklarını bildirir. Ayrıca, idrar yapma işleminin sonuna doğru üretra açıklığında batma hissi devam edebilir.
Ameliyat sonrası üçüncü engel: Yara ağrısının da etkisiyle rahim kasılmaları
Sezaryen sonrası birçok anne rahim ağrısı yaşar. Bu rahatsızlık, genellikle 6 ila 8 hafta süren ve ardından yavaş yavaş azalan rahim kasılmalarından kaynaklanır. Daha büyük kesiklere sahip bazı anneler, yara iyileşmeye yaklaştıkça aralıklı kaşıntı da yaşayabilir.Ağrının şiddeti önemli ölçüde değişir. Bazı anneler, ameliyattan sonraki ikinci geceden itibaren rahim kasılmaları yaşadıklarını bildirir. Bu ağrı nasıl ortaya çıkar? Bir anne, bu ağrıyı adet kramplarından üç kat daha şiddetli olarak canlı bir şekilde tanımlamıştır.
Bebekler acıktıklarında beslenmek isterler ve yeni anneler doğal olarak küçük bebeklerini derinden severler. Karın yarası ağrısı devam etse bile, anneler bebeklerini emzirmek için rahatsızlığa katlanmak zorundadır.Annelerin önce uzanmalarını, bebeğin vücudunuzun üzerinde yatarken emzirilmesini ve başka bir yetişkinin yakınlarda yardım etmesini öneririz. Alternatif olarak, kucağınıza yumuşak bir yastık koyarak bir sandalyeye oturun ve bebeği yastığın üzerine güvenli bir şekilde yerleştirin, böylece eğilip ağrıyı şiddetlendirmekten kaçınabilirsiniz. Son çare olarak, emzirmek için süt sağmak düşünülebilir, ancak bu son çare bir önlemdir.