Een bleke huid, kleurloze lippen, frequente duizeligheid, vermoeidheid... dit kunnen allemaal aanwijzingen zijn voor bloedarmoede. Mensen in uw omgeving zullen u misschien adviseren om meer rode dadels en bruine suiker te eten voor extra voeding. Het klinkt alsof alles wat rood is het bloed kan aanvullen, maar dit is niet noodzakelijkerwijs effectief.
Bloedarmoede is een veelvoorkomend gezondheidsprobleem bij zuigelingen, jonge kinderen, zwangere vrouwen, ouderen, mensen met ondergewicht, vegetariërs en mensen met spijsverteringsstoornissen. De meest voorkomende vorm is bloedarmoede door ijzertekort. Andere oorzaken zijn overmatig bloedverlies door chronische aandoeningen zoals aanhoudende diarree, langdurige aambeien of hevige menstruatiebloedingen. Megaloblastische bloedarmoede is voornamelijk het gevolg van een tekort aan foliumzuur en/of vitamine B12.Daarnaast wordt thalassemie, een genetische aandoening, vaak waargenomen. Vroege tekenen van bloedarmoede kunnen deze vier indicatoren omvatten: bleekheid van de huid, lippen en het slijmvlies van de onderste oogleden; witheid van de nagels of vingertoppen. Deze wijzen doorgaans op een slechte perifere bloedtoevoer, wat resulteert in een gebrek aan roze verkleuring.Duizeligheid uit zich in plotselinge duisternis voor de ogen of ernstige vertigo bij het veranderen van houding, zoals bij het opstaan vanuit een gehurkte positie, bij langdurig met het hoofd naar beneden blijven staan of direct na het ontwaken, gepaard gaande met onvastheid. Vermoeidheid uit zich in verminderde mentale en fysieke uithoudingsvermogen, wat blijkt uit kortademigheid na stevig wandelen of het beklimmen van een paar trappen.Aanhoudende vermoeidheid, weinig energie, slechte concentratie en verminderde leer- of werkefficiëntie kunnen ook verband houden met onvoldoende zuurstoftoevoer naar de hersenen en weefsels als gevolg van bloedarmoede. Gevoeligheid voor verkoudheid: Jonge kinderen en ouderen met bloedarmoede door ijzertekort zijn vatbaarder voor verkoudheid wanneer bloedarmoede de immuniteit verzwakt. Bovendien is een hemoglobinewaarde onder het normale bereik bij een gezondheidscontrole een belangrijk waarschuwingssignaal voor bloedarmoede.
IJzer wordt voornamelijk uit dagelijkse voeding gehaald. Dierlijk bloed, lever en rood vlees bevatten hogere ijzergehaltes die beter worden opgenomen. Daarna volgen eieren, vis, gevogelte en schaaldieren zoals mosselen, kokkels en kokkels. Ten slotte leveren ook sommige plantaardige voedingsmiddelen zoals zwarte sesamzaadjes, paddenstoelen, gedroogde moerbeien en rode dadels ijzer. Houd er echter rekening mee dat de opname van ijzer uit plantaardige bronnen aanzienlijk lager is dan die uit dierlijke bronnen.Bovendien kan het combineren van ijzerrijke voedingsmiddelen met vitamine C-rijke voedingsmiddelen de ijzeropname verbeteren.
Veel mensen associëren bloedvorming met rode dadels, maar het ijzergehalte daarvan is slechts een tiende van dat van varkenslever, met een lagere opname. De farmacopee schrijft rode dadels toe aan het versterken van de middelste energiebron, het voeden van het bloed en het kalmeren van de geest. We raden een matige dagelijkse consumptie aan, maar ze kunnen bloedarmoede door ijzertekort niet verhelpen.
Over het algemeen volstaat het om 50 tot 100 gram vlees in elk van de drie dagelijkse maaltijden op te nemen, naast 25 tot 50 gram dierlijk bloed of lever/nieren eenmaal per week, om aan de ijzerbehoefte te voldoen. Zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven en vrouwen bij wie bloedarmoede door ijzertekort is vastgesteld, moeten wekelijks een extra portie dierlijk bloed of lever toevoegen.