Zwyczaje dwudziestego trzeciego dnia dwunastego miesiąca księżycowego:
1. Oddawanie czci Bogu Kuchni
Dwudziesty trzeci dzień dwunastego miesiąca księżycowego, powszechnie znany jako „Mały Nowy Rok”, jest tradycyjnie uważany za dzień, w którym Bóg Kuchni wstępuje do nieba. Dlatego zwyczajowo oddaje mu się cześć.Ludowy rym „Dwudziestego trzeciego, lepki kandyzowany melon” odnosi się do corocznej ofiary dla Zao Wanga, składanej dwudziestego trzeciego lub dwudziestego czwartego dnia dwunastego miesiąca księżycowego. Zgodnie z długoletnią tradycją ludową znaną jako „Urzędnicy trzeciego, zwykli ludzie czwartego, żeglarze piątego” urzędnicy państwowi składają ofiarę dwudziestego trzeciego, zwykłe gospodarstwa domowe dwudziestego czwartego, a osoby mieszkające na wodzie dwudziestego piątego.
Mówi się, że każdego roku dwudziestego trzeciego dnia dwunastego miesiąca księżycowego Bóg Kuchni wstępuje do nieba, aby złożyć Jadeitowemu Cesarzowi sprawozdanie z dobrych i złych uczynków domowników, a ten następnie wymierza im odpowiednie nagrody lub kary. Dlatego podczas pożegnania Boga Kuchni na ołtarzu przed jego wizerunkiem umieszcza się ofiary w postaci kandyzowanych owoców, czystej wody, fasoli i trawy pastewnej. Trzy ostatnie produkty służą jako prowiant dla jego wierzchowca podczas niebiańskiej podróży.Podczas rytuału cukier (lub miód) jest topiony i smarowany na ustach Boga Kuchni, aby uniemożliwić mu mówienie źle o dworze Nefrytycznego Cesarza, zapewniając, że zgłasza on tylko dobre uczynki. Folklor głosi, że Bóg Kuchni wznosi się specjalnie po to, aby zgłaszać ludzkie zachowania; jeśli gospodarstwo domowe zostanie oskarżone o wykroczenia, poważne przestępstwa skutkują skróceniem życia o 300 dni, a drobne o 100 dni. Wiara ta jest szeroko rozpowszechniona.
2. Spożywanie cukru Zao
Ofiary dla Boga Kuchni nie wymagają drobiu ani ryb, ani trzech zwierząt ofiarnych: wołu, owcy lub kozy. Potrzebne są tylko „melony cukrowe”, aby osłodzić jego podniebienie i zachęcić go do mówienia dobrze przed Nefrytycznym Cesarzem. Jak mówi stare przysłowie: „Dwudziestego trzeciego, lepkie melony cukrowe – Bóg Kuchni wstępuje do nieba”.Cukier Zao jest rodzajem maltozy. Po uformowaniu w długie pałeczki nazywany jest „cukrem Guangdong”, a po uformowaniu w płaskie, okrągłe kształty znany jest jako „cukrowy melon”. Prawdziwy cukier Guangdong jest niezwykle twardy, odporny na stłuczenie i aby go zjeść, należy go rozłupać nożem kuchennym. Jest gęsty i ma delikatną konsystencję.
Obecnie coraz więcej osób delektuje się cukrowym melonem, aby uczcić święto Małego Nowego Roku.Ponadto pierogi i pieczone bułeczki są charakterystycznymi potrawami świątecznymi na Mały Nowy Rok. Podczas Święta Boga Kuchni zwyczajowo je się pierogi, symbolizujące „pożegnanie Boga Kuchni pierogami i powitanie wiatru makaronem”. W regionach górskich powszechnie spożywa się ciasta i makaron gryczany. W południowo-wschodniej części prowincji Shanxi popularny jest zwyczaj jedzenia smażonej kukurydzy, a ludowe powiedzenie głosi: „Jeśli dwudziestego trzeciego nie zjesz smażonej kukurydzy, w Nowy Rok garnek zostanie przewrócony”.Ludzie lubią łączyć prażoną kukurydzę z syropem maltozowym, zamrażając ją w dużych blokach, które po zjedzeniu mają chrupiącą, słodką konsystencję.Zamiatanie kurzu odnosi się do końcowego sprzątania, znanego na północy jako „zamiatanie domu”, a na południu jako „odkurzanie”. To sprzątanie przed Świętem Wiosny jest tradycyjnym zwyczajem narodu chińskiego.
Głównym zadaniem jest dokładne posprzątanie każdego pokoju. Gospodynie domowe zazwyczaj zaczynają od przykrycia mebli prześcieradłami, owinięcia głowy szalikami lub ręcznikami, a następnie zamiatają ściany od góry do dołu miotłą.Po zamiataniu wyciera się stoły i krzesła, myje podłogi, a dom pozostaje czysty, schludny i jasny, gotowy na powitanie Nowego Roku.Motywy obejmują różne zwierzęta i rośliny o symbolicznym znaczeniu, takie jak sroki siedzące na kwiatach śliwy, jaskółki przelatujące między gałęziami brzoskwini i wierzby, pawie bawiące się wśród piwonii, lwy toczące haftowane kule, trzy barany zwiastujące dobrobyt, dwa smoki bawiące się perłą, jelenie i żurawie wśród drzew paulownia i toon (symbolizujących sześć harmonii wiosny), pięć nietoperzy symbolizujących długowieczność, nosorożec wpatrujący się w księżyc, kwiaty lotosu oznaczające obfite połowy ryb rok po roku,Kaczki mandaryńskie bawiące się w wodzie, Liu Hai bawiący się złotą cykadą oraz Dwaj Nieśmiertelni Harmonii i Jedności.
Wycinanie papierowych dekoracji było tradycyjnie konkursem rzemieślniczym pokazującym zręczność kobiet. Każdego Nowego Roku utalentowane rzemieślniczki chwytały za nożyczki, aby tworzyć wzory na czerwonym papierze. Te, które miały duże umiejętności, nie potrzebowały wzorów, często improwizując swobodnie i spontanicznie.Dzisiaj wycinanie z papieru pozostaje formą sztuki, która upiększa codzienne życie, dostarczając przyjemności w trakcie tworzenia. 5. Pisanie wiosennych dwuwierszy Komponowanie wiosennych dwuwierszy to kolejny zwyczaj związany z Małym Nowym Rokiem.Kwadry wiosenne mają znaczenie symboliczne, ponieważ wierzy się, że odstraszają złe duchy i zapewniają bezpieczeństwo domownikom. Legenda głosi, że ponad dwa tysiące lat temu, za czasów dynastii Zhou, były to桃符 (talizmany z drewna brzoskwiniowego) z wyrytymi zaklęciami, zawieszane po obu stronach głównej bramy w każdy Nowy Rok. Kwadry wiosenne występują w różnych formach, klasyfikowanych według umiejscowienia: kwadry na środku drzwi, kwadry na framudze, poziome zwoje, paski wiosenne i kwadry kwadratowe.Kwadry „centralne” są umieszczane w górnej środkowej części panelu drzwiowego; „kwadry ramowe” zdobią lewą i prawą ościeżnicę drzwi; „pionowe zwoje” umieszcza się na poprzeczce nad drzwiami; „wiosenne paski” umieszcza się zgodnie z ich konkretną treścią; „panele drzwiowe” (znane również jako „skrzydła drzwiowe”), kwadratowe lub rombowe, są zazwyczaj umieszczane na meblach lub ściankach działowych.
6. Strzyżenie włosów i pośpieszne śluby
Zgodnie z północnymi zwyczajami zarówno dorośli, jak i dzieci kąpią się i strzyżą włosy w Mały Nowy Rok. Ludowe powiedzenie głosi: „Bogaty czy biedny, strzyż się na Nowy Rok”. Tradycyjne unikanie strzyżenia włosów w pierwszym miesiącu księżycowym w połączeniu z chęcią jak najlepszego wyglądu podczas uroczystości doprowadziło do powszechnego zwyczaju strzyżenia włosów przed Świętem Wiosny.
Po dwudziestym trzecim dniu, zgodnie z ludowym przekonaniem, wszystkie bóstwa wznoszą się do nieba, znosząc wszelkie tabu. Śluby i zaręczyny mogą odbywać się bez wyboru pomyślnej daty, co nazywa się „pośpiesznymi małżeństwami”. Ludowy wiersz oddaje to następująco: „Pod koniec roku wioski tętnią ślubami, a wiosenne nuty zapowiadają blask sezonu. Siostry szepczą przy świetle lampionów: „Ta noworoczna wigilia oznacza świt naszej komnaty małżeńskiej””.