Chinezen hebben de gewoonte om in koor te handelen, zelfs als ze ontslag nemen – velen kiezen ervoor om na het Chinese Nieuwjaar te vertrekken. Onlangs hebben twee jonge werknemers van mijn bedrijf hun ontslag ingediend: de ene had een andere baan gevonden, terwijl de andere van plan was om een postdoctorale opleiding te volgen. In Shenzhen worden bijna dagelijks ontslagen genomen in alle bedrijven, waardoor er een sfeer van onrust heerst.
Elk vertrek heeft zijn eigen reden. Vanuit een breder maatschappelijk perspectief heeft de snelle groei van het Chinese bbp niet alleen de ontwikkeling van verschillende sectoren gestimuleerd, maar ook de jeugd van vandaag diverse kansen op werk geboden. Deze mentaliteit van 'het gras is altijd groener aan de andere kant' geeft jongeren een gevoel van onoverwinnelijkheid.Vaak beschouwt een werknemer zichzelf al na één of twee jaar bij een bedrijf als een doorgewinterde professional. Ze vertrekken bij het minste of geringste – of dat nu een iets hoger salaris elders is, een iets betere functie of zelfs maar een kleine ontevredenheid over hun huidige werkgever.In het buitenland daarentegen zouden mensen met slechts één of twee jaar ervaring in een functie zichzelf nooit als professionals beschouwen. Ze moeten vaak vele jaren in een functie werken voordat ze kans maken op promotie. Bovendien zijn ze door maatschappelijke normen en arbeidsvoorwaarden veel minder geneigd om zomaar ontslag te nemen. Als werkgever geef ik er sterk de voorkeur aan dat mijn personeel zich echt in hun functie nestelt, uitgebreid leert en zich grondig voorbereidt op toekomstige kansen. Het geluk is immers met de voorbereiden.
Voor individuen kan veelvuldig van baan veranderen de carrièreplanning en -ontwikkeling ernstig verstoren. In het buitenland zijn niet alleen de kansen op werk schaarser dan in eigen land, maar kan overhaast ontslag ook sociale voordelen zoals een werkloosheidsuitkering in gevaar brengen. Onze nieuw ingevoerde arbeidswetgeving biedt werknemers echter een sterke bescherming, waardoor ze zich niet bewust zijn van de risico's die veelvuldig van baan veranderen kan hebben voor hun professionele loopbaan.
De meesten die van baan veranderen, noemen redenen als het feit dat hun vorige bedrijf hun talenten niet erkende of onvoldoende ruimte bood voor groei. Maar hebben we ons ooit afgevraagd of we die kansen wel actief hebben nagestreefd?Mijn ervaring is dat kansen en ruimte voor groei worden verdiend door eigen initiatief. Als je denkt dat je in staat bent om verantwoordelijkheden op hoger niveau op je te nemen, moet je je competenties volledig laten zien. Je kunt dit ook rechtstreeks aan je manager voorstellen. Hoe weet je zeker dat je manager niet wacht tot je je capaciteiten laat zien of je ambities kenbaar maakt? Voor een manager is een ondergeschikte die zijn eigen potentieel begrijpt veel waardevoller dan iemand die alleen maar bevelen opvolgt.
Helaas nemen maar weinig mensen tegenwoordig zo'n initiatief. Dit komt misschien door onze opvoeding: van school tot ouders, we worden geleerd om brave kinderen te zijn die gehoorzamen aan superieuren, leraren en ouderen. Daardoor zijn we vaak terughoudend om onszelf te uiten en te laten zien.Is het je opgevallen dat de zogenaamde "ondeugende kinderen" die zich niet aan de regels hielden, later in hun leven vaak opmerkelijk succesvol zijn?
Tot slot, als je een carrièrestap overweegt of al bezig bent met het veranderen van baan, denk dan van tevoren goed na over de volgende punten: 1. Ken je jezelf echt? Ben je duidelijk over je doelen? Weet je hoe je die kunt bereiken?2. Begrijpt u uw huidige bedrijf echt? Bent u op de hoogte van de toekomstplannen? 3. Kent u het nieuwe bedrijf? Een Frans gezegde over het huwelijk is evenzeer van toepassing op carrières: u weet wat u achterlaat, maar u weet niet waar u naartoe gaat. Denk goed na voordat u onzeker bent over de kansen die u opgeeft en waar u naartoe gaat.