Czy słyszałeś o zaburzeniach lękowych? Istnieje grupa osób, które boją się interakcji społecznych, charakteryzujących się nieśmiałością i lękiem przed odrzuceniem. Właśnie z powodu tego lęku społecznego poszerzanie kręgu znajomych stanowi dla nich ogromną trudność.
Ponadto podczas kontaktów z innymi osobami stają się spięte, co objawia się sztywnością mięśni twarzy i nienaturalnymi minami, mimowolnym drżeniem niektórych części ciała, przyspieszonym biciem serca i spoconymi dłońmi.
Z psychologicznego punktu widzenia osoby cierpiące na ten zaburzenie subiektywnie odczuwają, że inni je obserwują, dostrzegają ich zdenerwowanie, a nawet wyśmiewają się z nich w milczeniu. Wyzwala to instynktowny odruch wycofania się: w miejscach publicznych szukają one niepozornych zakątków i ograniczają rozmowy do minimum, aby złagodzić swój niepokój.
Zaburzenia lękowe w sytuacjach społecznych są schorzeniem wymagającym leczenia
Zaburzenia lękowe w sytuacjach społecznych są schorzeniem psychicznym. Bardzo ważne jest odróżnienie ich od zwykłej introwertyczności lub nieśmiałości. Osoby cierpiące na zaburzenia lękowe w sytuacjach społecznych mają zazwyczaj głęboko negatywne postrzeganie grup społecznych. Poza kilkoma bliskimi osobami, z którymi się zwierają, mają trudności z nawiązywaniem kontaktów z szerszym światem. Trudno im wyjść poza swój wewnętrzny świat i niechętnie uczestniczą w spotkaniach towarzyskich.Osoby te czują się niekomfortowo w zatłoczonych miejscach, martwiąc się, że zostaną zauważone, skrytykowane lub będą czuły się nie na miejscu. Chociaż łagodne przypadki mogą nadal prowadzić do normalnego życia, ciężkie przypadki mogą stworzyć znaczące bariery, utrudniając edukację lub zatrudnienie.
Dlatego też, rozpoznając zaburzenia lękowe u siebie lub innych, konieczne jest proaktywne leczenie.
Jak więc można zaradzić zaburzeniom lękowym?
1. Naucz się akceptować siebie
Powstrzymaj się od samozaparcia. Nieustannie przypominaj sobie: „Jestem najlepszą wersją siebie” i „Każdy talent ma swoje przeznaczenie”. Unikaj nadmiernych wymagań wobec siebie; staraj się tylko w takim zakresie, w jakim jesteś w stanie. Jeśli dałeś z siebie wszystko, porażka jest do przyjęcia. Nie rozpamiętuj nieprzyjemnych doświadczeń z przeszłości; niech przeszłość pozostanie przeszłością. Nic nie ma większego znaczenia niż teraźniejszość.Akceptacja siebie zaczyna się od zaprzestania samokrytyki, osądzania i obwiniania. Przestań wymagać od siebie perfekcji i opieraj się pokusie ucieczki od negatywnych emocji. Kiedy autentycznie stawiasz czoła rzeczywistości, często odkrywasz, że nie jest ona tak straszna, jak sobie wyobrażałeś. 2. Naucz się patrzeć na innych Ćwicz patrzenie na ludzi bez strachu, utrzymując skupioną uwagę. Oczywiście dla nieśmiałej osoby na początku jest to trudne, ale nauka tego jest niezbędna.Zastanów się: jeśli ciągle unikasz spojrzeń innych, skupiając się zamiast tego na meblach lub odległym kącie, czy nie wygląda to raczej dziecinnie? Czy nie jesteś na równi z drugą osobą? Dlaczego nie zebrać się na odwagę i nie patrzeć na innych śmiało i pewnie?
3. Leki
Problemy psychologiczne wynikają z braku równowagi niektórych elementów organizmu, podobnie jak zaburzenia endokrynologiczne. Ta nierównowaga prowadzi do szeregu nieprawidłowych zachowań.Dzięki ukierunkowanej suplementacji lub regulacji nierównowagę tę można stopniowo przywrócić, przywracając system do stanu równowagi. 4. Poszukiwanie powiernika 4. Poszukiwanie powiernika Kiedy pojawiają się niepokojące myśli, rozmyślanie nad nimi w samotności sprzyja pojawieniu się lęku społecznego. Naucz się dzielić się swoimi obciążeniami – zwieraj się zaufanemu przyjacielowi lub powiernikowi. Nie obawiaj się wyśmiewania; prawdziwi przyjaciele będą cię tylko wspierać.„Osoby zaangażowane w daną sytuację często nie dostrzegają jej, podczas gdy osoby postronne widzą ją wyraźnie”. Po zwierzeniu się przyjaciele pomogą zidentyfikować przyczynę problemu i chętnie pomogą w jego rozwiązaniu.