Heb je wel eens gehoord van sociale angststoornis? Er bestaat een groep mensen die sociale interactie vreest, gekenmerkt door verlegenheid en angst voor afwijzing. Juist vanwege deze sociale angst is het voor hen enorm moeilijk om hun sociale kring uit te breiden.
Bovendien raken ze gespannen wanneer ze met anderen omgaan, wat zich uit in stijve gezichtsspieren en onnatuurlijke uitdrukkingen, onwillekeurig trillen van bepaalde lichaamsdelen, versnelde hartslag en zweterige handpalmen.
Psychologisch gezien hebben patiënten het subjectieve gevoel dat anderen hen kritisch bekijken, hun nervositeit observeren en zelfs dat anderen hen inwendig bespotten. Dit triggert een instinct om zich terug te trekken: in openbare gelegenheden zoeken ze afgelegen hoekjes op waar ze niet opgemerkt worden en vermijden ze te praten om hun angst te verlichten.
Sociale angststoornis is een medische aandoening die behandeld moet worden
Sociale angststoornis is een psychische aandoening. Het verschilt echter van het simpelweg last hebben van een introverte of verlegen persoonlijkheid. Mensen met een sociale angststoornis hebben doorgaans een zeer negatieve kijk op groepen. Behalve met een paar naaste vrienden vinden ze het moeilijk om met de buitenwereld te communiceren. Deze mensen zijn niet in staat om actief buiten hun eigen wereld te treden en zijn niet bereid om zich bij groepen aan te sluiten.Zulke personen voelen zich ongemakkelijk in drukke omgevingen, omdat ze bang zijn om opgemerkt of bekritiseerd te worden of zich niet op hun plaats te voelen. Hoewel milde gevallen nog steeds een normaal leven kunnen leiden, kunnen ernstige gevallen aanzienlijke belemmeringen opleveren, waardoor onderwijs of werk worden belemmerd.
Daarom is proactieve behandeling essentieel wanneer je sociale angststoornis bij jezelf of anderen herkent.
Hoe kan deze sociale angststoornis dan worden aangepakt?
1. Leer jezelf te accepteren
Onthoud je van zelfverloochening. Herinner jezelf er voortdurend aan: "Ik ben de beste versie van mezelf" en "Elk talent heeft zijn doel." Stel geen buitensporige eisen aan jezelf; streef alleen naar wat je aankunt. Zolang je je best hebt gedaan, is falen acceptabel. Blijf niet hangen in onaangename ervaringen uit het verleden; laat het verleden rusten. Niets is belangrijker dan het huidige moment.Zelfacceptatie begint met het stoppen met zelfkritiek, oordelen en verwijten. Stop met het eisen van perfectie en het haasten om aan negatieve emoties te ontsnappen. Als je de realiteit eerlijk onder ogen ziet, ontdek je vaak dat het niet zo erg is als je had gedacht. 2. Leer naar anderen te kijken Oefen met het zonder angst naar mensen kijken, waarbij je je aandacht erbij houdt. Dit is in het begin natuurlijk een uitdaging voor een verlegen persoon, maar het is essentieel om te leren.Bedenk eens: als je voortdurend de blik van anderen vermijdt en in plaats daarvan naar een meubelstuk of een verre hoek staart, komt dat dan niet nogal kinderachtig over? Sta je niet op gelijke voet met de ander? Waarom verzamel je niet wat moed en kijk je anderen moedig en zelfverzekerd aan?
3. Medicatie
Psychologische problemen komen voort uit een onbalans in bepaalde lichaamscomponenten, vergelijkbaar met endocriene stoornissen. Deze onbalans leidt tot een reeks abnormaal gedrag.Door middel van gerichte suppletie of regulering kan deze onbalans geleidelijk worden hersteld, waardoor het systeem weer in evenwicht komt. 4. Een vertrouwenspersoon zoeken 4. Wanneer je last hebt van verontrustende gedachten, kan het alleen maar piekeren daarover leiden tot sociale angst. Leer je lasten te delen – vertrouw je toe aan een goede vriend of vertrouwenspersoon. Wees niet bang voor spot; echte vrienden zullen je alleen maar steunen."De betrokkenen zijn vaak blind voor de situatie, terwijl buitenstaanders deze duidelijk zien." Nadat je je hart hebt gelucht, zullen vrienden je helpen de oorzaak te achterhalen en je graag helpen deze op te lossen.